Polo ano 1928 iníciase a construcción do Asilo, obras que rematan en 1931, según consta no frontispicio da entrada principal. Pero será dous anos mais tarde- 1933- cando se inaugure, o día 16 de xullo, festividade da Virxe do Carme; patronímico asinado a aquela Institución, por vontade da fundadora.
Vallibria, o periódico que en Mondoñedo dirixía don Xosé Trapero Pardo, daba novas do acontecemento ”… un reconfortante Asilo, en el que el pequeño detalle está atendido, y a Foz un edificio que es gala y ornato de la villa… dominando el panorama terapéutico de la ría, y dilatadas perspectivas del litoral, desde Tapia a San Ciprián. Es un hermoso edificio de dos plantas, de amplios y profundos ventanales y dividido por una capilla central, de bella traza románica, en dos costados laterales, idénticos, para los asilados de cada sexo, que amplias escaleras de cómodos rellanos, dividen en dos secciones. Toda la pavimentación del edificio, excepto la de los dormitorios, es de baldosín de la renombrada fábrica de Burela.El establecimiento, que está separado de la carretera de la Costa por un jardín de amplia escalinata y elegante verja, forjada por cierto en los talleres de Foz, cuenta con abundante agua corriente en todos los departamentos y un elevado murallón cierra sus 65 áreas de huerta…
El edificio, que engalana grandemente aquel paraje, y que ha costado 375.000 pts., sin contar las dependencias exteriores, honra al arquitecto don Roberto Lage Baamonde y al contratista, señor Mera”.
A construcción, de fermosa traza, e acusada personalidade, divisábase entón de calquera punto da vila, e dende a outra beira da ría a súa planta erguíase maxestuosa,sobre as casiñas que se apiñaban arredor da igrexa e do porto.
Así o expresaba Rufina Solveira, en poesía publicada o 20.10.1934 en “La Democracia” de Luarca; descripción dende Barreiros, onde a poeta residira por algún tempo. Precisamente o título é “Mi pueblo”; e dí así:
“Desde la casa en que habito/ veo a mi pueblo natal,/mirándose al gran espejo/ del majestuoso mar./
Hasta él llegan las olas/ y blancas copas de espuma;/conchitas de algas marinas/ y nubes de espesa bruma./
Veo mi humilde casita,/rodeada de una higuera,/contemplando las barquillas/ al margen de la rivera.
Veo el faro que señala/ el peligro al marinero;/su lucecita brillante/ hace guiños al mar fiero./
Veo el soberbio edificio/ que cobija al desvalido:/ Quizá yo algún día en él/dé mi postrer suspiro…”
O 9.9.1935 o Concello, a petición dos albaceas, declara como cemiterio o panteón construido na capela,só aós efectos do traslado e inhumación dos restos da parella benfeitora, sepultados no cemiterio de Barreiros que “coincide co desexo do pobo de Foz, agradecido ós seus fillos… “, según consta na acta da sesión municipal
No transcurso do tempo o Asilo, rexido polas Hermanitas de los Ancianos Desamparados,foi obxeto de melloras, sempre tendentes a cumprir as funcións para o que fora concebido.Nese senso gardamos memoria das realizadas polos anos 70, coa ampliación e modernización de dependencias e servizos; dotación de instalacións para matrimonios; cafetería, perruquería unisex; sala de xogos, de tv. e de lectura, aseos para minusválidos… así como ascensores para camillas, megafonía, planchadoras,lavadoras, etc.
Nesta época rexía aquela Casa unha monxa excepcional, tan pequena de corpo coma grande de espíritu, de traballo, de xenerosidade, de optimismo, de entrega e de ilusión: a Madre Ambrosia; de inesquecible recordo.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
O alcalde, Dani Vega, fixo un balance moi positivo: “foi un concerto moi especial nun marco espectacular, como é a igrexa parroquial de Ribadeo, e no que o gaiteiro Carlos Núñez encandilou aos asistentes co seu repertorio. Todos os asistentes disfrutámolo moito”. Xunto a Carlos Núñez estiveron o rexedor e as concelleiras de Cultura, Turismo e Seguridade, Begoña Sanjurjo, Marta Saiz e Montse Seijo.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.
Villares subliñou o éxito de convocatoria do evento, que reúne cada ano a numerosos participantes e afeccionados en Ribadeo, “aproveitando o atractivo da ría e do seu porto deportivo para atraer visitantes e complementar co deporte a súa ampla oferta de natureza, patrimonio e gastronomía”. A presente edición estivo dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, con motivo do centenario do nacemento do que fora presidente do Goberno e alcalde honorario do municipio. Ademais das regatas de vela en distintas categorías, celebráronse bautizos de buceo, charlas ou un concurso de pesca, entre outras actividades.
