Son xa demasiados os síntomas e as realidades que fan ver que a política industrial e de grandes empresas de produción está esgotada en Galicia. Os casos de Alcoa, Ferroatlántica, Navantia, Vulcano, os problemas de ENCE… son a mostra evidente da falta de planificación e da falta de estratexia do goberno galego. Tampouco o canto de serea da aeronáutica e da novas tecnoloxías é quen de despegar no noso País, cando menos non son hoxe un nicho de emprego nin de proxección internacional. Un factor importante é que no goberno da Xunta non temos xestores, temos administradores, tema que é ben distinto. O Presidente Feijoo, non foi quen de atraer inversión máis aló do hoxe xa coñecido “timo” de PEMEX.
O mapa industrial de Galicia está esgotado e tamén e antigo, e polo visto no exposto por Feijoo, no seu programa de auto bombo “Galicia 2030” dende o aparato da Xunta, so podemos aspirar a ser referentes no 4º sector, pero non por estratexia senón por imperativo vital, xa que imos a unha poboación avellentada e baixa natalidade. Non entende o PP de Galicia que un bo tecido industrial é tamén unha garantía contra a despoboación?
Pero ese novo plan non pode ser a calquera prezo, ten que ser un Green New Deal, que teña en conta a capacidade ecolóxica de Galicia e a protección do noso medio natural, como valor mesmo. Galicia pode e debe no prazo de 10 anos ser un referente na descarbonización e na aplicación de políticas industriais en ese senso. A recuperación da mina das Pontes é un exemplo, pero cómpre seguir. É precisa porén unha política propia moi diferente a do Estado, xa que a nosa singularidade é moita, e os problemas tamén son propios, a nosa economía industrial non pode estar en Madrid.
Construíndo unha Galicia referente en: empresa verde, potenciando os sectores ecolóxicos en gandeira e agricultura, sustentable, unha pesca eficiente e con sistemas respectuosos, aumentar no nicho de traballo en accións de nova economía verde e sustentábel que absorba o traballo das vellas factorías en producións lóxicas co entorno. Potenciar o traballo das universidades en investigación en ese senso, é unha sinatura pendente, podemos coller o tren da loita contra o CO2 ou mirar como o colle Portugal.
No próximo 2020 temos eleccións en Galicia, observade quen aposta por futuro ou quen defende máis do mesmo. En 2020 comeza este partido, Galicia ten que xogalo, os galeguista temos que estar.
Piñeiro Docampo
Sº Xeral de CxG.
Subliñou o traballo colectivo, o papel do voluntariado e a participación de arredor de mil corredores. Tamén puxo en valor o impacto económico e social da proba e o apoio institucional que permite o seu crecemento, incluída a difusión en streaming que levou a CAMOVI e a Viveiro a todo o mundo.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"
O grupo teatral O Centiño de San Martiño (Foz) actuou este sábado en Marzán, convidado pola asociación veciñal Torques de Marzán. O local quedou pequeno ante a resposta do público: 73 persoas, un récord de asistencia para unha obra de teatro na parroquia. A comedia provocou constantes risas e un ambiente moi participativo. A iniciativa volve demostrar o valor de levar actividade cultural e teatro afeccionado ás parroquias e barrios, achegando propostas escénicas a lugares afastados dos grandes circuítos. O Centiño continuará a xira de “O Autobús” nas vindeiras semanas: Sábado 25 de abril: Vilaronte (Foz). Sábado 2 de maio: Casa da Cultura de Trabada
