Arsenio Iglesias, lenda branca e azul, é a máis sobranceira das persoas do deportivismo nos seus 117 anos de vida. Como ven de dicir o seu fillo Antonio, o Dépor era a súa Casa. E él era o Noso, como lle cantou a afección nunha desas conexións entre pobo e líder nado do pobo tan pouco usuais na nosa Galicia.
Mais fóra do Dépor Arsenio Iglesias foi un grande profesional do fútbol, que como xogador e adestrador deu o mellor de si próprio, no técnico, no táctico e no estratéxico, no Dépor, no Granada, no Sevilla ou no Hércules. Na súa profesionalidade da orde e do talento, influiu a súa proximidade durante máis de 30 anos co avogado vimiancés Antonio Vázquez Mouzo, que o fichou para o Bergantiños no 1950. Arsenio entregábase ao traballo ben feito e eficaz cos seus clubes e cos seareiros que pagaban. Velaí o seu compromiso co sentido da equipa que foi quen de combinar o xenio dos fenómenos de Fran, Bebeto ou Mauro Silva con outros máis de liña xerando unha equipa gañadora fronte adversarios con moitas máis estrelas e orzamento na Copa de 1995 e no trunfo moral da Liga 93-94.
Orde e talento que incluía a defensa da súa dignidade como profesional que manifestou na súa marcha do Dépor (1995) e do Madrid (1996). Porque Arsenio demostrou que a súa brillante e exitosa idea de construir fútbol era incompatíbel co star system do vestiario que lideraba un Raúl ao que ninguén lembra, co palco do Bernabeu e coa prensa deportiva madrileña. Porque Arsenio ten moito a ver coa forza da afección do Dépor do 2023, que xunta máis de 27.000 seareiros no estadio e máis de 25.000 aboamentos cando transitamos polo inferno temporal da 1ª Federación.
Arsenio salientou tamén pola súa empatía. Na súa pedagoxía como adestrador cos seus xogadores, mais tamén no que nos aprendía ou nos lembraba aos xoves seareiros e ao público en xeral. Que o fútbol é un xogo e nel a derrota é mesmo máis humana ca a a vitoria. Que non estamos sos no mundo porque os outros tamén xogan e nos poden guindar a vitoria dos fuciños. Empatía na súa conexión coa xuventude, cos seus rapaces descamisados das xeracións que seguían ao Dépor polos campos de xogo.
Tamén salientou Arsenio polo seu sentido cívico, cidadán, patriótico. Entre 2006 e 2009 aceptou o cargo que a conselleira Anxela Bugallo e o director xeral Santi Domínguez (BNG) lle ofrecían, canda Fernando Vázquez, e foi o adestrador da nosa selección nacional sen percebir diñeiro ningún (tampouco Vázquez). Malia o seu apartidismo sabía que aquel aceno non lle habería caer ben a unha minoría, mais bastante influínte, de paisanos que non querían ouvir falar de que Galicia tiver unha selección de noso. E asumiu as resultas da súa decisión como home dunha peza.
Arsenio pertence xa á historia. Mesmo lle pertence ao mito. Mais por moitos anos que vivamos,mister, non poderemos esquecer que fuches ti quen nos fixo soñar.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
O vendedor da ONCE Daniel José López Legaspi foi quen levou a sorte ao municipio desde o seu posto de venda situado na Praza Maior.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
