Durante estes últimos catro anos fun concelleira en Burela, levando as áreas de Medio Ambiente, Escolas Infantís e Festas. Fixen todo o que puiden ou souben, tratei de aprender, de escoitar á xente, de aportar ideas e de facer o mellor para o pobo. Se o fixen ben ou mal xa é algo que deben decidir os veciños, e que eu respecto.
Non me sorprendeu non formar parte das listas do PSOE para as vindeiras eleccións municipais, pero si me fixeron sentir menosprezada e ninguneada as formas.
Escribo esta carta polos que me preguntan por que non estou, ou simplemente para os que lles interese saber se é que non quero ou é que non me queren, ou que pasou. Escríboa para que a xente o saiba e para que saquen as súas propias conclusións. Nada sei, porque comigo ninguén falou. Ninguén me preguntou se quería seguir. O mesmo que fixeron con concelleiros que levan aquí máis anos ca min, e que o deron todo para mellorar este pobo. Quero que queden claras as razóns de non seguir. Cada un fai as cousas da maneira que quere; eu teño claro que non as faría así, por máis que teña mellor ou peor relación con alguén. Primeiro débese ser persoa. É unha cuestión de educación. Despois que se venda o que se queira, pero que o pobo saiba o que hai. É o xusto. Non se pode ocultar a realidade á xente, que de tódolos xeitos sabe ver as cousas. Traballar para mellorar o pobo no que naciches ten que ser unha honra, e para min foino, pero iso si, non se pode pretender conseguilo a calquera prezo e atropelando a quen che estorba sen miramentos. É de ben nacidos ser agradecidos e respectar aos que levan aquí catro anos ou oito… Eles foron os que acadaron unha maioría absoluta en 2015 e unha maioría simple en 2019. E parece que temos que irnos pola porta de atrás porque non valemos para nada, que todo o que se fixo se fixo só. As cousas non son así. Non se poden borrar dunha plumada xente e menos feitos.
Foi un pracer traballar polo meu pobo, e seguirei a facelo desde os ámbitos nos que poda (ou me deixen). Nun goberno local ten que estar xente disposta a sacrificar moito tempo das súas vidas, sen dúbida, pero sobre todo que teña valores, aínda que só sexan respecto polos demais, sinceridade e humildade. Crerte o mellor non che fai selo. Isto é unha cousa seria e deberan estar os e as mellores, e non só xente elixida por afinidade e amizade. Así é como eu o entendo, pero como dixen mais arriba cada quen fai as cousas á súa maneira. Que cada un valore isto como queira, pero esta é a realidade e penso que o mínimo que podo facer é expoñela, con respecto por todos e todas e sen calumniar a ninguén.
Toñi Eijo
Cada participante pode presentar unha única fotografía, en papel e formato dixital, seguindo as bases dispoñibles na web da Deputación. A celebración do aniversario inclúe actividades como a Xornada de Degustación da Tenreira de Ancares, unha xornada micolóxica e un obradoiro de rescate na montaña, ademais doutras propostas ambientais e divulgativas nos próximos meses.
Dez minutos antes das 21:30 horas do xoves, o 112 Galicia foi informado polo persoal de Adif dun tren detido no medio dun túnel en Mogor, Mañón, debido a unha chapa metálica no medio da vía. Así, aínda que as doce persoas que viaxaban a bordo estaban ilesas, precisaban medios de rescate para baixalas do convoi e desprazalas ata o apeadeiro máis próximo. Nestas tarefas colaboraron a Garda Civil, os Bombeiros do Eume, o GES de Ortigueira e os voluntarios de Protección Civil de Mañón. Finalmente, as persoas foron rescatadas e evacuadas a outro tren, que as levou ata o apeadeiro sen maiores complicacións. Desde alí, continuaron a súa viaxe en taxi.
Competirán durante tres días xunto a outras dezaseis escolas de todo o mundo, elaborando catro propostas de pizza: Polbo á galega, con polbo galego, queixo San Simón e allada picante; Bosque galego, con crema de castañas e mel picante; Terra meiga, con zorza picante; e Rapadoira, con setas, queixo azul e pera. As estudantes viaxan acompañadas pola súa profesora, Conchi Carreiras, coa que levan tempo preparando as receitas. Esta é a terceira participación do IES de Foz neste certame, no que xa acadaron un segundo posto en edicións anteriores. A actividade forma parte do programa Erasmus+ da FP, financiado pola Unión Europea, que facilita a participación do alumnado en competicións de habilidades profesionais por toda Europa.
A xornada comezará ás 12:00 h cun faladoiro titulado “Vizoso e nós”, no que participarán Pepe Penabade, Pepe Blanco, Caxigueiro, Aurelia Balseiro e Mª Cristina Rubal González, moderados por Antonio Reigosa. Ás 13:20 h abrirase a exposición “Xosé Vizoso. O neno que debuxou un cabalo”, que permanecerá dispoñible durante as festas de San Lucas. A partir das 13:45 h terá lugar o acto de inauguración e descuberta da placa da nova rúa Xosé Vizoso, na Praza da Fonte Vella, coa presenza de autoridades, familiares e amizades do artista. As persoas asistentes recibirán no auditorio unha lámina cunha obra de Vizoso como agasallo.
Ás 15:15 horas deste martes, un particular solicitou asistencia sanitaria tras a caída dun raio no lugar de Castro de Igrexa (Cazás, Xermade). Varias persoas sentiron os efectos da descarga eléctrica e unha delas quedou atolada. Tras dar aviso ao Servizo de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, Garda Civil e Protección Civil, a persoa afectada foi evacuada consciente ao Hospital Universitario Lucus Augusti.
A exposición, instalada no Centro Comarcal Pazo de San Tomé, invita a observar con calma, descubrir historias e poñer en valor un patrimonio vivo que forma parte da nosa identidade. Unha maneira diferente de achegarnos ao mundo rural que tanto significa para As San Lucas.
Co sol ocultándose e a lúa asomando entre as torres de Donlebún, o músico e divulgador reivindicou o poder evocador e transformador do bravú fronte á morriña paralizante. Na sala de lectura da biblioteca, Souto explicou a evolución do rock bravú no imaxinario galego, evocando as músicas populares que acompañaron durante décadas os remolques dos pascualiños e os labores comunitarios, e lembrando a vitalidade de grupos como Skornabois, Diplomáticos de Monte Alto, Xenreira, Zënzar, Pinto de Herbón ou os Rastreiros. A boa lembranza da súa anterior visita levou ao artista a pechar a velada interpretando o “Himno de Ribadeo”, composto por Arturo Mogo, nun final cheo de afecto pola vila e pola súa identidade cultural.
