“C’era un ragazzo che come me amava i Beatles e i Rolling Stones”, é o título dunha canción de Gianni Morandi de 1966.
Trátase dun alegato pacifista, como moitas da época . A historia dun rapaz americano de pelo longo chamado á guerra do Vietnam. Unha banda sonora universal de música contra as armas.
57 anos máis tarde os Stones veñen de sacar un álbum excelente, lembrando que quen tivo, retivo. Facendo doado o que a moitos se lles enquista con 30 anos, parir boas cancións. Relambéndonos do gorentoso prato de rock das súas satánicas, os seus máximos “competidores” volven de novo á actualidade. A teima de Paul, a IA, e unha vella gravación de Lennon, sitúan de novo, como se o reloxo estivese parado en 1969, aos Beatles no número un con ‘Now and then’.
A expectativa era máxima. Antes do lanzamento, coñecemos a historia. Aquela melodía inacabada dun John caseiro. Un piano, unha voz, pouco máis. Unha cinta que Yoko (a sempiterna e inxustamente sinalada como culpable da súa disolución) entregou ao resto do grupo.
Si, os adiantos tecnolóxicos do presente fixeron posible a resurrección, malia que tan só por 4 minutos, dos Fab Four. E coa conta atrás rematada, doulle (dámoslle) ao play. Soa un intro suave e aparece esa voz inconfundible, resume dunha época que marcou a millóns de persoas en todo o mundo, brancos, negros, ricos, pobres, ateos, crentes… Si, as miragres (dixitais) existen. Temos novo tema dos Beatles, con dous deles baixo terra.
Emoción, nostalxia… toda unha serie de sensacións emerxen de súpeto cando a canción sigue soando. Si, son eles, soa Beatle polos 4 costais. Pecho os ollos e entendo porque cando era un pícaro quedei absorto diante da TV en branco e negro véndoos interpretar Twist and shout, ou unhas semanas máis tarde escoitando o Abbey Road que meu irmán maior trouxera a casa, e que comezou polo lado B, ou sexa, por Here comes the sun.
Volvín vivir esa maxia como millóns de persoas en toda a terra, pensando: “si, son eles, o seu feitizo segue presente”.
Se acaso, na actualidade en medio de tanta barbarie, estamos máis sensibles cara as emocións e para abrir portas a quen tenta humanizar, neste caso coa música por bandeira, propoñendo beleza para todos como idioma universal.
Si, son, fun e seguirei sendo beatle ata que morra.
Por cada bombardeo un Hey Jude, por cada atentado un Help, por cada odio un Something.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
O vendedor da ONCE Daniel José López Legaspi foi quen levou a sorte ao municipio desde o seu posto de venda situado na Praza Maior.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
