Si, necesitamos unha disrupción.
E que é iso?
Unha ‘rotura ou interrupción brusca’, di o dicionario castelán, adaptación doutro termo inglés, á súa vez doutro latino. Vese que a cousa viuse dende hai tempo, é histórica. Mais en galego parece que aínda non está admitido o termo… e con dificultade, o feito.
E para que?
Para evitar que os nosos pobos ‘turísticos’, ‘en voga’, ‘refuxio climático’, etc, caian en breve (a cousa vai rápido) na irrelevancia do turismo que arrasa o territorio e a nós con el, no fóra de foco do que xa non está ‘de moda’, do que non serve tampouco como refuxio climático porque se autodestruíu.
Por que? De que estou a falar? De pobos como Ribadeo, un dos pobos máis bonitos do Cantábrico, onde o turismo flúe non só polas catedrais senón polas rúas. Onde á masa de xente a mediodía lle importa a praia, pero non a tanta xente como non seguir a ser masa. Onde hai zonas acusticamente contaminadas que o concello se nega a recoñecer como tales, non se vaia alarmar a xente. Onde os usos e costumes locais quedan amedrentados pola invasión visitante. Onde o concello traballa con vistas á xente de fóra, que a local vive como pode e seguirá, suponse. Onde os visitantes, por diversos mecanismos dende o ruído ás colas, pasando polos prezos, producen unha xentrificación que baleira o centro do pobo sen necesidade de que sexan conscientes dela…
Non, o turismo non é a galiña dos ovos de ouro, ao menos para a maioría. Non, cando contribúe a incrementar o prezo dos alugueiros ben por riba dos soldos, dos cafés, ben por riba das pensións, mesmo dos alimentos por riba doutros lugares. A aumentar as infraccións de tráfico ben por riba do número de vehículos e este, ben por riba das persoas que ‘están’ no pobo nun momento dado. E número, o das persoas, que sobrepasa o desexable para manter servizos que sirvan. Turismo que incrementa a perigosidade de darse un baño na praia á que vai a xente do pobo coa idea de mollarse sen ter que pensar nun accidente cunha moto acuática, unha lancha a toda pastilla ou un esquí co patrón da embarcación mirando a figura do esquiador e non para diante.
Non, o turismo non é sexy, non ‘realza o atractivo físico’ dos pobos sen a propia xente dos mesmos, e menos, para a súa xente. Pasa entón a ser un turismo zombi, de masa, de botellón e de ruído, por moi ‘sofisticado’ que sexa. Necesitamos unha disrupción, un cambio rápido de mentalidade, de actitude, de actividade, antes de que sexa demasiado tarde para poder reclamalo.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
O vendedor da ONCE Daniel José López Legaspi foi quen levou a sorte ao municipio desde o seu posto de venda situado na Praza Maior.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
