A erosión de intereses e valores entre as dúas beiras do Atlántico, reflectido na crise de Grenlandia, anticipa o colapso funcional da OTAN. Europa está a descubrir que o paraugas de seguranza americano ten hoxe máis buracos que tea. Hoxendía o imperialismo unilateral e monroviano dos Estados Unidos —que non é exclusivo de Donald Trump, senón unha tendencia estrutural do seu electorado— require da Unión Europea (UE) a adopción dunha decisión histórica. A dependencia de terceiros para a defensa propia é a antítese da autonomía estratéxica europea. Cómpre dotarmos dunha arquitectura de defensa propia, como xa escribimos, con menos evidencias, en marzo de 2025, nestas mesmas páxinas.
A actual fragmentación é unha gravísima ineficiencia que non nos podemos permitir. Segundo datos do Servizo de Investigación do Parlamento Europeo (EPRS), a falla de cooperación entre os Estados Membros (EM) da UE na defensa supón un custo de entre 25.000 e 130.000 M €/ano anuais, por mor da duplicidade de sistemas de armamento e maila falla de economías de escala. O aforro real entre esas dúas cantidades tan diferentes será tanto maior canto máis se unifique a política de defensa europea. Só unha política única de defensa europea pode ser eficaz, eficiente e compatíbel co mantemento e mesmo o afondamento do Estado de Benestar que constitúe, canda o imperio da legalidade e os dereitos fundamentais das persoas, os alicerces do sistema civilizatorio europeo.
Na actualidade, a UE opera con máis de 170 sistemas de armas diferentes, mentres que os EUA operan con apenas 30. Esta balcanización técnica obriga a unha dependencia tecnolóxica externa que drena recursos públicos sen xerar un retorno industrial real no noso territorio. Unha industria de defensa integrada, financiada con eurobonos ou mecanismos de débeda conxunta, permitiría optimizar o gasto. Se as compras se realizan nun mercado único de defensa europeo, o multiplicador económico ficaría na casa, fomentando o I+D+i e o emprego cualificado dende Galicia até Polonia. Porque unha defensa integrada reduciría o gasto agregado dos orzamentos estatais mediante a eliminación de duplicidades. Ao centralizar as capacidades (intelixencia satelital, transporte estratéxico, ciberdefensa…), libéranse recursos que hoxe se perden na ineficiencia burocrática de 27 exércitos estancos. Se ao investimento en defensa non se lle da canle a través de estruturas europeas a medio dun único sistema europeo de defensa, estaremos a regar o complexo militar-industrial norteamericano mentres aquí recortamos en sanidade, educación e servizos sociais.
Esta UE da Defensa require de reformas normativas para superar a actual arquitectura de mínimos do actual Tratado de Unión Europea (TUE). A UE ha camiñar cara a unha mutación constitucional que transforme a Política Común de Seguridade e Defensa (PCSD) nunha verdadeira estrutura federal. Isto esixiría eliminar a necesidade de unanimidade no Consello para decisións operativas, evitando que un só EM (como acontece hoxe con Hungría en diversos asuntos) poida vetar a capacidade de resposta do bloque. Esta mutación constitucional podería alicerzarse, consonte cos artigos 42.6 e 46 TUE, como “cooperación estruturada permanente (PESCO)” ,de xeito que os EM que o decidan poidan principiar axiña unha cooperación militar moi estreita a medio do desenvolvemento de protocolos de integración orgánica, creando, no operativo. unidades de combate con mando único europeo e no comercial unha Axencia Europea de Defensa con potestades reguladoras reais sobre o mercado de armamento, funcionando como unha autoridade de competencia militar.
O mantemento e afondamento no Estado de Benestar e o éxito desta nova política de defensa require dun Fondo europeo de Defensa, substancialmente semellante ao NextGenerationEU, que emitise débeda conxunta europea para non reducir os fondos estatais, nacionais e locais destinados á sanidade, educación, servizos sociais ou dependencia, coa fin de financiarmos a transición cara a unha autonomía estratéxica europea.
Este proceso ha respectar o principio de subsidiariedade, permitindo que nacións con capacidades industriais específicas, como Galicia (estaleiros de Navantia, hub aeronáutico das Rozas-Outeiro de Rei ou as nosas TIC que poderían codesenvolver o software de combate europeo) sexan actores directos nesta nova cadea de valor, sen pasarmos polo filtro centralista do Estado español. Neste senso, o paso dunha economía de defensa balcanizada que lle merca aos EUA a unha de desenvolvemento propio europeo beneficiaría directamente ao tecido empresarial galego. Se os centros de decisión permanecen na Europa e os centros de produción na Galicia a industria da defensa e protección civil contribuiría financiar os nosos servizos públicos a medio dunha base fiscal máis sólida e tecnolóxica.
A representación terá lugar este sábado día 18, ás 19:30 horas, no local social da Asociación de Veciños de Marzán, un dos destinos habituais nas xiras anuais da compañía. O Centiño mantén así a tradición de visitar este espazo, onde agarda compartir co público unha tarde divertida e chea de humor. A agrupación teatral continúa así coa difusión da súa nova obra, que segue a percorrer diferentes escenarios da comarca.
Dezaoito locais hostaleiros de Ribadeo, Rinlo e Vilaframil ofrecerán diversas preparacións ata o vindeiro domingo: en escabeche, en salpicón, en empanada, ao allo, á prancha, en albóndega, etc… Todas as propostas poden consultarse nas redes sociais de Acisa Ribadeo, que agradece “unha vez máis o apoio da OPP do Porto de Burela, que nos doou 90 quilos de cabala para estas xornadas, produto que entregamos de xeito gratuíto aos locais participantes. Achegámoslles así unha parte do peixe que empregarán nesta nova cita gastronómica na que tamén colabora o Concello de Ribadeo”. Ata o porto, ao restaurante Marinero, se achegaron este mediodía o director territorial da Consellería de Mar, Alexandre Piñeiro, as concelleiras ribadenses Montse Seijo, Elena Sierra e Begoña Sanjurjo, a presidenta de Acisa, Carmen Cruzado, o xerente do colectivo empresarial, Jesús Pérez, e o técnico de Acisa, Jorge Fernández, que puideron degustar as elaboracións realizadas por este establecemento hostaleiro.
Durante a xornada Lionel compartirá a súa experiencia no mundo da escrita, dando a coñecer os seus procesos creativos e as temáticas que caracterizan os seus libros. O acto incluirá un coloquio participativo cos asistentes do club onde poderán preguntar e intercambiar opinións co autor sobre o libro lido “A raíña das velutinas”.
O sábado terá lugar no Casino o III Showcooking, con cociña en directo e maridaxe de viños. O público poderá votar os seus pinchos favoritos e participar no sorteo dunha noite no hotel Marqués de Riscal. A entrega de premios será o luns 20 ás 19:00 h. O Concello e Destino Navia animan a veciños e visitantes a gozar desta cita gastronómica.
Haberá degustación diaria de ostras na carpa do porto. Concertos, showcookings, visitas guiadas e actividades mariñeiras. Lancha pola ría, exposición de maquetas e concurso fotográfico #somoslasostra2026, ademais propostas especiais en Acueo, La Casilla e Restaurante Peñalba.
A etapa, cun percorrido duns 150 quilómetros, partiu arredor das 11:30 horas e rematou en Barreiros, atravesando concellos como Xermade, Muras, Viveiro ou Foz. A proba reúne a equipos do ciclismo profesional internacional e sitúa a provincia de Lugo como escenario dunha das citas deportivas máis destacadas do calendario. O Goberno colabora no desenvolvemento da carreira a través das Forzas e Corpos de Seguridade do Estado, que velan polo correcto desenvolvemento da proba e pola seguridade de participantes e afeccionados.
As persoas interesadas poden anotarse ata o 24 de abril na Casa do Concello (Cervo) ou na Casa da Cultura (San Cibrao). A actividade está dirixida a persoas pensionistas empadroadas no municipio. Trátase dunha xornada pensada para compartir, celebrar e desfrutar en comunidade.
