O pasado domingo, día 4 de abril, chegou á basílica de San Martiño un grupo de camiñantes que de xeito alegórico encetaban a que se divulga como posible desviación hacia a vella catedral do traxecto trazado oficialmente como percorrido na nosa bisbarra no Camino Norte que leva a Compostela: os andaríns, desta vez, procedían de Mondoñedo. Chegados a Ribadeo os peregrinos teñen duas opcións: seguir polo interior cara a Mondoñedo, o trazado recoñecido oficialmente, ou ben tomar a ruta pola beiramar para, dende a Espiñeira, chegar ás portas do histórico cenobio focego. Ninguén dubida do atractivo que para o viandante ten a posibilidade de marchar mesmo pegadiño ás fermosas praias do litoral mariñao, ó longo do que existen numerosos servicios hosteleiros e de todo tipo para atender os posibles imprevistos que podan xurdir no decorrer da súa andaina.
Por outra parte é evidente que informar ós camiñantes do doado que é plantarse, con unha mínima desviación marítima, na histórica e singular xoia do pre-románico galego, do que é exemprar único, equivale a enriquecer o propio Camiño, feito que sen dubida os visitantes, maioritariamente, serán quen de valorar, pois poderán disfrutar, acaso para a súa sorpresa, da contemplación daquelas vellas pedras das que Cunqueiro dixera que “paracen labradas por mans imposibles”, pois faise verdade a frase de Ruskin según a cal “nas catedrais os anxos poñían a súa man nunha voluta ou nun capitel para expresar dun modo admirable algún misterio. “Quizais aquí – engade o ilustre escritor – anxos cantores diron leccións ós que labraron iste templo”.
É sabido que San Martiño foi, en tempos, paso de peregrinos e que contaba con hospital para a atención dos mesmos: vellos documentos existen nos que, con nomes e apelidos, figura relación de camiñantes extranxeiros que aquí morreron e foron soterrados. Botando man destes, e doutros precedentes históricos, a asociación Abrindo Camiño, botou sobre o lombo o traballo de reivindicar e potenciar a actualización da primitiva catedral mindoniense como un dos fitos mais interesantes do Camiño Norte.
Suso Fernández
Ocorreu pasadas as 15:30 horas. Un traballador tivo que ser evacuado ao hospital logo de caerlle o tronco dunha árbore enriba mentres realizaba tarefas no monte en Cervo. Aínda que estaba liberado e consciente, precisaba asistencia sanitaria. Os profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 trasladárono finalmente ao Hospital de Burela. Neste operativo tamén participaron a Garda Civil e a Policía Local de Cervo.
Subliñou o traballo colectivo, o papel do voluntariado e a participación de arredor de mil corredores. Tamén puxo en valor o impacto económico e social da proba e o apoio institucional que permite o seu crecemento, incluída a difusión en streaming que levou a CAMOVI e a Viveiro a todo o mundo.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"
