‘Ir ó ceo’ asociámolo a un estado beatífico, de gracia, de felicidade… pola contra, a terra, como destino asociámola á morte, a falta de luz e visión, á tristura. Lembro hai xa pode que unha vintena de anos unha banda deseñada que xogaba con estas ideas. O argumento estaba baseado nun grupo humano nun planeta inhóspito. Chegaba unha nave espacial que facilitaba a entrada nela e os humanos entraban con ledicia nese obxecto que viña do ceo (e que supuñan que ía levalos ó ceo) mentres dende un centro de control unha conversa deixaba ver que ían destinados como traballadores escravos a minas noutro planeta. Un pouco máis aló, outro grupo humano tentaba afastarse dun oco pasaxeiro creado por unha especie de terremoto. Contra a súa vontade, caían uns poucos nel pensando morrer. Mais resulta que no subsolo había unha especie de paraíso… Ou sexa, unha versión de conto do dito ‘non hai mal que por ben non veña’ / non hai ben que por mal no veña.
Mentres, aquí na Terra, non contentos con emporcallar ‘o noso propio niño’ terrestre como diría Günther Gras e mesmo titulou un libro Juan Goytsolo, emporcallamos tamén o ceo para que nin a típica visión beatífica do ceo nin o conto da banda deseñada podan ter lugar de ningún xeito. Neste verán pasado téñense lanzado centos de satélites, que se engadiron ós milleiros lanzados con anterioridade. Uns poucos caeron á Terra e mesmo un anaco dun foi parar á Lúa, pero o balance neto é dun aumento de centos de corpos pululando polo espazo, arredor do noso planeta. Aí enriba hai restos doutros lanzamentos anteriores, pezas de diversos tamaños, de pequenos grans a grandes pezas que vagan de xeito incontrolado e incontrolable. Incontrolado porque moitos son demasiado pequenos e en demasiada cantidade como para levar o rexistro de posición de todos e cada un dos millóns (si, millóns xa) de obxectos derivados dos lanzamentos, viaxes espaciais, choques entre obxectos anteriores, etc. E incontrolables porque non se poden ‘teledirixir’ un a un, nin tampouco arrastras cunha rede ou cousa polo estilo nas cantidades necesarias. Hai intentos de mellorar a situación, mediante documentación dos lanzamentos e técnicas diversas de coidados e recollida, pero o problema está aumentando de xeito rápido. O problema, si, pois millóns de anacos descontrolados a velocidades de ata oito quilómetros por segundo son moi perigosos. Con esa rapidez, un gran de area que se cruce no camiño dun astronauta pode perforalo, e pasar a ser o propio astronauta só outro obxecto máis incontrolado en órbita. E calquera parafuso solto pode deixar inservible un satélite de telecomunicacións ou a Estación Espacial Internacional. É dicir, o noso propio lixo espacial está a se converter nun perigo para as nosas aspiracións espaciais. Ese é o chamado ‘efecto Kessler’.
Unha pequena reflexión final: Elon Musk, o home máis rico (en cartos) do mundo hoxe por hoxe, cun capital moitas veces superior ó que se podería acumular entre toda a xente da Mariña, ten falado de ir vivir a Marte para escapar dunha Terra convertida en vertedoiro de lixo, mentres unha das súas empresas lanza milleiros de satélites ó ano. Non sería unha especie de castigo que a súa propia merda orbital lle impedira saír dunha Terra que contribuíu a destruír cara un suposto ceo do que está a ser o principal emporcador? [Mentres, unha nota: as condicións de vida en Marte non creo que lle gusten, a máis de que a sociedade de apoio que tería para vivir aló por forza tería que ser ben exigua…]
A obra premiada aborda a emigración galega desde unha voz feminina, e o pregón destacou o traballo colectivo e a transmisión entre xeracións dentro da Banda. Con este acto, o Concello dá inicio a unha programación festiva que nos próximos días combinará tradición, cultura, deporte e música para todos os públicos.
Durante esas xornadas realizaranse estudos xeotécnicos imprescindibles para planificar correctamente as actuacións previstas, o que require que a maquinaria e o persoal traballen directamente sobre a infraestrutura, impedindo o paso de vehículos. Recoméndase ás persoas usuarias empregar rutas alternativas durante o corte, que só permitirá o acceso ás dúas vivendas situadas na Barxa. O Concello pide desculpas polas molestias e agradece a colaboración da veciñanza.
Afirman que os accesos ao Campo da Festa resultan moi dificultosos, especialmente para persoas con carriños de nenos ou cadeiras de rodas. Critican que a obra se trasladase a esta zona xusto antes das festas, deixando outros tramos a medio facer e sen ter en conta as necesidades dun barrio que consideran “marxinado”. Sinalan tamén á alcaldesa como responsable de evitar esta situación. A veciñanza esixe un arranxo inmediato do acceso, aínda que sexa provisional, e a instalación dunha sinal luminosa na alambrada situada ao final da obra.
A actividade, dirixida pola especialista Nuria Torrado, ofreceu ás crianzas un espazo para desfrutar, moverse, xogar e aprender a conectar co seu corpo e coa respiración mediante exercicios e dinámicas adaptadas ás súas idades. No último día, a rexedora Dolores García Caramés achegouse para compartir un anaco cos participantes, escoitar as súas impresións e agradecer o traballo da monitora, incluso sumándose a algunhas das actividades. A proposta pecha cun moi bo sabor de boca, como unha experiencia para aprender, divertirse e medrar en movemento.
Ao longo destas semanas, arredor de 20 nenos e nenas iniciáronse e melloraron as súas habilidades neste deporte, desfrutando do exercicio, aprendendo e pasándoo en grande. O Concello agradece a participación da rapazada e o apoio das familias, e reafirma a súa aposta polo deporte e por ofrecer alternativas de ocio activo para os máis pequenos. A actividade estivo organizada polas Concellerías de Xuventude e Deporte e pola Oficina de Información Xuvenil.
A actuación estará a cargo da Coral Polifónica de Ribadeo coa colaboración do Coro Sagrado Corazón. A entrada solidaria ten un prezo de 6 euros e poderá adquirirse na billeteira do teatro o mesmo día, en horario de 12:00 a 13:30 e desde as 19:00 horas. O evento conta coa colaboración da AECC Lugo, o Concello de Ribadeo e o espazo cultural Castillo San Damian.
Unha xornada de convivencia que comezará ás 11:30 h na Alameda, con misa de campaña, sesión vermú, comida, sorteo e festa ata as 19:00 h. A principal novidade é o menú con paella, sobremesa, bebida e café. Para participar é preciso vale: 7 € para persoas empadroadas e 10 € para non empadroadas e acompañantes, dispoñible nas oficinas municipais, onde tamén se pode solicitar transporte. Senllos concellos animan á veciñanza maior a sumarse a esta cita de encontro e recoñecemento.
