Jorge Losada Comendeiro.- Se temos en conta que nada ocurre por casualidade, se non que sempre hai unha ou varias causas que traen como consecuencia un feito determinado, podremos analizar (dado que o feito xa o sabemos) cales foron esas causas e por tanto a forma de cambialas .
Cando nos referimos a un pobo en concreto Mondoñedo, temos o feito obxetivo que nos estamos a converter nun pobo fantasma, un pobo no que descende a poboación a un ritmo de 100 persoas por ano e que dita poboación aumenta considerablemente a súa media de idade.
Esto leva engadido o descenso na actividade económica e o deterioro do seu tecido empresarial, que xuntos forman un bucle do que se fai difícil saír, pero non imposible.
Vemos como o noso sector servicios cae con forza, as nosas tendas, comercios e hostalería subsisten grazas a uns determinados actos lúdicos e festivos que se celebran ao longo do ano, mentras o resto se mantén cas vendas baixo mínimos para cubrir os gastos fixos que se xeran.
Calquer evento que veña marcado con unha climatoloxía adversa supón un roto nas súas expectativas de ventas e por tanto un deterioro nas súas contas.
Pero aínda que os eventos e festas son moi positivos, botan en falta unha actividade económica máis regular e que permita consolidar e crecer os seus negocios. Aínda así manteñen a ilusión e traballan co afán de que isto mellore co tempo.
Desgraciadamente penso que nada cambia se non lle facemos cambiar e quitamos os motivos polos cales se produce, e niso me quería referir ós fantasmas do noso pobo. Alguén estará pensando que me vou referir a clase política, pero non é o caso.
A verdadeira razón (sempre desde a miña opinión) e que debemos quitarnos os fantasmas e medos que nos levaron a practicar a apatía na que dende fai anos nos encontramos.
Un dos fantasmas que moitos temen é o medo ó fracaso, cousa que desde outras culturas se demostra como un activo das persoas, na nosa supón tal deterioro persoal que algúns non estan dispostos a asumir. Teño que dicir que o fracaso axuda a coller a experiencia para non caer nos mesmos erros e que cultiva as persoas en tódolos ámbitos.
Outro dos fantasmas e o medo a asumir un risco, e ben é certo que en este país arriscamos demasiado en algunhas épocas, pero sen risco non hai beneficio e todos deberiamos arriscarnos na vida, aínda que perdamos algunhas veces.
Un dos fantasmas máis arraigados e o medo a o que dirán. Este merecería un capítulo aparte dado que está demasiado arraigado na nosa sociedade, e resulta que impide que algúns emprendores sintan máis o fracaso que a propia perda económica. Somos un pobo pequeno, onde case todo o mundo se coñece e por tanto onde todos se cren no dereito de criticar ós demáis, aínda sen darse conta que ás veces hai máis que limpar cerca que lexos.
Por último e sen descartar que haxa máis, está o fantasma da envexa. Sempre se envexa o que non se ten aínda sen saber se o que o ten fixera determinados esforzos ou asumira varios riscos para posuílo. A envexa xera as críticas e as críticas á súa vez o medo ó que dirán e este remata no medo ó risco e ó fracaso.
Aínda así comprobo con alegría que hai emprendedores que arriscan (unha tenda de deporte recentemente inaugurada) o seu diñeiro en busca dun medio de vida que lles permita seguir vivindo nesta cidade.
Non vamos a falar de que se necesitan accións valentes para botar abaixo todos estes medos por que é evidente, pero sencillamente creo que con que a xente sumase en vez de restar, con que se fixera participe da ilusión do que emprende, con que deixara as envexas aparcadas na casa e mostrase unha pizca de comprensión, as cousas serían ben distintas.
Creo firmemente nas posibilidades deste pobo, e estarei sempre ó lado da xente que co seu traballo e ilusión cree as condicións para melloralo. Estarei ó lado das persoas que tomen decisións valentes en calquera ámbito, para cambiar e mellorar a nosa situación.
En cambio, estarei en contra da envexa, do medo, e de vivir do conto que moitos practican.
Jorge Losada Comendeiro
Arxentina de nacemento e viveirense de corazón, retomou en Galicia a súa vocación artística e atopou na escultura a súa forma de expresión. A súa obra céntrase en figuras humanas cargadas de emoción, en soidade ou en relación cos outros. A exposición reúne pezas seleccionadas e premiadas en certames de Madrid, Barcelona, Valdepeñas e Florencia nos últimos oito anos, que agora regresan —como a súa autora— á casa. Poderá visitarse ata o 29 de agosto.
Villares gabou o traballo do club Val de Francos, “que en tempo récord logrou situar esta cita entre as máis atractivas da provincia para os afeccionados á hípica”. Neste sentido, destacou a proxección que está a gañar este deporte e o impulso que recibe da Xunta, principalmente a través dun convenio coa Federación Hípica Galega polo que destina máis de 80.000 euros para as actividades a desenvolver este ano. A proba discorrerá por camiños forestais de terra, a excepción dos cruces de estradas, e constará de tres modalidades, con distancias de 80, 60 e 40 quilómetros respectivamente.
A clasificación final quedou do seguinte xeito: en Sub-10, Los 5 FC proclamáronse campións, seguidos de Los Balones; en Sub-12, o primeiro posto foi para Aston Birra, seguido de Minavo de Kiev e The Blues Bananas; en Sub-15, o equipo Piti levou o título, seguido de PDC e Camoca; en Sub-17, PDC acadou o primeiro posto, por diante de Papa Cu Leti e Motototo; e na categoría Sénior, Motototo resultou gañador, seguido de Descansa e Texeira Lima. As medallas foron entregadas pola alcaldesa, Dolores García Caramés, acompañada polos concelleiros José Manuel Balseiro e Alfredo Fernández, que felicitaron a todos os participantes polo seu esforzo e deportividade.
As reservas poderán realizarse por teléfono, chamando ao 982 560 162, ou a través do correo electrónico cultura@viveiro.gal, en horario de 9:00 a 14:00 horas. Cada persoa poderá solicitar un máximo de catro entradas. Desde o Concello de Viveiro anímase á veciñanza a asistir a esta representación e lembra que as reservas se atenderán a partir da apertura do prazo.
A clasificación final situou a Braulio Gayoso (TM Luarca) como gañador, seguido de Eugenio Alonso (CD San Ciprián), e dun terceiro posto compartido por Carlos Ron (Atletic Génova TM) e Domingo Larriety (TM Luarca). A alcaldesa de Cervo, Dolores García Caramés, entregou os trofeos e destacou o éxito dun torneo que xa se consolidou como unha cita imprescindible do calendario deportivo estival. O Concello felicita aos gañadores, a todos os participantes polo alto nivel amosado durante a xornada e ao CD San Ciprián pola excelente organización dun evento que continúa reforzando o seu papel como referente do tenis de mesa no norte peninsular.
Durante o evento realizouse unha ofrenda aos mariñeiros falecidos e, seguidamente, tivo lugar a subida da imaxe da Virxe do Carme ata a Igrexa. Esta última xornada continuou cunha misa solemne, á que asistiron numerosos veciños e visitantes que se achegaron ata a localidade mariñá, seguida da procesión acompañada pola Banda Naval e de actuacións musicais. A programación completarase a partir das 17:00 horas con diferentes actividades para os máis cativos e cativas.
Estará dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, xa que neste 2026 cúmprese o centenario do nacemento de quen fora presidente do Goberno. No acto interviñeron o presidente do RCNR, Pablo Fernández, o director territorial de Deportes da Xunta, Manuel Otero, un dos fillos do tamén alcalde honorario de Ribadeo Víctor Calvo-Sotelo, e o rexedor ribadense, Dani Vega. Todos exaltaron a práctica deportiva na ría, a labor desenvolvida polo Real Club Náutico e a vinculación de Leopoldo Calvo-Sotelo co estuario. Entre o público asistente estaban máis membros da familia Calvo-Sotelo, directivos e ex directivos do RCNR, edís de Ribadeo e representantes de Acisa.
