Voulles ser franco (con perdón). A min isto da festa nacional motívame o mesmo que un partido de billarda en televisión ás tres da madrugada. Pero a patria cotiza á alza na bolsa das modas sociais e as fábricas de bandeiras (de aquí ou de alá) fan o seu agosto. Sen ir máis lonxe, nun acto político hai uns días o orador berrou “todos os desta sala son uns patriotas”, e o público en vez sentirse insultado, empezou a aplaudir como tolos.
No resto do mundo mundial, os días nacionais son días normais. Na maioría de países o día nacional é o día da independencia, como na India, en Colombia, en Samoa Occidental ou en Liechtenstein. Mesmo a Sante Sede (Estado Vaticano) celebra a súa festa nacional o 11 de febreiro para conmemorar a secesión de Italia, aínda que alá entre canonizacións e canonizacións tampouco creo que noten a diferenza, porque na Santa Sé cada día é unha festa. Seica o mesmo opinaba o señor Costa que sucedía no PP e mira COMO ACABOU. En Irlanda, que son máis cachondos, celebran o día de San Patricio cunhas borracheiras de coidado subvencionadas por unha coñecida marca de cervexa. En Xapón ou nos Países Baixos, coincide co aniversario do Emperador ou da Raíña, de maneira que cando morren os monarcas hai que volver editar todos os calendarios. Os países escandinavos son tan perfectos que fan coincidir a festa nacional co día da Constitución.
No estado de España xa saben vostedes que a Festa Nacional coincide co día en que don Cristóbal Colón encontrou América e desencadeou o exterminio dos maias e os incas, o tráfico de escravos, a rapina do ouro e a prata, e os desastres posteriores como a bachata, os sombreiros mexicanos, Luis Miguel, Playa Bávaro, Ronald Reagan. Din que don Colón ao seu regreso a Barcelona comentou no Saló del Tinell diante de Isabel e Fernando: Lieina de carallo.
O que lles quero dicir é que de todos os días do calendario, o máis lamentable é precisamente ese infausto 12 de outubro, en que un grupo de gañáns iniciou un xenocidio inmisericorde.
Se non hai máis remedio que celebrar un día nacional, en vez do 12 de outubro que só xera unha vergoña colectiva, propoño algunhas alternativas, seguindo unha mixturada proposta:
O 19 de marzo. O 19 de marzo de 1812 as Cortes de Cádiz promulgaron a Pepa, unha constitución bastante avanzada para o seu tempo, un dos últimos intentos de converter o país nun proxecto serio. Máis tarde, o “Viva a Pepa” sería sinónimo de xolda, alegría e liberdade. Podemos aproveitar o bicentenario para facer o cambiazo.
O 14 de abril. Como saben vostedes, o 14 de abril de 1931 proclamouse a II República e aínda que agora está de moda dicir que aquilo foi un desastre, supuxo a última oportunidade de converter este país é un país serio e moderno. Ademais o Himno de Rego é bastante máis bailable que a actual marcha.
O 26 de abril. O 26 de abril de 1936 os avións nazis aliados coas tropas do alzamento iniciaron o bombardeo sistemático da cidade vasca de Guernica. Recordar o 26 de abril sería unha forma de manter o recordo da barbarie e reforzar o noso compromiso coa paz.
Vostedes amigos lectores, poden seguir poñendo datas alternativas a o asunto, opinar, aquí e de balde.
Pasadas as 13:30 horas deste luns, o 112 Galicia tivo constancia, a través de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, dun ciclista que se atopaba en parada cardiorrespiratoria no quilómetro 1 da LU-151, á altura da parroquia de Fazouro. De inmediato, os xestores do Centro Integrado de Atención ás Emerxencias solicitaron a colaboración dos axentes da Garda Civil de Tráfico e da Policía Local de Foz. Malia os esforzos, os profesionais sanitarios só puideron confirmar o falecemento da persoa.
A variada oferta de produtos de artesanía e de alimentación de temporada e proximidade á venda complementouse con degustacións de minihamburguesas de carne de raza Limiá e empanada de carne de porco celta e tenreira de raza Caldelá, que se repartiron gratuitamente entre as peroas que fixeron algunha compra no Mercadiño.
Os cortes produciranse do punto quilométrico 2,800 ao final da vía. Habilitaranse desvíos alternativos que estarán debidamente sinalizados.
Cada participante pode presentar unha única fotografía, en papel e formato dixital, seguindo as bases dispoñibles na web da Deputación. A celebración do aniversario inclúe actividades como a Xornada de Degustación da Tenreira de Ancares, unha xornada micolóxica e un obradoiro de rescate na montaña, ademais doutras propostas ambientais e divulgativas nos próximos meses.
A xornada comezará ás 12:00 h cun faladoiro titulado “Vizoso e nós”, no que participarán Pepe Penabade, Pepe Blanco, Caxigueiro, Aurelia Balseiro e Mª Cristina Rubal González, moderados por Antonio Reigosa. Ás 13:20 h abrirase a exposición “Xosé Vizoso. O neno que debuxou un cabalo”, que permanecerá dispoñible durante as festas de San Lucas. A partir das 13:45 h terá lugar o acto de inauguración e descuberta da placa da nova rúa Xosé Vizoso, na Praza da Fonte Vella, coa presenza de autoridades, familiares e amizades do artista. As persoas asistentes recibirán no auditorio unha lámina cunha obra de Vizoso como agasallo.
Competirán durante tres días xunto a outras dezaseis escolas de todo o mundo, elaborando catro propostas de pizza: Polbo á galega, con polbo galego, queixo San Simón e allada picante; Bosque galego, con crema de castañas e mel picante; Terra meiga, con zorza picante; e Rapadoira, con setas, queixo azul e pera. As estudantes viaxan acompañadas pola súa profesora, Conchi Carreiras, coa que levan tempo preparando as receitas. Esta é a terceira participación do IES de Foz neste certame, no que xa acadaron un segundo posto en edicións anteriores. A actividade forma parte do programa Erasmus+ da FP, financiado pola Unión Europea, que facilita a participación do alumnado en competicións de habilidades profesionais por toda Europa.
A exposición, instalada no Centro Comarcal Pazo de San Tomé, invita a observar con calma, descubrir historias e poñer en valor un patrimonio vivo que forma parte da nosa identidade. Unha maneira diferente de achegarnos ao mundo rural que tanto significa para As San Lucas.
