Un dos praceres que ten para min Paris e os desaunos no hotel donde estou, ademais do café, pan, fruta tomo unha boa racion de ese queixo tan peculiar que cheira a pes, o certo e que me gusta moito, a pesares de que o bufo que solto, boa parte da maña a bo seguro que espanta a algún cliente.
En algún sitio lin que o cheiro e o sabor son a mesma cousa por non séi que conexión entre o olfato e as papilas gustativas, pero os franceses contradin, como sempre, as leis naturais producindo un queixo que, aínda que sabe a gloria, cheira a demos; concretamente a pés dos que cheiran cando se poñen a iso. Os bos queixos franceses non nos evocan a infancia como a magdalena de Proust senón o calcetín intemporal; ese calcetín suado que, logo de percorrer todao camin do norte de A Mariña a pe, chega á última etapa, heroico e austero sen consentir o lavado ata chegar ao seu obxectivo como as bragas de Isabel A Católica antes da conquista de Granada. Ese calcetín na zapatilla do adolescente en plena ebullición hormonal sen orear na súa reconcentrado dormitorio.
En fin, hai suores de pés que están xustificados e outros que non. Hai porquiños de pés a posta que responden a un perfil psicopático preciso. Ou sexa, trátase de misántropos, cunha fobia social tan acusada, que utilizan os seus pés como ferramenta disuasoria para lograr que non se lles achegue bicho viviente nin aínda provisto de mascarilla. Está claro que tamén hai outros carácteres psicopáticos que se valen das mesmas estratexias a obxecto de procurarse o perfecto illamento; os porquiños de boca, os de axila e os de partes pudendas que son en grao sumo persuasivo á hora de espantar a proximidade física do veciño. Con todo, ningún é tan letal como o aquejado pola síndrome de pés cheirentos, quen provoca a estampida xeral en torno a si con eficiencia infalible e inexorable, de modo que é o único que logra habitación privada nas viaxes organizadas e asento dobre no autobús.
Outras veces en Paris aloxeime pola miña conta e probei a Bohemia. Como non, un bótalle unha ollada aos prezos nos restaurantes e acaba comprándose unha boa botella de viño e un queixo na tenda dalgún arxelino. Que románticas son esas ceas bohemias nunha bufarda de Montmartre, avistando de lonxe a torre Eiffel. Pero, oh, là, là, que crueis as mañás cando o queixo apropiouse da atmosfera de cada recuncho da bufarda. Nestas circunstancias, compréndese o existencialismo dos existencialistas e o malditismo dos malditos. O ánimo vaise aos pés, maldita sexa, e dan ganas de tirarse pola fiestra.
Eu sei que é unha frivolidade falar de queixos, co agravante ou non de que cheiren a pés, dadas as cousas gravísimas que están sucedendo no mundo, pero hai quen recomenda que, de cando en vez, fálese de cousas próximas. E nada foi tan próximo para min nos últimos días como certo queixo francés.
Alí salientou o papel que desenvolve este evento no impulso dos produtos agroalimentarios de proximidade, ao tempo que favorece as canles curtas de comercialización. Destacou tamén a importancia deste mercado, considerado como un dos máis antigos da provincia de Lugo, xa que ofrece unha ampla mostra dos principais oficios de artesáns da Idade Media. Ademais, permite aos asistentes gozar de actividades variadas e degustar produtos agroalimentarios diversos.
A institución provincial colabora con ambas citas, organizadas pola Asociación Cultural Amigos da Liga Santaballesa, cunha achega económica de 4.000€. García Porto recalcou que “estes eventos son un exemplo de como a historia da emigración pode converterse nun atractivo turístico de calidade, capaz de atraer visitantes e de reforzar o orgullo de pertenza da veciñanza”.
O evento incluirá espicha, queimada, brujo con conjuro e sesión DJ. O prezo é de 50 euros por persoa, con reserva previa no 611 185 336 e prazas limitadas. A organización lembra que “el 12 de agosto cuando caiga la noche la celebración continúa en Los Olivos… la noche culminará con una queimada elaborada por el Brujo Gonzalo, seguida de una sesión DJ para poner el broche final a una jornada inolvidable”.
Baixo o título Memoria de mariñáns. Unha crónica da emigración da Mariña, o xornalista e investigador Martín Fernández Vizoso ofrecerá unha intervención centrada nas historias e vivencias dos emigrantes da comarca, ilustrando o fenómeno migratorio que marcou a vida de moitas familias ao longo do século XX. O evento inclúe tamén unha imaxe histórica de mariñáns retornados de América nos anos 30, que serve de fío visual para contextualizar esta realidade.
En total foron ofertadas preto de 80 prazas de surf, piragüismo e vela, destinadas a nenas e nenos con idades comprendidas entre os 9 e os 15 anos. As escolas desenvolvéronse en diferentes quendas nos meses de xuño e xullo. O concelleiro de Deportes, Francisco José Silvent, subliñou “a importante participación da rapazada ribadense nas escolas deportivas de verán, que organizamos desde o Concello de Ribadeo coa axuda dos clubs que as impartiron. Queremos agradecer ás familias a confianza depositada nas nosas actividades, que lles serviron aos asistentes para practicar deporte na auga e para pasar uns días aprendendo e perfeccionando técnicas”.
No encontro mantido na sede da delegación territorial da Xunta en Lugo, no que tamén estivo o director territorial da Consellería, Marco Antonio Fernández Piñeiro. abordáronse liñas de cooperación para a mellora de Infraestruturas e de seguridade viaria, de interese para este municipio. O departamento que dirixe M. Allegue segue prestando apoio aos municipios para executar actuacións que contribúan a mellorar a calidade de vida da veciñanza e a reforzar a competitividade económica.
A mostra sobre Mimina, que repasa a súa traxectoria vital e artística e o seu papel esencial na creación de Sargadelos como empresa cultural, amplía o seu período de apertura até o 12 de agosto grazas á cesión das instalacións por parte do Concello de Cervo. A exposición poderá visitarse todos os días de 12:00 a 14:00 e de 17:00 a 20:00, e tamén se poden concertar visitas noutros horarios ou para grupos chamando ao 636020514 (Lucía).
