Por Emilio González Legaspi
Non hai moitos meses, xusto antes de rebentar a burbulla inmobiliaria, estaba na rúa o debate sobre o prezo das vivendas e a dificultade de acceder a eles por parte dunha maioría da poboación, especialmente de mozos, que teñen que desenvolver a súa vida con soldos precarios que apenas lles chegan para sobrevivir de maneira autónoma. Daquela, familias, organizacións, medios de comunicacións, articulistas e faladoiros pedíanlle ao goberno solucións para ter acceso a vivendas accesibles e que a xuventude poida emanciparse.
O goberno do Estado, a través das Comunidades Autónomas, que teñen transferidas as competencias en vivenda fan un plan que cada quen considera axeitado ás súas necesidades e realidade social. Pero ocorre que, no caso galego, cando este plan se pon en marcha choca coa realidade socioeconómica do país e resulta que NINGUÉN QUERE O PLAN no seu territorio municipal. Mellor dito, as corporacións solicítano, pero os veciños non o queren e na maioría dos casos hai protestas, mobilizacións e rexeitamentos; dándose casos onde o goberno galego xa decidiu non executar o plan de vivendas sociais.
É curioso que os mesmos que antes demandaban vivendas accesibles agora mobilízanse contra os Plan Sectorial da Consellería de Vivenda, dándose a paranoica situación de sentirse vítima e verdugo ou vítima e vítima -segundo se mire- dos seus propios intereses. Son as contradicións da economía de mercado descontrolado inspirada polos liberais neocom.
Para complicar máis a situacións os partidos da oposición aproveitan a circunstancia para sublevar os veciños e desgastar o goberno de quenda. Algúns, sobre todo a dereita neocom, propoñen que se merquen os vivendas que teñen sen vender os construtores, procedente da promoción privada ao abeiro da especulación urbanística. Podería ser unha solución, pero ¿a que prezo?, ¿están os construtores dispostos a vender os pisos excedentes a prezo de custe ou pretenden seguir gañando moreas a conta de todos?
Non se pode facer política dende perspectiva persoais nin defendendo intereses particulares que interesan en cada momento, porque isto sempre terá desconto a alguén. Pola contra se a perspectiva da actuación pública son os intereses xerais, goberno e oposición deberan preguntarse ¿que supón rexeitar o Plan Sectorial de Vivenda Protexida?. ¿Como pode influír este rexeitamento na creación de postos de traballo, nun momento de aumento do paro?¿Como pode incidir no desenvolvemento urbano e social dun concello perder a construción de vivendas? ¿en que medida esta situación pode afectar ao aumento ou diminución da poboación dun concello?.
Hai anos facíanse hospitais, centros educativos, cuarteis, casas do mar, etc en terreos doados de balde por humildes propietarios, que cos anos viron elevado o seu nivel de vida gracias á mellora dos servizos públicos e das infraestruturas, repercutindo positivamente na súa capacidade económica e no prezo das súas propiedades. Existía unha visión colectiva de futuro. Na nova sociedade mercantilista isto é impensable. Así que as administración deberan estar á demanda: quen queira o Plan que o xestione responsablemente, quen non o queira que o rexeite. O tempo dará e sacará as miopes razóns agora esgrimidas. Logo falarase das consecuencias, do que puido ser e non foi e de que “auga pasada non move o muíño”
Chegado a este punto, considero que os concellos deberan aclarar QUEN NON QUERE AS VIVENDAS.
A programación presentouse na Delegación Territorial de Lugo, nun acto no que participaron o delegado territorial, Alfonso Villares; o alcalde, Francisco Balado; e representantes da entidade organizadora. Villares lembrou que a asociación recuperou o ano pasado a tradicional celebración do Corpus Christi na parroquia e destacou o seu labor impulsando actividades que fortalecen a convivencia. A xornada comezará ás 13:00 horas coa misa e a sesión vermú, continuará ás 15:00 co xantar popular e incluirá sorteos, animación musical, unha cea a base de petiscos e verbena.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
Ao acto están convidadas a directora xeral de Desenvolvemento Rural e Industrias Agrarias, Mª Begoña López Fernández; o director xeral do Medio Natural, David Villar García; así como as alcaldías dos 14 municipios que forman parte da Reserva, entre outras autoridades.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
O Concello destaca que este logro é resultado do esforzo, da dedicación e da paixón polo deporte que o arqueiro demostra en cada competición, levando o nome de Cervo e do seu club ao máis alto. A administración local subliña o orgullo que supón contar con deportistas que representan valores como o traballo, a constancia e a superación.
