Comissom de História do Colectivo Cultural Buril
Desde o pasado 9 de Xullo, día no que o Buril facía pública a súa proposta para que se retirase o nome de Eijo Garay a unha das principais rúas da nosa vila, moito se ten falado sobre esta controvertida personaxe.
Primeiramente, desde o Colectivo Cultural Buril queremos agradecer o respecto e a cordialidade con que foi acollida esta proposta polas tres forzas políticas. Tamén queremos amosar a nosa perplexidade polo posicionamento público do que entendemos debería ser o cronista oficial de todos os burelaos e burelás, cualificando de “inxenua ocorrencia” o que foi en todo o momento unha proposta seria e responsábel, plantexada desde a rigorosa análise das fontes consultadas e tendo en conta a lexislación actualmente vixente.
Falando xa sobre o que é a figura do señor Eijo Garay, sorpréndenos como se valora por parte dalgún colectivo o tráfico de influencias do cal se valeu o bispo para “regalar” aos mariñeiros de Burela un porto de abrigo. Desde a Comissom de História do Buril, interpretamos que esta mediación non é suficiente como para agradecerlle ao relixioso a prosperidade con que avanzou o noso porto posteriormente, e cremos que o traballo diario que de xeito anónimo realizaron e realizan redeiras, peixeiras, mariñeiros… ten máis que ver co desenvolvemento do peirao que as xestións de Eijo Garay. Defender o contrario sería tanto como dedicarlle o acceso ao porto burelao aos políticos que intermediaron para a súa realización ou pórlle á Casa da Cultura o nome do político que promoveu a súa construción.
Tendo en conta todo o até agora dito, asumimos que sería discutíbel o recoñecemento social a Eijo Garay, porén, non podemos ficar nunha análise parcial da súa vida, pois obviar a súa traxectoria político-social sería faltar ao rigor histórico.
A Comissom de História do Buril non pode pasar por alto o destacado papel deste individuo xa desde os primeiros anos da II República Española, como aguillada do sistema educativo republicano, referente pedagóxico aínda nos nosos días e que Eijo Garay combateu desde a asociación “Cruzados de la Enseñanaza”.
Após o triunfo golpista do 36, o bispo ten deixado mostras evidentes dunha fiel adhesión ao réxime, tal como fica demostrado na súa presenza o 15 de Agosto de 1936 no izado da bandeira nacional fascista en Vigo, no paso de revista ás tropas que días antes tiñan asasinado a centenares de defensores da legalidade republicana vixente.
Posteriormente son moitas as manifestacións públicas nas que o prelado ten demostrado a súa fervente adhesión ao réxime franquista. O 25 de Novembro de 1936 declaraba: “Tengo fe ciega en el acierto del Generalísimo Franco, hombre deparado por Dios para la salvación de España, como vengo diciendo desde hace años”.
Xa estabilizado o Réxime e rematada a II Guerra Mundial, é destacábel o papel principal que Eijo Garay xogou ao facilitar a saída de criminais de guerra nazis cara a Sudamérica, tal como fica demostrado coa desclasificación dos arquivos do Ministerio de Asuntos Exteriores español.
Agardamos que con esta sintética achega biográfica, fiquen claros os parámetros nos que se moveu o C.C. Buril para solicitar a retirada do nome de Eijo Garay do noso rueiro.



















Durante a súa estancia na capital, tiveron a oportunidade de coñecer o Senado, onde foron recibidos, entre outros representantes, polo senador lucense José Manuel Balseiro, veciño de San Cibrao e pola deputada no Congreso, Cristina Abades, que traballou durante anos na Casa do Concello. Balseiro deulles a benvida á Cámara e acompañounos nun percorrido polas súas principais dependencias, explicándolles o funcionamento da institución e o labor que desenvolven os senadores. O parlamentario agradeceu á asociación Terra-Mar a organización desta iniciativa, que contribúe a achegar as institucións aos cidadáns e a fortalecer os vínculos entre a Mariña e a representación que exerce a provincia de Lugo no Senado.
Ademais, a medida responde a razóns de seguridade e operatividade, xa que a presenza de público nestas xornadas impide que os camións de recollida poidan acceder e circular con garantías por esta zona. Durante eses cinco días, os contedores permanecerán instalados nos seus emprazamentos habituais para que a veciñanza e os visitantes poidan depositar neles os residuos. Ademais, o servizo de limpeza reforzará as tarefas nos puntos vinculados á celebración do festival. O Concello solicita a colaboración da cidadanía para manter os espazos públicos nas mellores condicións posibles.
"Este éxito é froito do teu esforzo, dedicación e constancia, e é un orgullo para todo o noso concello. Desexámosche moitos máis éxitos deportivos e que sigas representando a Cervo e ao Club Deportivo San Ciprián con tanta ilusión e talento", salientan desde o consistorio.
A mostra reúne imaxes tomadas en Galicia, Cataluña, Aragón, Andalucía, Senegal e Escocia, ofrecendo un percorrido pola biodiversidade e polos vínculos entre distintos ecosistemas. O fotógrafo, naturalista especializado en ornitoloxía, invita a contemplar a natureza cunha mirada pausada e consciente a través de 50 especies de fauna. Permanecerá aberta ata o 29 de xullo.
Con este xesto simbólico, expresou a súa solidariedade co pobo venezolano, trasladando o seu apoio ás familias das persoas falecidas, feridas e afectadas por unha traxedia que continúa deixando un elevado número de vítimas e miles de damnificados.
O obxectivo é facilitar que os mozos e mozas que o desexen poidan facer uso destas instalacións. A medida permitirá empregar o campo para a práctica deportiva e para a organización de partidos informais durante o período estival. Desde o Concello de Viveiro sublíñase a importancia de ofrecer espazos deportivos accesibles durante as vacacións de verán e de favorecer hábitos de lecer activo entre a mocidade.
A alcaldesa, Dolores García Caramés, visitouna no seu domicilio para felicitala e entregarlle un ramo de flores en nome de toda a veciñanza. Nada en Sargadelos e veciña de Cervo, foi a máis nova de dez irmáns e desde moi nova traballou no campo e coidou dos animais, sempre cun gran espírito de esforzo. Nai, avoa e bisavoa, a súa familia destaca a súa alegría, enerxía e bo humor. Moi activa ao longo da súa vida, gozaba de viaxar, da praia, de conducir e de participar nas actividades municipais, ademais de cultivar a súa paixón por cantar. Coqueta, sorrinte e cun espírito novo, Benedicta é hoxe un exemplo de vitalidade para todo o municipio.



