“O progresismo está hoxe onde se pon en marcha procesos para configurar o futuro onde se xestiona responsablemente a incerteza”. A fraseciña de marras e de Daniel Innerarity, cando fala de “O futuro e os seus inimigos, Unha defensa da esperanza política”.
Vou falar da “tiranía do curto prazo”. Ben porque a política está demasiado suxeita aos mandatos electorais, ben porque está inmersa na cultura do zapeo, ou porque a confrontación política é demasiado escrava da inmediatez, … o caso é que a miúdo falta traxectoria e o relato por explicalo, “onde non se prepara o futuro, a política limítase a xestionar o presente”, continúa Innerarity.
E estou de acordo. Que xestión se pode facer do presente sen pensar no futuro? a xestión do presente terá consecuencias no futuro, para ben ou mal. A xestión da “proximidade” é importante, e necesaria, pero dentro dunha traxectoria, de configuración do futuro colectivo, e que a xente ten o dereito de coñecer. Preparando o futuro quizais sexa como a política pode xerar confianzas, ou dito doutro xeito, xestionando responsablemente, as incertezas, é gañar confianzas. Porque temos crise de confianzas (en moitos sentidos e non só no ámbito da política).
Logo da crise: as respostas e modelos de saída da crise global, e xustamente é iso, mirada longa, para configurar, colectivamente, como queremos saír desta crise. Colectivamente significa que alguén o debe liderar e teno que compartir e buscar as
complicidades, e iso é o que debe facer a política. Unha xestión responsable non é o do alarmismo nin as lecturas demasiado fáciles que algúns practican (os grupos da oposición por exemplo, “cando peor, mellor”), pero que non serven para nada. É o realismo e a capacidade de explicar sinxelamente o que pasa, o que pode pasar, e como actuar. E evidentemente actuar, e actuar colectivamente cun liderazgo convincente.
Gústame nos meus escritos e na miña actividade social, xestionar a incerteza, gañar confianza, e sego crendo tamén que unha denuncia constante das inxusticias e os comportamentos “mandantes dos nosos xestores e políticos, aínda que sexa de forma calada segue a ser importante en un pais, nación ou territorio en que a maioría cala, resignase e incluso mendiga e suplica.
E en canto ás respostas de saída da crise, quédome con tres apostas: talento, ética e estética. Tres palabras que conteñen todo! e que é preciso despregar moito!.
No acto, o autor estará acompañado por Xosé Ramón Veiga, profesor de Historia Contemporánea na USC, e por Francisco Villamil, profesor de Ciencia Política na Universidade Carlos III. A Galicia moderna (1880-1939) desmonta a visión tradicional dunha Galicia rural, atrasada e pasiva no cambio de século, e amosa a profunda transformación económica, agraria e social que viviu o país nese período.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
O alcalde, Dani Vega, fixo un balance moi positivo: “foi un concerto moi especial nun marco espectacular, como é a igrexa parroquial de Ribadeo, e no que o gaiteiro Carlos Núñez encandilou aos asistentes co seu repertorio. Todos os asistentes disfrutámolo moito”. Xunto a Carlos Núñez estiveron o rexedor e as concelleiras de Cultura, Turismo e Seguridade, Begoña Sanjurjo, Marta Saiz e Montse Seijo.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.
