Nota de Prensa
“Existen un camino (Camiño de Pron o do Cancelo) transitable hasta
hace poco tiempo y que en la actualidad se ha cerrado al paso de
vehículos, estrangulando o impidiendo el paso de esta forma a la
conexión de una parte del nucleo urbano o barrio (Vila do Medio) con
el Camino Real (o viceversa) que daban acceso directo a instituciones
o servicios de vital importancia tales como Hospital de la Costa,
Guardia Civil, Institutos de Enseñanza, hasta el mes de Mayo este
camino daba un servicio importante y desde las riadas acaecidas a
primeros de Junio, ocasionando un pequeño derrumbe en el camino
mencionado y posterior promesa por parte del Concello a los vecinos de
su reparación inmediata, pues bien tenemos el deber de denunciar y
exigir públicamente, que los responsables municipales se pongan manos
a la obra YA, y dejen de prometer lo que después no hacen. Y no
queremos que nos vengan a decir que eso no es de su competencia que es
de esta u otra institución; queremos que dicho camino se arregle y
transcurra su circulación y servicio cuanto antes, y si no es
competencia municipal pues que se pongan manos a la obra y exijan a
los responsables su reparación. YA ESTA BIEN DE PROMETER Y NO HACER.”
Haber si tenemos suerte y pasa como con la obra de O`Perdouro, que
cuando sale la nota de prensa resulta que aparecen los responsables de
la obra anunciando su reparación en breve.
A entidade, coa colaboración da Vicepresidencia da Deputación, organizará nas próximas semanas a XIII exposición Tal como eramos (28 de agosto), a proxección do filme Antes de nós (3 de setembro) e a homenaxe polo XXII cabodano de Manuel María (6 de setembro). A área de Cultura provincial reforza así o seu apoio continuado ao Iescha, referente na conservación e difusión da cultura galega e chairega.
No acto, o autor estará acompañado por Xosé Ramón Veiga, profesor de Historia Contemporánea na USC, e por Francisco Villamil, profesor de Ciencia Política na Universidade Carlos III. A Galicia moderna (1880-1939) desmonta a visión tradicional dunha Galicia rural, atrasada e pasiva no cambio de século, e amosa a profunda transformación económica, agraria e social que viviu o país nese período.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
O alcalde, Dani Vega, fixo un balance moi positivo: “foi un concerto moi especial nun marco espectacular, como é a igrexa parroquial de Ribadeo, e no que o gaiteiro Carlos Núñez encandilou aos asistentes co seu repertorio. Todos os asistentes disfrutámolo moito”. Xunto a Carlos Núñez estiveron o rexedor e as concelleiras de Cultura, Turismo e Seguridade, Begoña Sanjurjo, Marta Saiz e Montse Seijo.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
