Educáronnos dando por certo que o mundo apenas cambiaría. Acumulamos coñecementos que non nos serviron absolutamente para nada: reis visigodos, cursis versos memorizados, cordilleiras afastadas e tantas e tantas palabras que cando fan falta non serven para orientarnos neses pedregosos camiños que estamos atravesando. Non nos ensinaron a improvisar cada mañá, e sen improvisación e sen medo aos cambios só viviremos nesas eternas teorías que nin sequera logran aproximarnos aos nosos propios soños. Ninguén nos ensinou a vivir e agora non nos queda máis remedio que empezar a aprender que todo é diferente, que o que nos dicían que valía non era máis que un embuste, moeda falsa, escarcha que desaparece cando un tipo en Wall Street decide comprar ou vender segundo queira especular esa mañá.
O outro, o que realmente non nos podía roubar ninguén, é o que foron quitándonos a medida que entregabamos os nosos días pensando que cumpriamos co que nos ensinaron. Agora nin sequera déixannos xubilarnos para que polo menos podamos gozar da vida igual que gozabamos de nenos cando non tiñamos nada, ou mellor, cando dispoñiamos da liberdade, a creatividade e a carencia de todos eses medos que logo nos foron atenazando.
Os escravos xamais se xubilaban. Quérennos escravos, ou nos arrinconan cando nos deixan sen traballo despois de que nos formásemos durante anos creendo que ese esforzo ía servir para algo. Os vellos non poden liberarse do traballo e os mozos teñen que irse lonxe si queren atopalo. Entre tanto, seguimos vendo aos mesmos de sempre cobrando os mesmos dineraes, xubilándose dos bancos cos millóns de euros que nós lles adiantamos, mentindo para intentar gañar outra campaña electoral na que seguirán enganando coas mesmas promesas que saben de antemán que xamais cumprirán. Agora que todo vénse o carallo é o momento de reeducar as nosas conciencias e de volver recuperar o que realmente é importante. A convivencia, a xustiza ou a igualdade de oportunidades só chegarán a través de cada un de nós.
Non esperes compañeiro que me estas lendo a que apareza alguén con máis mentiras nin con máis promesas envenenadas. Hai que empezar a dicir non a todo aquilo que xa sabemos que non vale para nada, e hai que facelo pouco a pouco, sen deixarnos levar nunca por eses iluminados que irromperán en calquera momento aproveitando o río revolto e nauseabundo que nos han ir deixando. Non souberon educarnos para que afrontásemos que a nosa vida é tan efémera que non deberiamos permitir xamais que nola roubasen nin un só día por nada nin por ninguén. Urxe volver á esencia, a esa naturalidade coa que viven os paxaros. O outro non é máis que unha tolemia colectiva, un mal xogo no que só pretenden que sexamos escravos.
OTERO REGAL
Unha iniciativa destinada "a expresar apoio, afecto e solidariedade con Ceuta". A concentración terá lugar diante da Casa do Concello.
O Concello destacou que esta primeira edición nace para impulsar a creación literaria e manter vivo o legado de Manuel García-Galano. A obra gañadora, definida pola autora como unha historia de suspense psicolóxico sobre amizade, lealdade e segredos, engádese á programación cultural da XXXIII Feira Campomar. Con este premio, o concello inicia unha traxectoria destinada a honrar a figura do escritor a través da literatura.
Villares felicitou á entidade lucense polos éxitos acadados na última tempada e puxo en valor “o traballo e dedicación dos nadadores e nadadoras e o esforzo do equipo técnico” do club. Recalcou en especial o impulso ao deporte base dende idades moi temperás, en liña coa aposta da Xunta por fomentar a actividade física entre os nenos e nenas con accións como o programa de deporte escolar Xogade, que no curso pasado chegou case ao 60% do alumnado galego.
A convocatoria enmárcase na iniciativa promovida pola FEMP para trasladar desde as entidades locais o seu apoio e solidariedade coa Cidade Autónoma de Ceuta. Deste xeito, Viveiro únese á convocatoria xunto con concellos de todo o territorio, amosando o seu respaldo institucional á Cidade Autónoma.
A obra premiada aborda a emigración galega desde unha voz feminina, e o pregón destacou o traballo colectivo e a transmisión entre xeracións dentro da Banda. Con este acto, o Concello dá inicio a unha programación festiva que nos próximos días combinará tradición, cultura, deporte e música para todos os públicos.
Durante esas xornadas realizaranse estudos xeotécnicos imprescindibles para planificar correctamente as actuacións previstas, o que require que a maquinaria e o persoal traballen directamente sobre a infraestrutura, impedindo o paso de vehículos. Recoméndase ás persoas usuarias empregar rutas alternativas durante o corte, que só permitirá o acceso ás dúas vivendas situadas na Barxa. O Concello pide desculpas polas molestias e agradece a colaboración da veciñanza.
Afirman que os accesos ao Campo da Festa resultan moi dificultosos, especialmente para persoas con carriños de nenos ou cadeiras de rodas. Critican que a obra se trasladase a esta zona xusto antes das festas, deixando outros tramos a medio facer e sen ter en conta as necesidades dun barrio que consideran “marxinado”. Sinalan tamén á alcaldesa como responsable de evitar esta situación. A veciñanza esixe un arranxo inmediato do acceso, aínda que sexa provisional, e a instalación dunha sinal luminosa na alambrada situada ao final da obra.
