Maravillosos e inmortales versos de Celso Emilio Ferreiro-1962-.Son un símbolo del sentimiento humano frente a la violencia, como ejercicio subcultural, aplicado a modo de lo que denomino la “gestión del miedo”.
ETA ya es un largo capítulo de la historia. Algo así como un elemento más para sentirnos sujetos de aquella leyenda negra. Los ingredientes: la espiral del miedo y de la violencia, muertos, heridos, amenazados, exilados, iluminados. ETA concluye con un comunicado y la entrega de las armas. Sabe a poco. Pero sabe a paz. Algo que buscábamos desesperadamente. Todos queremos más. Pero yo soy testigo de tiempos en los que nos hubiéramos conformado con menos. Simplemente con dejar de matar.
Ahora todos escriben sobre unha longa noite de pedra. Es lo que queda. Contar historias sobre el particular que duró medio siglo. Yo me quedo con la esperanza. Que mis nietos no tengan que vivir lo que vivimos mi generación y la de mis hijos. Que nadie tenga que hacer la maleta por miedo, a salir de casa y encontrarse con la muerte, para no regresar nunca más. Eso sí, con aquellos comunicados, concentraciones, manifestaciones, entierros, rostros compungidos y fotos espeluznantes, todo ello convertido en macabro escenario ritual que justifica debatir si el hombre es bueno o malo por naturaleza.
A los gallegos que vivimos el conflicto, siempre nos quedó Galicia para refugiarnos, curar las heridas del alma, reponernos del susto, recuperar la entereza y seguir trabajando. Los vascos, y lo digo ahora con la perspectiva del tiempo, no tenían a dónde ir. Su madre tierra era el asiento del terrible enfrentamiento. ¿Cómo dejar lo que son tus raíces, cómo renunciar al patrimonio físico y espiritual por miedo, en pleno siglo XX, cómo emprender el camino de la diáspora por un contencioso convertido en guerra sucia?.
Fueron muchos años, fueron demasiadas las víctimas, son muchas y profundas las heridas. No basta con aquel título de Gironella: ¡Ha estallado la paz!. Hace falta normalizar las relaciones humanas. Hace falta enterrar el rencor. Hace falta generosidad y construir la convivencia, que de por sí es el secreto mejor guardado para la humanidad. Si aun no hemos superado aquella oprobiosa longa noite de pedra que dejó cadáveres en cunetas y tapias de cementerios, tampoco será fácil perder la memoria histórica de lo acontecido en Euskadi o desde Euskadi en nombre de los Derechos Históricos de Euskal Herría.
Mientras contemplo la mar por el levante, me imagino la costa de los arrantzales, así puedo y quiero dar fe de tres hechos. Estuve allí y lo sufrí. Siempre tuve Galicia y la costa mindoniense como paño de lágrimas. Hoy, siento que de alguna forma contribuí a que cesara el uso de la violencia con fines políticos. Y es que deberíamos aprender. Hace falta menos política y más sociedad. Amén.



















Durante esas xornadas realizaranse estudos xeotécnicos imprescindibles para planificar correctamente as actuacións previstas, o que require que a maquinaria e o persoal traballen directamente sobre a infraestrutura, impedindo o paso de vehículos. Recoméndase ás persoas usuarias empregar rutas alternativas durante o corte, que só permitirá o acceso ás dúas vivendas situadas na Barxa. O Concello pide desculpas polas molestias e agradece a colaboración da veciñanza.
Afirman que os accesos ao Campo da Festa resultan moi dificultosos, especialmente para persoas con carriños de nenos ou cadeiras de rodas. Critican que a obra se trasladase a esta zona xusto antes das festas, deixando outros tramos a medio facer e sen ter en conta as necesidades dun barrio que consideran “marxinado”. Sinalan tamén á alcaldesa como responsable de evitar esta situación. A veciñanza esixe un arranxo inmediato do acceso, aínda que sexa provisional, e a instalación dunha sinal luminosa na alambrada situada ao final da obra.
A actividade, dirixida pola especialista Nuria Torrado, ofreceu ás crianzas un espazo para desfrutar, moverse, xogar e aprender a conectar co seu corpo e coa respiración mediante exercicios e dinámicas adaptadas ás súas idades. No último día, a rexedora Dolores García Caramés achegouse para compartir un anaco cos participantes, escoitar as súas impresións e agradecer o traballo da monitora, incluso sumándose a algunhas das actividades. A proposta pecha cun moi bo sabor de boca, como unha experiencia para aprender, divertirse e medrar en movemento.
Ao longo destas semanas, arredor de 20 nenos e nenas iniciáronse e melloraron as súas habilidades neste deporte, desfrutando do exercicio, aprendendo e pasándoo en grande. O Concello agradece a participación da rapazada e o apoio das familias, e reafirma a súa aposta polo deporte e por ofrecer alternativas de ocio activo para os máis pequenos. A actividade estivo organizada polas Concellerías de Xuventude e Deporte e pola Oficina de Información Xuvenil.
A actuación estará a cargo da Coral Polifónica de Ribadeo coa colaboración do Coro Sagrado Corazón. A entrada solidaria ten un prezo de 6 euros e poderá adquirirse na billeteira do teatro o mesmo día, en horario de 12:00 a 13:30 e desde as 19:00 horas. O evento conta coa colaboración da AECC Lugo, o Concello de Ribadeo e o espazo cultural Castillo San Damian.
Trátase dun espazo seguro, educativo e dinámico, no que os máis pequenos poden comezar o día antes da entrada ás aulas. As solicitudes poden presentarse no Concello de Cervo ou na Casa da Cultura, e o servizo comezará o 9 de setembro. Cervo Madruga, un programa pensado para seguir apoiando ás familias do municipio.
Unha xornada de convivencia que comezará ás 11:30 h na Alameda, con misa de campaña, sesión vermú, comida, sorteo e festa ata as 19:00 h. A principal novidade é o menú con paella, sobremesa, bebida e café. Para participar é preciso vale: 7 € para persoas empadroadas e 10 € para non empadroadas e acompañantes, dispoñible nas oficinas municipais, onde tamén se pode solicitar transporte. Senllos concellos animan á veciñanza maior a sumarse a esta cita de encontro e recoñecemento.



