Moito se leva falado e escrito nos últimos tempo de herdanzas e plusvalías, sobre todo no ámbito fiscal. Dende o contexto do estado ata o mais local dos concellos. Seguramente con discursos moi interesados e dirixidos, pero ese non é o motivo que me leva a escribir o que agora continúa.
O caso é que as palabras herdanza e plusvalía lémbrame á situación actual do noso concello, o concello de Burela. Herdanza porque ó longo deste mandato (e nos anteriores) arrastramos a modo de lastre irregularidades en moitos ámbitos da política local que en parte impídennos avanzar. Porque, en xeral, facer as cousas mal é rápido e sinxelo, pero solucionalas soe levar moito mais tempo. O “ti vai facendo” de toda a vida, que se remonta á época da segregación (ou anterior coma o caso do Cemiterio) e que sempre resulta ser un atranco. Dende Torrentes ás condicións laborais de parte do plantel do concello, pasando pola realidade urbanística da vila, case ningún ámbito escapa desta outra “pandemia” (enténdase a metáfora).
Dende o grupo municipal do BNG xa indicamos, en varias ocasións, que non estamos dacordo con que ese mal proceder nos condicione á hora de tomar decisións, que deberan responder só á política e ó interese dos veciños e non a solucionarlles a papeleta ós que estiveron no poder e non cumpriron coas súas obrigas.
E plusvalías porque, a pesar desta difícil situación, cremos que os que temos responsabilidades por ter sido elixidos publicamente, debemos poñer toda a nosa valía, incluso dar un paso mais aínda, para mellorar a vida dos veciños. E iso supón ás veces, chegar a acordos.
Dada a situación de goberno en minoría, resulta fundamental a existencia de acordos, pero estes non poden ser a calquera prezo, e sobre todo, teñen que comprometer a tódalas partes. Como ben di o voceiro de ERC no congreso, Gabriel Rufián: “ o PSOE non fai, hai que obrigarlle a facer”. E o caso non é diferente no goberno socialista de Burela.
Iso foi o que aconteceu cando tiveron que reformular o Plan Único de 2020, posto que dende o grupo municipal do BNG esixiamos mais gasto para a partida Covid e a inclusión de obras que eran mais urxentes. Ou cando comprobamos como aumentaban as partidas de gasto social e emprego (así como unha leve baixada de impostos) nos orzamentos, algo que viñamos anos reclamando cando precisaron sacalos adiante. E tamén no acordo acerca dos remanentes, onde tentamos acordar o que nos parecía mais necesario para a veciñanza. Son actuacións que se levarán a cabo nos próximos meses, se o goberno local é capaz, que de seguro non serían posibles sen o noso impulso neses acordos.
Hai moitas cousas que se fan, ou as veces mais ben non se fan, coas que evidentemente non estamos dacordo. Pero dada a nosa situación e a situación política global da corporación cremos que o que facemos é o mais serio e responsable. Non imos xulgar o que fan os outros grupos, temos bastante con nos mesmos. E queda una ano e uns meses para que as veciñas e veciños de Burela nos xulguen a todos.
Pero mentres, imos superar e solucionar a herdanza que temos derriba, coa nosa máxima plusvalía. Igual ese é o camiño e aínda hai quen non se deu conta.
Mario Pillado Mon
Voceiro do Grupo Municipal do BNG no concello de Burela.
No acto, o autor estará acompañado por Xosé Ramón Veiga, profesor de Historia Contemporánea na USC, e por Francisco Villamil, profesor de Ciencia Política na Universidade Carlos III. A Galicia moderna (1880-1939) desmonta a visión tradicional dunha Galicia rural, atrasada e pasiva no cambio de século, e amosa a profunda transformación económica, agraria e social que viviu o país nese período.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
O alcalde, Dani Vega, fixo un balance moi positivo: “foi un concerto moi especial nun marco espectacular, como é a igrexa parroquial de Ribadeo, e no que o gaiteiro Carlos Núñez encandilou aos asistentes co seu repertorio. Todos os asistentes disfrutámolo moito”. Xunto a Carlos Núñez estiveron o rexedor e as concelleiras de Cultura, Turismo e Seguridade, Begoña Sanjurjo, Marta Saiz e Montse Seijo.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.
