Remata, por fin, a tortura para a traballadora de limpeza do Concello de Viveiro, quen se viu obrigada a interpoñer unha demanda contra o mesmo para pelexar polo seu posto de traballo, conseguindo que se declarase NULO o seu despedimento. Case cinco anos de trámites legais, dous xuízos costeados do seu peto, para facer entrar en razón a unha alcaldía que insiste en resolver os asuntos laborais das traballadoras do Concello nos xulgados. Por que aprobou o Goberno a (re)contratación do servizo de limpeza do CEIP Celeiro cando xa existía unha traballadora para esta mesma tarefa recoñecida como persoal laboral indefinido do Concello meses antes? De non facelo, todo isto teríase evitado, quen son responsables?
Afirmaba no pleno do pasado martes María Loureiro, que os trámites xudiciais non tiñan coste para o Concello. Pois fagan a conta: a asesoría xurídica do Concello, pagada con cartos públicos; máis o servizo de limpeza do colexio de Celeiro por duplicado: por un lado a empresa que está contratada polo concello, e por outro a traballadora que hai que reincorporar, sumando os soldos atrasados dende hai máis dun ano e unha indemnización por danos morais, lóxicamente.
Non sería por non advertir dende o BNG que as decisións que se estaban tomando non eran as axustadas, mais hai quen ten por diante sempre o rédito político, no canto de exercer un bo goberno, respectuoso, crendo que este proceso pasaría desapercibido como tantos outros que levan ocorrido baixo o mandato desta alcaldesa. Un goberno de escaparate?
Ofendíase e atacaba a alcaldesa ao BNG esixindo que se desculpara. Vista a sentenza, non lle vamos pedir que se desculpe vostede agora. Vámoslle pedir que goberne do lado das veciñas e veciños de Viveiro, e non na súa contra, como fixo.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
O vendedor da ONCE Daniel José López Legaspi foi quen levou a sorte ao municipio desde o seu posto de venda situado na Praza Maior.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
