Urxencia e importancia son percibidas como subxectivas, mais teñen unha base construída en relación á percepción dos feitos. É dicir, persoas diferentes poden ver diferente urxencia no urxente ou diferente importancia no importante. Mais, aínda que non coincidan en causas ou solucións, a pouco que se reflexione sobre algo, é difícil que se intercambien os termos urxente / importante.
Nestes momentos cando comezo a escribir, a posibilidade de chuvia é a máxima esperanza para a solución dun incendio que leva pouco máis de 24 horas activo e, polo momento, segue sen estar controlado despois de que a fronte teña migrado case dez quilómetros ó NNE dende o seu nacemento. Como urxente, a urxencia de evitar que o lume consuma toda unha zona de preto de 10 km2 pode levarnos a cousas como axudar a apagar o lume, rogar ó ceo por unha chuvia que se fai a remolona ou increpar ó goberno -a calquera dos gobernos-, sexa pola falta de medios ou pola falta de obrigas legais para manter o monte dun xeito que non sexa a monte. Persoalmente, aínda que por varias razóns remate non facéndoo, a primeira das opcións que expoño coido que é a máis válida no sentido de rendible.
Pasan 24 horas máis e o lume está sufocado. Aplausos para as brigadas de incendios e toda a xente que colaborou (pode que non se note, pero máis da que parece e sae nos medios), grazas ás persoas que puxeron os seus medios como gran de area para construír esa vitoria colectiva contra as lapas. Aínda están fumegantes árbores e casas sobre a terra xa mollada pola choiva que se agradece no momento e a moitos causa molestia un pouco despois. As novas da masacre de palestinos polos israelís previamente atacados polos palestinos desaloxados das súas terras polos xudeus (podemos seguir ate varios miles de anos e non citar nin Hamás nin goberno israelí) xa se sobrepuxeron totalmente nas novas, tamén ás de masacres na Ucraína a mans dos pérfidos rusos (esta vez os máis fortes son os malos, din). É dicir, unha vez pasada a urxencia, a importancia de tratar arredor do incendio parece ter desaparecido.
Por suposto, os incendiarios son moi, moi malos. Que o sistema contraincendios esté funcionando en base ó voluntarismo de profesionais mentres a estrutura non parece que estea ben mantida parece ser problema de outros. Que o plantar eucaliptos non só estea legalizado senón potenciado por riba da legalidade que había anteriormente, é algo que non pode competir en popularidade coas múltiples e ben informadas actividades que mantén o conselleiro ou o tempo de perruquería dalgunha ministra (tema este interesante onde os haxa). Naturalmente, que as temperaturas leven superando marcas a decena de días anteriores, non ten moito que ver, pois o vento soprou forte aínda que non el non superara marcas, e a seca sabemos que non é a primeira vez que a hai, co que o falar do cambio climática e os medios para tentar evitalo pode deixarse para outros momentos, non? Para que pregunto? Claro que non!
Cada participante pode presentar unha única fotografía, en papel e formato dixital, seguindo as bases dispoñibles na web da Deputación. A celebración do aniversario inclúe actividades como a Xornada de Degustación da Tenreira de Ancares, unha xornada micolóxica e un obradoiro de rescate na montaña, ademais doutras propostas ambientais e divulgativas nos próximos meses.
Dez minutos antes das 21:30 horas do xoves, o 112 Galicia foi informado polo persoal de Adif dun tren detido no medio dun túnel en Mogor, Mañón, debido a unha chapa metálica no medio da vía. Así, aínda que as doce persoas que viaxaban a bordo estaban ilesas, precisaban medios de rescate para baixalas do convoi e desprazalas ata o apeadeiro máis próximo. Nestas tarefas colaboraron a Garda Civil, os Bombeiros do Eume, o GES de Ortigueira e os voluntarios de Protección Civil de Mañón. Finalmente, as persoas foron rescatadas e evacuadas a outro tren, que as levou ata o apeadeiro sen maiores complicacións. Desde alí, continuaron a súa viaxe en taxi.
Competirán durante tres días xunto a outras dezaseis escolas de todo o mundo, elaborando catro propostas de pizza: Polbo á galega, con polbo galego, queixo San Simón e allada picante; Bosque galego, con crema de castañas e mel picante; Terra meiga, con zorza picante; e Rapadoira, con setas, queixo azul e pera. As estudantes viaxan acompañadas pola súa profesora, Conchi Carreiras, coa que levan tempo preparando as receitas. Esta é a terceira participación do IES de Foz neste certame, no que xa acadaron un segundo posto en edicións anteriores. A actividade forma parte do programa Erasmus+ da FP, financiado pola Unión Europea, que facilita a participación do alumnado en competicións de habilidades profesionais por toda Europa.
A xornada comezará ás 12:00 h cun faladoiro titulado “Vizoso e nós”, no que participarán Pepe Penabade, Pepe Blanco, Caxigueiro, Aurelia Balseiro e Mª Cristina Rubal González, moderados por Antonio Reigosa. Ás 13:20 h abrirase a exposición “Xosé Vizoso. O neno que debuxou un cabalo”, que permanecerá dispoñible durante as festas de San Lucas. A partir das 13:45 h terá lugar o acto de inauguración e descuberta da placa da nova rúa Xosé Vizoso, na Praza da Fonte Vella, coa presenza de autoridades, familiares e amizades do artista. As persoas asistentes recibirán no auditorio unha lámina cunha obra de Vizoso como agasallo.
Ás 15:15 horas deste martes, un particular solicitou asistencia sanitaria tras a caída dun raio no lugar de Castro de Igrexa (Cazás, Xermade). Varias persoas sentiron os efectos da descarga eléctrica e unha delas quedou atolada. Tras dar aviso ao Servizo de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, Garda Civil e Protección Civil, a persoa afectada foi evacuada consciente ao Hospital Universitario Lucus Augusti.
A exposición, instalada no Centro Comarcal Pazo de San Tomé, invita a observar con calma, descubrir historias e poñer en valor un patrimonio vivo que forma parte da nosa identidade. Unha maneira diferente de achegarnos ao mundo rural que tanto significa para As San Lucas.
Co sol ocultándose e a lúa asomando entre as torres de Donlebún, o músico e divulgador reivindicou o poder evocador e transformador do bravú fronte á morriña paralizante. Na sala de lectura da biblioteca, Souto explicou a evolución do rock bravú no imaxinario galego, evocando as músicas populares que acompañaron durante décadas os remolques dos pascualiños e os labores comunitarios, e lembrando a vitalidade de grupos como Skornabois, Diplomáticos de Monte Alto, Xenreira, Zënzar, Pinto de Herbón ou os Rastreiros. A boa lembranza da súa anterior visita levou ao artista a pechar a velada interpretando o “Himno de Ribadeo”, composto por Arturo Mogo, nun final cheo de afecto pola vila e pola súa identidade cultural.
