Rikelme pon fin a un ciclo de catro tempadas no Burela FS

O cadro laranxa despídese do fino á brasileiro, que foi un dos seus homes máis destacados no curso recentemente finalizado

Burela, 15 de xuño, 2025. Rikelme non renovará a súa vinculación co Burela FS despois de catro tempadas apaixonantes de laranxa nas que puido gozar da cara máis amable do deporte, sendo un dos heroes do último ascenso a Primeira División, e tamén sufriu a máis amarga, con dous descensos e unha lesión grave de xeonllo.

Desde o club non podemos menos que agradecerlle todo o traballo que realizou durante estas catro tempadas, tanto na pista como no proceso de recuperación da súa lesión, no que foi exemplar a pesar da súa mocidade; o seu compromiso e toda a alegría e positivismo que lle achegou aos seus compañeiros e a todos os estamentos da entidade durante a súa estancia en Burela. Así mesmo, desexámoslle a maior das sortes nas novas aventuras deportivas e persoais que emprenda a partir do mes de xullo. Burela e o Burela FS sempre serán a súa casa!

Rikelme Alves Ribeira (Campo Grande, 2002) chegou en agosto de 2021 a Burela para reforzar ao equipo por aquel entón dirixido por Alberto Riquer. Con 19 anos e despois de só seis meses competindo na máxima categoría do seu país, onde destacou pola súa capacidade goleadora, o brasileiro estreábase na Primeira División española. Con todo, na súa primeira campaña de laranxa, o á zurdo non dispuxo de demasiadas oportunidades con Riquer. Unha vez que se produciu o recambio no banco laranxa e coas opcións de permanencia xa moi limitadas, o fino futbolista brasileiro empezou a contar con máis minutos.

Si puido mostrar moito mellor as súas habilidades no seu segundo curso en terras mariñás, xa con David Rial como patrón do conxunto burelés e en Segunda División. Rikelme, que destaca pola súa calidade na perna esquerda, a súa capacidade de desborde e o seu olfacto goleador, viviu no seu periplo en Burela a parte máis amarga do deporte, xa que no terceiro partido das semifinais do play off diante do Sala 10 Zaragoza caía lesionado de gravidade xunto a Pitero. Sen eles, o equipo non lograba o ascenso na eliminatoria final ante o Family Cash Alzira, pero si chegarían ambos á recta final da tempada seguinte para colaborar no regreso a Primeira División nun inesquecible último cruzamento coa UMA Antequera.

Este último curso, o de Campo Grande participou en todos os partidos de Liga e anotou dez goles, demostrando en todo momento ser un dos grandes estiletes do conxunto laranxa grazas á súa calidade e capacidade de caneo. Foi, sen dúbida, unha dos máximos artífices de que o conxunto mariñao mantivese as súas opcións de permanencia ata o último segundo da tempada.