“O perigo que alberga o futuro”. Santiago Fernández Rocha

Ata os anos setenta Europa occidental, na súa maioría, vivía nun sistema democrático sólido e estable e cun alto nivel de benestar. A economía estaba integrada na sociedade e respondía razoablemente ao interese xeral, mentres, as institucións democráticas vertebraban con claridade a vida dos países occidentais.

Hoxe, pola contra, vivimos nunha clara ruptura entre capital e democracia. Unha diverxencia radical de intereses que está a deteriorar, non só as condicións de vida de moita xente, senón tamén, as institucións representativas que lexitiman o sistema democrático. Unha situación que nos pode encamiñar a unha progresiva descomposición social e política.

Esta preocupante transformación, que está a dar lugar a un novo mundo de descontento social e inestabilidade política, iniciouse coa subida ao poder de M. Thatcher e R. Reagan e a posterior caída do Muro de Berlín que sería o sinal de saída para o desenvolvemento da globalización económica neoliberal. Toda unha revolución que logrou liberar a economía do control político dos Estados, o que nos está levando a un alto grado de deterioro das condicions de benestar social. Toda unha transformación estrutural impulsada e dirixida polas elites en connivencia cunha gran maioría dos representantes políticos. Unha auténtica revolución invertida, proxectada e executada de arriba a abaixo, que na realidade, foise materializando como unha gran involución social e democrática na que os pobos perderon gran parte da súa capacidade soberana e as persoas pasamos ocupar un lugar secundario, mentres as democracias foron deteriorándose ao perder importantes cuotas de poder e non ser capaces de dar resposta a moitas das demandas sociais..

En definitiva, podemos dicir que estamos inmersos nun proceso de esfarelamento de todo aquelo ao que deu lugar as ideas da Ilustración.

Un gran retroceso no que as maiorías sociais quedaron subordinadas aos intereses do capital, perdendo desta forma, o seu protagonismo histórico.

Esta situación é a que nos ten sumidos nun fondo malestar e descontento, caldo de cultivo para que prendan ideas reaccionarias e de ultradereita. Un terreo abonado para que naza a sensación de medo, sobre todo más clases medias e o medo, como nos deixou dito o pensador alemán Dahrendorf non favorece as esperanza, máis ben aviva a necesidade de seguridade e protección ademais de proxectar odio e como consecuencia, a súa tendencia é sempre autoritaria e violenta.

Este é o gran perigo, que nesta situación de cambio, prenda o medo nas sociedades europeas e volvan os monstruos do pasado que xa levaron Europa a vivir unha auténtica traxedia.