Recentemente, Marco Rubio, secretario de Estado dos Estados Unidos, proclamou que o sistema internacional “fracasou” e defendeu a retirada do seu país de 66 organizacións internacionais. Segundo el, estas institucións son ineficaces, malgastan recursos e duplican esforzos. Para moitos, estas palabras poden soar modernas e contundentes, pero se miramos á historia, descubrimos que non teñen nada de novas.
Antes da Segunda Guerra Mundial, líderes como Adolf Hitler e Benito Mussolini xa criticaban a Sociedade de Nacións polos mesmos motivos: excesiva burocracia, lentitude e falta de resultados. Para eles, o sistema internacional era un obstáculo que impedía acadar os seus obxectivos políticos e expansionistas. Mesmo os Estados Unidos, nos anos trinta, adoptaron unha postura illacionista ao considerar que participar en organismos internacionais non achegaba beneficios claros e podía comprometer a súa soberanía. Durante a Guerra Fría, ambos os bloques —Estados Unidos e a Unión Soviética— denunciaban que a ONU e outras institucións internacionais eran espazos ineficaces, manipulables ou incapaces de resolver os problemas reais do mundo.
A historia amósanos un patrón inquietante: cando os países poderosos perden a fe nas institucións multilaterais, a miúdo toman decisións unilaterais que, lonxe de solucionar os problemas, crean novos conflitos. Hoxe, as palabras de Rubio invítannos a reflexionar sobre a tentación de abandonar a cooperación internacional. Como dixo Albert Einstein, premio Nobel de Física: “Tolemia é facer o mesmo unha e outra vez esperando resultados diferentes”. Ignorar este consello histórico sería volver tropezar coa mesma pedra.
Non se trata de defender institucións perfectas. Moitas delas precisan reformas, máis transparencia e maior eficacia. Pero abandonar os compromisos internacionais porque “non funcionan como deberían” non é a solución. Pola contra, deixa un baleiro de poder que outros actores, menos comprometidos coa paz e a cooperación global, non tardan en ocupar. A historia demostra que os unilateralismos e o illamento raramente xeran seguridade, estabilidade ou xustiza.
Como cidadáns, debemos preocuparnos cando quen ten grandes responsabilidades considera a cooperación internacional un obstáculo. Reformar, mellorar e participar activamente segue a ser a única maneira de que as institucións funcionen e protexan a todos. O sistema internacional non está rematado; equivocámonos se cremos que os seus fallos xustifican ignoralo. Tropezar de novo coa mesma pedra non é só un erro político: é un risco para a estabilidade global e para o futuro de todas e todos.
José Luis Calo, coordinador de UCIN Galicia
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
O vendedor da ONCE Daniel José López Legaspi foi quen levou a sorte ao municipio desde o seu posto de venda situado na Praza Maior.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
