“A gran oportunidade perdida”. Santiago Fernández Rocha

Este fin de semana celebramos en Lugo a festa do Arde Lucus. Un acontecemento que dende os seus inicios, a principios deste século, foi medrando ano tras ano ata converterse nun referente turístico.

O seu obxetivo, entre outros, centrouse, dende a súa orixe, en rememorar a fundación da cidade por Paulo Fabio Máximo hai máis de dous mil anos e revivir, ao mesmo tempo, o pasado romano e castrexo da devandita cidade amurallada. Pois nada pode lexitimar mellor o noso presente ca unha festa que simboliza o momento fundacional desta urbe bimilenaria.

Estamos a falar dun espazo que para os romanos era o mellor lugar estratéxico de todo o noroeste peninsular. Porque Lucus Augusto foi, entre outras cousas, un nó de comunicación vital para o Imperio no noroeste da Península Ibérica, xa que a súa ubicación, sobre unha meseta, facilitaba a conexión entre a costa occidental e o interior, sendo un lugar de paso obrigado.

Mágoa que os nosos políticos, aqueles que nos representaron nos últimos cincuenta anos, non conservaran a mesma visión e o mesmo interese que tiveron os fundadores da cidade e converteran este feito na base estratéxica e idea vertebradora no desenvolvemento da cidade. Só se trataba de apostar polo que o legado romano nos ofrecía: converter Lugo nese gran centro estratéxico de gran parte do noroeste peninsular. Polo menos, nun gran centro loxístico, de extraordinaria importancia para as demandas actuais polo auxe do comercio electrónico e a globalización. Pero tamén nun centro turistico de referencia. Porque Lugo, ademais de conservar un gran patrimonio romano, medieval e modernista, conta cunha contorna natural extraordinaria e un gran potencial gastronómico. Ademais, volvendo á súa posición estratéxica, está a pouco máis dunha hora do noroeste asturiano, da Mariña e A Coruña, de Ferrol, Compostela, Ourense e a Ribeira Sacra.

Todo un potencial para o desenvolvemento que convenientemente traballado e xestionado puido facer de Lugo unha gran cidade de referencia para o noroeste peninsular pero para isto, se necesitaban políticos con coñecemento da nosa realidade histórica e das nosas auténticas potencialidades, ademais de vontade para facer posible o necesario que é a forma mais sensata de facer política.