A recente decisión da compañía aérea irlandesa Ryanair suprimindo, dende a fin da presente tempada de verán, toda a súa oferta no aeroporto de Vigo-Enrique Peinador, pechando a súa base no aeroporto compostelán Rosalía de Castro e restrinxindo substancialmente a oferta neste mesmo aeroporto (suprime as conexións con Madrid, Barcelona, Málaga, Alacant, Palma de Mallorca, Zaragoza e Gran Canaria, restrinxindo nun 50% as conexións semanais con València, nun 60% con London-Stansted e Lanzarote e nun 70% con Tenerife Sur) é moi lesiva para os intereses de Galicia. Neste senso, o CEO da aerolínea irlandesa, Eddie Wilson denunciou na política tarifaria meramente recadatoria de AENA que só atende aos grandes aeroportos do Estado español, desatendendo os pequenos e medianos, como os tres galegos.
Non vou defender o modus operandi da empresa irlandesa, sempre atenta á maximización do seu beneficio ás custas dos dereitos e intereses das persoas usuarias e da súa propia imaxe e reputación, que lle preocupa moi pouco ao alicerzaren a súa política comercial no baixo custo. Mais o certo é que coincido ao cento por cento na diagnose que fai AENA da xestión dos tres aeroportos galegos, que efectivamente é moi desaquelada e mesmo catastrófica. AENA (participada nun 51% polo Estado español e no outro 49% por investidores privados) constitúe o modelo de xestión aeroportuaria máis centralizado e burocratizado de Europa, como teño escrito adoito nos últimos dezaseis anos, canda persoas tan autorizadas como o catedrático de Xeografía da USC e director xeral de Turismo da Xunta entre 2005 e2009, Rubén Lois.
Neste absurdo de xestión as cafetarías, aparcadoiros e handling contrátanse para os tres aeroportos galegos… en Madrid! Esta microxestión centralizada, que ignora as necesidades de cada aeroporto, canda un desaquelado gravame de taxas, xera unha ineficiencia masiva, imposibilitando a adopción de decisións áxiles e aqueladas ás necesidades locais, sexa para atraer novas rutas, for para xestionar os espazos comerciais ou para xestionar os servizos. Deste xeito, a xestión de AENA naufraga na ineficacia e impide que os nosos tres aeroportos poidan ser usados como ferramentas estratéxicas para potenciar as nosas vocacións exportadora e de atracción equilibrada dun turismo sostíbel.
Non hai outro camiño que a transferencia ou delegación da competencia a respecto dos tres aeroportos galegos de interese xeral á Xunta de Galicia (a medio dunha lei orgánica das previstas no artigo 150.2 da Constitución) como ven de afirmar a líder do BNG, Ana Pontón, como xa propuxo o conselleiro de Turismo (BNG), Fernando Blanco no 2008 e como defendeu o goberno Fraga no 1997 (Xosé Cuiña, conselleiro de Transportes) e 2004 (proposta de transferencias do conselleiro Xesús Palmou ao ministro Jordi Sevilla). Neste senso, é de salientar a covardía política do conselleiro responsábel da Mobilidade, pregándose ao centralismo do PP estatal e arrombando as solucións políticas propostas polos conselleiros do Presidente Fraga en momentos ben diferentes do seu mandato presidencial.
A xestión autonómica dos tres aeroportos (o control do tráfico aéreo seguiría a ser competencia partillada entre o Estado e a Unión Europea baixo a dirección desta ) permitiría coordinar cadansúa oferta e especializar cada aeroporto, integrando os tres nun sistema galego de mobilidade que acadaría tamén a conexión rápida e continúa por estrada entre os aeroportos e as estacións intermodais.
A xestión autonómica dos tres aeroportos, en último de contas, habería obter unha xestión eficiente refugando do sistema centralista e burocrático de AENA para abrir a xestión dos servizos de cada unha das tres infraestruturas á colaboración consorciada entre a Administración galega, as Administracións locais das tres áreas urbanas e os principais axentes sociais e económicos da sociedade civil.
Seguir a dependermos da xestión catastrófica de AENA é letal para o futuro económico deste país.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
O vendedor da ONCE Daniel José López Legaspi foi quen levou a sorte ao municipio desde o seu posto de venda situado na Praza Maior.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
