“O Papel da mentira no mundo de hoxe”. Santiago Fernández Rocha

Semella que estamos a vivir tempos marcados pola mentira, non só pola facilidade que hoxe ten para expandirse, senón tamén porque detrás de moito do que escoitamos e vemos a diario agóchase unha deliberada pretensión de escamotear a verdade e falsificar a realidade.
Esta tendencia á degradación, sobre todo da vida pública, está a producir unha enorme desafección na cidadanía, que ve como o cinismo e as malas prácticas están a corroer institucións creadas no seu momento para defender o ben común.

O obxectivo fundamental desta pretensión deliberada de enganar e manipular, que parte de poderosos sectores económicos, non parece ser outro que o de tapar e protexer o inxusto estado de cousas que estamos a vivir. De tal forma que a verdade que orixina esta inxusta realidade non chegue á conciencia da xente.

Para este fin, entre outras artimañas, búscase canalizar o malestar social culpando das súas causas aos máis vulnerables e indefensos. O exemplo máis nidio atopámolo hoxe nos inmigrantes, sobre os que recaen culpas alleas co fin de ocultar aos verdadeiros responsables.

E neste obxectivo de distorsionar a realidade para enganar e confundir traballan arreo medios de comunicación controlados por grandes poderes económicos, as redes sociais e plataformas dixitais dos magnates tecnolóxicos e moita outra xente no eido da política. Todos co claro propósito de que non se coñezan os verdadeiros motivos da continuada degradación das condicións de vida da xente do común.

Con tal fin, créanse e magnifican a diario problemas culturais e identitarios que nada explican da actual decadencia das clases medias, da descomposición do tecido social, da frustración e do descontento dunha mocidade que ve como se ningunean as súas expectativas de futuro ou como proliferan centos de traballos que non garanten unha vida digna ou impiden, xunto coa carestía da vivenda, toda posibilidade de emanciparse e pensar en construír un futuro decente.

Esta é a realidade da que se pretende agochar as verdadeiras causas que a alimentan, tratando de pór o foco mediático nos colectivos máis fráxiles e indefensos ou creando escenarios de ruído para impedir pensar e fomentar a desafección.

Desta forma é como os grandes poderes, a través das súas terminais mediáticas e políticas, logran canalizar o descontento cara outras esferas da realidade que nada teñen que ver coas causas verdadeiras que provocan o malestar da xente do común, o que nos leva a vivir nun mundo irracional e surrealista, difícil de descifrar e propicio para a confusión.