“Occidente: un avance decadente”. Santiago Fernández Rocha

Hoxe, calquera observador medianamente atento ao proceso seguido polo mundo occidental, seguro que non terá dúbidas do seu extraordinario desenvolvemento material. Mentres, pola contra, no Eido intelectual, moral e político o estancamento e incluso retroceso parecen bastante máis evidentes.

Digo isto porque as falta de esperanza, o medo ao futuro e a inseguridade convertéronse e preocupacións moi presentes nas sociedades occidentais. Preocupacións que son o reflexo da falta de grandes proxectos compartidos e, xa que logo, dun evidente estancamento intelectual e político.

Pero a este esgotamento hai que sumarlle unha acusada degradación moral que se manifesta no cinismo co que se vén operando na política exterior, na elección de Trump polo seu proceder neofascista e imperialista, no avance da extrema dereita europea e nun hedonismo convertido no principal fundamento de vida de milleiros de occidentais. Máis, se algo simbolizou dunha maneira definitoria a nosa decadencia moral foi a masacre e xenocidio que Israel perpetrou en Gaza acompañado dun vergoñento silencio da maioría dos países occidentais.

Todo este panorama estamos a mostrar a outra cara, a cara máis escura e deprimente da nosa civilización, na que se revela a parálise intelectual, o deterioro moral e a fonda crise política que se reflicte no quebrantamiento do dereito internacional pero tamén, no continuado deterioro das nosas democracias que diante das continuadas presións das grandes corporacións multinacionais se foron baleirando dos valores que lle eran propios, dando lugar a grandes crises de representación onde case nada resulta o que parece .

Todo un exemplo de como o sistema económico capitalista foi colonizando a política para acabar subvertindo as nosas democracias.

A esta situación de avance material e progresivo deterioro intelectual, moral e político o pensador Luis Racionero calificou o hai algúns anos de “progreso decadente”. Dous termos antagónicos que poden definir o momento histórico actual. Un desenvolvemento material onde os beneficios se concentran cada vez máis nunha minoría mentres avanza un enorme desencanto existencial que abrangue a gran maioría social.

Enfín, unha profundísima crise que carece dun relato intelectual e político alternativo capaz de alumear o futuro e que semella abocarnos a un escenario carente de límites éticos onde a forza bruta pode converterse na principal fonte de dereito.