Enrique Geada.-Parafraseando a Abraham Lincoln:
“Podemos enganar a todos durante algún tempo; podemos enganar a alguén sempre; pero non podemos enganar sempre a todos”.
Quizais os sufridos cidadáns, dirixidos por uns gobernantes ansiosos de conquerir un estado de benestar moi particular (baixo un poder desmedido), “non souberon deterse cando subiamos e agora é máis difícil deterse cando baixamos”.
A este Autobús chamado España, estáselle finalizando o recorrido, e se non se lle arranxan os freos non parará e estrelarase nos acantilados da política (desestructurada socialmente) comandada por Europa.
Hai que arranxar os freos e parar este Autobús mal conducido; basta de enganar para gañar tempo, basta de sobresaltar baixo unha inutilidade manifesta de xuízos a longo prazo, basta de debates estériles, basta de submisión e obediencia a unha política de intereses europeos, controlada por poderes fácticos.
Os freos arránxanse con mecánicos (políticos) que saiban manexar as ferramentas dunha gobernabilidade soberana (non de dependencia exterior, por moi xustificada que esta sexa). Mecánicos (políticos) serios que devolvan ó pobo a dignidade e o respecto, que o reciclen e o fagan autónomo e soberano.
Un Autobús de liberdade e con freos que o controlen, onde non poidan viaxar corruptos, demagogos nin mentireiros.
Un Autobús moderno e solidario sen avarías nin dependencias, conducido pola autovía da convivencia sostida alargando o seu traxecto para poder amortízalo sen que o prazo (de austeridade brutal) o converta en chatarra.
Un Autobús con tarifas axeitadas dentro da proporcionalidade que corresponde a unha sociedade empobrecida.
O tempo esgótase e ponse en evidencia as mentiras interesadas, as cortinas de fume, a incompetencia dos mecánicos (políticos) que tratan de gañar tempo en discusións banais sen ter en conta que un minuto que pasa é irrecuperable; sabendo isto, “como se pode malgastar tantas horas en arranxar as avarías?”.
De seguir así, viaxeiros (cidadáns) deste maltreito Autobús (España), só nos queda encomendarnos ó diaño, pois para Deus non temos crédito.
Enrique (Quique) Geada
Ex -Alcalde
Val do Ouro
No acto, o autor estará acompañado por Xosé Ramón Veiga, profesor de Historia Contemporánea na USC, e por Francisco Villamil, profesor de Ciencia Política na Universidade Carlos III. A Galicia moderna (1880-1939) desmonta a visión tradicional dunha Galicia rural, atrasada e pasiva no cambio de século, e amosa a profunda transformación económica, agraria e social que viviu o país nese período.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
O alcalde, Dani Vega, fixo un balance moi positivo: “foi un concerto moi especial nun marco espectacular, como é a igrexa parroquial de Ribadeo, e no que o gaiteiro Carlos Núñez encandilou aos asistentes co seu repertorio. Todos os asistentes disfrutámolo moito”. Xunto a Carlos Núñez estiveron o rexedor e as concelleiras de Cultura, Turismo e Seguridade, Begoña Sanjurjo, Marta Saiz e Montse Seijo.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.
