Nestes tempos de desafección coa política na que o único que está garantido nada máis implicarte é a presunción de culpabilidade, non digamos xa de quen acade un cargo grazas a confianza cidadá. Pois cabe tildar de valentes a todos eses veciños do teu concello, do meu, ou máis alá, que deciden dar un paso ó fronte e traballar por que mellore o seu entorno.
Non é novidade que a realidade está difícil, que son miles as persoas que non teñen cubertas necesidades tan básicas como comida ou teito, que no teu concello xusto ó teu carón se despilfarra diñeiro en base a criterios moi afastados do sentido común, somos a maioría os que reclamamos transparencia e boas prácticas na xestión dos organismo públicos, e sobre todo unha xustiza real, si moita xustiza.
Máis o habitual en toda esta selva na que cada quen vai ao seu, e que toda aquela persoa coa que compartes tempo, ven sexa no traballo, tomando un café a media maña ou cun un viño a medio día, xantando no bar da esquina ou facendo un pouco de deporte ó final da xornada, desacredite da política e de todo o relacionado coa mesma, ó tempo que manifesta o seu rotundo non ante a mínima proposta de participación nese circo chamado política, como perfectamente poden definir, máis ese circo é circo porque a día de hoxe non apareceu quen o fixera mellor, quen propuxera alternativas máis positivas, solución máis beneficiosas ou ben porque non atoparon o interese persoal que os motive a dar o paso, que así é a natureza humana, as veces triste e outras digna de crear orgullo alleo.
Participar en política é empregar o teu tempo en traballar por intereses de outras persoas, en defender e mellorar o patrimonio que é de todos, hai moitas formas de facelo, boas, regulares e malas, moitos partidos políticos que usar como instrumento para acadalas, a liberdade de creación de moitos máis o gusto de cada quen, e sobre todo a posibilidade de cambiar de elección cada catro anos
Polo cal, a miña máis sincera noraboa a todos os valentes que dan un paso ó fronte para implicarse na xestión do patrimonio común, por empregar o seu tempo na xestión do que é de todos, as veces máis e outras menos acertadamente, pero sen dúbida valentes, porque mentres outros critican dende a barreira sen practicar tan sequera un voto consecuente, esas persoas empregan o seu tempo e diñeiro para traballar polo seu concello e os veciños do mesmo.
Persoas con vocación de servizo público non son unha raza especial, quizais o raro sexa atopar sociedades que as sepan valorar.
Iván Marrube
A entidade, coa colaboración da Vicepresidencia da Deputación, organizará nas próximas semanas a XIII exposición Tal como eramos (28 de agosto), a proxección do filme Antes de nós (3 de setembro) e a homenaxe polo XXII cabodano de Manuel María (6 de setembro). A área de Cultura provincial reforza así o seu apoio continuado ao Iescha, referente na conservación e difusión da cultura galega e chairega.
No acto, o autor estará acompañado por Xosé Ramón Veiga, profesor de Historia Contemporánea na USC, e por Francisco Villamil, profesor de Ciencia Política na Universidade Carlos III. A Galicia moderna (1880-1939) desmonta a visión tradicional dunha Galicia rural, atrasada e pasiva no cambio de século, e amosa a profunda transformación económica, agraria e social que viviu o país nese período.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
O alcalde, Dani Vega, fixo un balance moi positivo: “foi un concerto moi especial nun marco espectacular, como é a igrexa parroquial de Ribadeo, e no que o gaiteiro Carlos Núñez encandilou aos asistentes co seu repertorio. Todos os asistentes disfrutámolo moito”. Xunto a Carlos Núñez estiveron o rexedor e as concelleiras de Cultura, Turismo e Seguridade, Begoña Sanjurjo, Marta Saiz e Montse Seijo.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
