Queridos veciños e veciñas!
Este ano UDIVAL (Unión Democrática Independente do Val) non concurrirá as eleccións municipais. A miña recuperación física está a ser máis lenta do previsto e dende o partido somos conscientes do desgaste que unha campaña supón, desgaste que agora mesmo non sei que consecuencias me acarrearía.
Valadouro necesita un alcalde, que sexa home ou muller é indiferente, pero debe ser formado e resolutivo. Unha persoa que atenda as necesidades deste Val, que colla o mellor do seu pasado pero centre a mirada no futuro, intentando que a xente nova vexa este pobo como un lugar onde asentarse e formar unha familia. A día de hoxe continúo a pensar que temos potencial e continúo “soñando” con poder fixar poboación, con traer empresas que exploten os nosos recursos e os poñan en valor, con aumentar a calidade de vida dos veciños, con promocionar o noso municipio,…
¿Qué sería dun pobo se o seu alcalde perde a capacidade de soñar e de loitar por lograr facer dun sono unha realidade?
Nós somos dos que pensamos que nos concellos pequenos, con recursos humáns limitados, os políticos deben colaborar e implicarse. Eu, concretamente, non sei traballar doutro modo e para mín os traballadores que me rodearon estes anos foron os meus compañeiros. Xa me gustaría ser deses políticos de sofá e mesa, que mandan e ordean e logo simplemente van á foto. Se este fose o meu caso poderíame presentar sen lugar a dudas, pero eu son incapaz, na miña cabeza unha idea da lugar a outra e pretendo que o meu corpo siga ese ritmo, pero…
Teño que dar grazas, en primeiro lugar ó equipo que forma UDIVAL que en todo momento permaneceu ó meu carón e que agora me deron toda a liberdade de elixir, ofrecéndome o seu apoio incondicional, tomara a decisión que tomara, eles confiaron en mín, sen siglas, sen recursos, só coa ilusión de lograr revivir Valadouro; á xente que me chamou ou falou conmigo para formar parte de independentes se nos presentábamos; a todos os que traballaron conmigo estos anos no Concello, que estou segura que moitas veces miraron os cambios introducidos con certo asombro pero aínda así me axudaron en todo momento; á miña familia e amigos, os máis conscientes do alto prezo que dende fai tempo estou a pagar, pois son os encargados de recoller os restos e reconstruirme a base de ánimos e mimos; e finalmente, ós imprescindibles, ós votantes que confiaron en nós e nos deron a oportunidade de facer as cousas doutro modo e que depositaron a súa esperanza en mín como alcaldable, espero que saiban perdoar os nosos erros e que ó facer unha valoración conxunta do noso paso polo concello, pesen máis os bos recordos que o mal feito.
Equivocámonos. Equivoqueime. Moitas veces, seguro, pero sempre foi coa intención de lograr algo bo para Valadouro, ainda que a miña perspectiva e forma de traballar non é compartida pola maioría dos que neste concello se consideran políticos. Eu non son política, nin quero selo, non penso que todo valla, pola contra creo que aínda existen valores, en respetar a palabra dada, na defensa dos maiores e dos nenos, en non roer a man que che deu de comer, en ir de fronte e non a traizón,… e en todo eso que me inculcaron de pequena e que moitos consideran “bobadas” do pasado.
Quedan numerosos proxectos no tinteiro, máis o noso traballo e os cambios introducidos cremos que se notaron nas distintas áreas e actividades das que nos fixemos cargo, a pesar das numerosas trabas que encontramos no camiño e de que eu este último ano tiven que baixar o ritmo e adaptarme a miña realidade. Moitos dos nosos “sonos”, como o Centro de Día ou a Planta de Biomasa, persoalmente sigo pensando que poden ser grandes realidades e confío que os faiga seus o equipo de goberno que entre.
Pido disculpas a toda a xente que esperaba a nosa presencia nestas eleccións e que se poida sentir defraudada. Espero que me comprendan, pois a vida fixo que neste momento teña que poñer un punto neste capítulo, aínda que só o destino sabe si este é o punto final.
María Fernández Díaz
Portavoz de UDIVAL
No acto, o autor estará acompañado por Xosé Ramón Veiga, profesor de Historia Contemporánea na USC, e por Francisco Villamil, profesor de Ciencia Política na Universidade Carlos III. A Galicia moderna (1880-1939) desmonta a visión tradicional dunha Galicia rural, atrasada e pasiva no cambio de século, e amosa a profunda transformación económica, agraria e social que viviu o país nese período.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
O alcalde, Dani Vega, fixo un balance moi positivo: “foi un concerto moi especial nun marco espectacular, como é a igrexa parroquial de Ribadeo, e no que o gaiteiro Carlos Núñez encandilou aos asistentes co seu repertorio. Todos os asistentes disfrutámolo moito”. Xunto a Carlos Núñez estiveron o rexedor e as concelleiras de Cultura, Turismo e Seguridade, Begoña Sanjurjo, Marta Saiz e Montse Seijo.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.
