Gaviota de Ultramar.- Una falta de idoneidad evidente para el presbíterado, tal vez unido a graves carencias; sino en su formación humanística, si en su formación bíblico-teológica y ministerial, se han venido dando en los últimos tiempos por estas latitudes, en la Diócesis de Mondoñedo-El Ferrol, determinados casos que presumo un tanto censurables, debido a los cuales, hemos podido ver y apreciar, de que como en algunas parroquias determinadas, se produjeron y protagonizaron hechos y sucesos lamentables; pero a la vez, creo que también han sido justos episodios de protesta y rebelión, para con un párroco no idóneo, por parte de la feligresía. Y la cosa por desgracia no parece amainar y está en estado latente; de ahí que son más que lógicas las siguientes preguntas; ¿por qué y hasta cuando tal estado caótico de cosas y situaciones?… ¿Tendrá que llegar a tomar cartas en el asunto, el propio Papa Francisco, tal y como lo hizo en otras partes, en diversas cuestiones, incluso hasta con determinados obispos?…¿Y qué sobre la formación en lo concerniente al ecumenismo, por parte de algún que otro clérigo que, al parecer es aun peor que nula, ya que en Archidiócesis de Santiago de Compostela, pongamos por ejemplo, tengo la plena, total y completa seguridad, de que jamás, habrían podido darse, pese a lo cual, en la Diócesis citada de Mondoñedo El Ferrol, si se ha dado uno muy reciente, hace tan sólo un par de días. ¿Cómo es posible criterios u argumentos tan dispares y contrarios, referentes a iguales circunstancias y persona?…¿Entienden algunos curas lo que leen sobre determinadas cuestiones, las cuales emanan de determinados documentos, aprobados y en vigor en materias que a día de hoy, son del todo ineludibles, y por las que tanto han hecho los dos últimos Papas?…Los documentos en materias como el ecumenismo, son sumamente importantes, pero los gestos, lo son aun si cabe mucho más, y de esto el Papa Francisco, es el mayor ejemplo, debido a ello la falta de cortesía y educación cometida por un cura, en dicha materia, no puede, ni tiene, ni debería de tener la menor excusa. Y digo lo anterior, para conocimiento de quien corresponda.
El descontento en determinadas parroquias, por más que traten muy diplomáticamente de disimularlo, es no sólo evidente, sino aun cuando pretenda ignorarse oficialmente, pues forman parte de la vox populi.
Algún cura, del que parafraseando al Ingenioso Hidalgo, diré aquello, “de cuyo nombre no quiero acordarme”, para no herir susceptibilidades, y que en este caso concreto llegué a conocer muy recientemente, es quien protagonizó el suceso que pocos conocen, pero sí algunos. El clérigo protagonista en cuestión, ejerce y desempeña un montón de tareas y funciones, pues atiende por lo menos dos parroquias; una de ellas precisamente nada pequeña en número de fieles, y que de forma paralela se desempeña en otras funciones como pudieran ser la de una determinada capellanía, etc., y por si fuera poco, atiende una especie de consulta de tipo naturista, por llamarle de alguna forma. Por ello, he ahí la pregunta: ¿No sería más lógico, más normal y eficaz, el que un sacerdote así, atendiera mejor y más debidamente, su ministerio pastoral de párroco, en vez de dispersarse tanto?… Digo eso porque de proceder de esa forma, mucho más acorde con su ministerio, podría estar al día en determinadas cuestiones, y enterarse de algunas cosas necesarias;
incluso de tipo y de materia doctrinal y pastoral, en lugar de estar y de vivir, pese a su juventud, anclado en Torquemada y la Inquisición. Y también le sería posible, el poder leer al menos por encima, determinados documentos interconfesionales de tipo ecuménico, para que de esa forma, como se suele vulgarmente decir, no meter la pata, tal y como presumo que lo hizo recientemente, y al mismo tiempo, cultivar y practicar un poquito más, algo que se denomina, tanto por esta, como por otras latitudes; educación. Y si me apuran, hasta ser conocedor de un poquito –ya no digo mucho- de protocolo eclesial y buenas formas.
Soy consciente de que las anteriores preguntas, pudieran resultar un poquitin molestas, pero visto lo visto, y vivido lo vivido, estimo que el formularlas, por más que pudieran doler las mismas, es absolutamente necesario hacerlas, para que de una vez por todas, puedan enterarse, aquellos que no quieren darse por enterados, instalados en una prepotencia que no es de recibo, bajo ningún punto de vista, por más que se empecinen en lo contrario.
Y otra pregunta más directa y estrechamente relacionada con la anterior. ¿Es que el Obispo diocesano al que corresponde, ignora esos hechos; o bien es qué no puede, no quiere o no sabe gobernar su diócesis de una forma distinta, más apta y por supuesto más idónea?…
¿No será ya hora, de que incluso hasta el propio Papa Francisco, sea informado, amplia y debidamente, de una forma coherente y objetiva, de lo que viene sucediendo, y ha sucedido con estos casos; todos ellos más puntuales de lo debido, y que tanto daño ocasionan, al perjudicar de facto, al buen testimonio cristiano y entre cristianos, precisamente en estos tiempos que corren, en esta España nuestra, “amante de Frascuelo y de María”, en la cual se puede decir precisamente aquello de que, “no está el horno para bollos”?…
27 de abril de 2015
Gaviota de Ultramar

















A edición deste ano incorpora un novo formato organizativo: as sesións vermú ampliaranse a tres horas na Praza da Constitución e todas as verbenas trasladaranse ao Campo da Feira para mellorar a loxística e facilitar a montaxe dos espectáculos, especialmente nun ano con formacións de gran formato. O programa musical combina orquestras, grupos e DJs para públicos de todas as idades, con citas destacadas como Panorama City, Paris de Noia, Los Satélites, Costa Dorada ou a xira campestre con diferentes propostas ao longo de varios días. Desde o Concello subliñan que as festas son un espazo de encontro para a veciñanza e para quen regresa a Vilalba nestas datas, e que o obxectivo é ofrecer unha programación equilibrada e pensada para que cada persoa atope o seu lugar nunhas patronais que forman parte esencial da identidade da vila.
A artista manchega, coñecida pola súa mestura de raíz tradicional e sonoridades actuais, ofrecerá un directo íntimo e cheo de forza o sábado 20 de xuño ás 22:30 horas. Será unha noite para gozar da música con calma, entre amigos, nun ambiente próximo e acolledor, onde as cancións se comparten case como se fose unha conversa arredor dunha mesa. As entradas xa están dispoñibles en woutick!, polo que se recoméndase adquirilas con antelación para non quedar sen sitio nesta cita única.
José Luis Teso Celis é o vendedor da ONCE que repartiu estes cartos na localidade mariñá, desde o seu punto de venda situado na Avenida da Mariña, número 46.
Durante a xornada, entre 12 e 19 horas, realizarase un mural inspirado na obra Diálogo (1946) de Luís Seoane, que Maruja Seoane levou a tapiz ese mesmo ano. A organización convida a toda a veciñanza a participar con lecturas, conversas, cantos, bailes e un xantar compartido.
O xoves haberá unha gran sardiñada no Campo da Pascua e o venres dedicarase ao Día do Neno con atraccións a prezos populares. A organización corre a cargo da Comisión de Festas de San Xoán de Covas coa colaboración das administracións locais e autonómicas.
Os subcampións foron Benja e Álvaro. O torneo reuniu no Real Club Náutico arredor dun centenar de xogadores procedentes de Galicia, Asturias e Castela e León, consolidándose como unha das citas máis destacadas do calendario musístico da costa lucense. Desde LuMus agradecen “el apoyo del Concello de Ribadeo, del Real Club Náutico de Ribadeo, de Mapfre y del resto de colaboradores y patrocinadores que hicieron posible esta cita, que dio comienzo a primera hora de la mañana y se prolongó durante toda la jornada del sábado”.
O festival De Cabo a Cabo, organizado por Fanto Fantini cunha achega provincial de 20.000 €, puxo en valor a diversidade cultural de Burela, onde o 10% da poboación é de orixe caboverdiana. A programación espallouse por varios espazos da vila con música, intervencións artísticas e torneos deportivos, e contou coa presenza de artistas como Baiuca, DJ Danifox, DJ Kandole, Batuko Tabanka, Lilaina ou Saya. A contribución da Deputación permitiu cubrir a infraestrutura técnica e loxística, así como os custos de organización e contratación das actividades.



