O vindeiro sábado, co gallo de cumprirse os 25 anos do seu pasamento, Mondoñedo vai ofrecer unha homenaxe a quen foi un dos seus persoeiros mais populares dadas as súas calidades humanas e artísticas. Araújo foi músico (intérprete, compositor,letrista,adaptador de temas musicais…) autor e actor teatral, humorista (son inesquecibles os actos que con él protagonizaba con Roberto Michelena, Xosé Manuel Carballo, que poñía en escena ademais a ilusión da súa maxia, e Maruxa Balsa, tantas veces disfrutados en Foz coa presencia na vila da que nós chamábamos “embaixada artística” : o Coro de Obreiros que dirixía don Uxío, co aditamento do Trío- Inma, Lalo e David – e Os Trovadores de Mondoñedo.Polos anos sesenta a organización de diversos festivais, e outras formas de recadación, lográrase instalar a calefacción no Asilo focense; mercar para o mesmo o primeiro vehículo a motor; cadeiras de rodas para asilados, etc. Sempre os mindonienses estaban dispostos a colaborar: as súas actuacións enchían o aforo do cine Pequenete, facendo delas a mellor aportación ós fins perseguidos.
Araújo era home xeneroso, altruista, desprendido: sempre a súa simpatía e humor, as cancións e o acordeón, seu instrumento mais característico, estaban, de forma desinteresada, ó dispor de toda iniciativa solidaria, evidencia da que este cronista foi, durante moitos anos, testemuña.
Por un casual descubrimos unha faceta dél que descoñecíamos: unha tarde en que accedimos ó salón do casino atopamos ó artista sentado ó piano e un grupo de rapaciñas ás que impartía crases de ballet: o noso amigo era, tamén!, mestre de bailaríns de danza clásica… Das cancións escritas e musicadas por él, traemos na memoria, dende hai mais de meio século, o fermoso bolero: “Por qué ha de ser que siempre la nostalgia / ponga en la despedida un velo de dolor/ Por qué ha de ser si sé que con la ausencia/no queda ya en la vida lugar para el amor…”.
Polos anos 50 Araújo e a súa orquestra acadaron a maior popularidade, mercede ás actuacións en Radio Nacional na Coruña, emisora da que era director Enrique Mariñas, nome de grande prestixio no mundo radiofónico.
No veràn do ano 60 estivo en Foz Andrés Piquero, director da banda de música de Avila que compuxo un “himno a Foz”. A primeira agrupación musical en interpretalo foi, dous anos depois, a orquestra “Royalty”, unha noite que amenizaba o baile na Peña da Rapadoira.Do feito dase conta no Nº 5 da revista do mesmo nome, de xullo do 62, que se editaba en Foz na que Araújo da a súa opinión de experto sobre o Himno de Piquero.
Estamos seguros que a homenaxe á memoria do artista, que foi ata o pasamento amigo entrañable do que suscribe, será un éxito; pero moi ó noso pesar, e aínda que os actores participantes no mesmo son todos tamén vellos amigos, faltará á cita; alí estará o seu espírito; estade seguras, Nélida e Raquel, e cantas persoas vos acompañen na lembranza garimosa de Manolo Araújo, personaxe non doado de esquecer.




















Os cortes produciranse do punto quilométrico 2,800 ao final da vía. Habilitaranse desvíos alternativos que estarán debidamente sinalizados.
Cada participante pode presentar unha única fotografía, en papel e formato dixital, seguindo as bases dispoñibles na web da Deputación. A celebración do aniversario inclúe actividades como a Xornada de Degustación da Tenreira de Ancares, unha xornada micolóxica e un obradoiro de rescate na montaña, ademais doutras propostas ambientais e divulgativas nos próximos meses.
Dez minutos antes das 21:30 horas do xoves, o 112 Galicia foi informado polo persoal de Adif dun tren detido no medio dun túnel en Mogor, Mañón, debido a unha chapa metálica no medio da vía. Así, aínda que as doce persoas que viaxaban a bordo estaban ilesas, precisaban medios de rescate para baixalas do convoi e desprazalas ata o apeadeiro máis próximo. Nestas tarefas colaboraron a Garda Civil, os Bombeiros do Eume, o GES de Ortigueira e os voluntarios de Protección Civil de Mañón. Finalmente, as persoas foron rescatadas e evacuadas a outro tren, que as levou ata o apeadeiro sen maiores complicacións. Desde alí, continuaron a súa viaxe en taxi.
Competirán durante tres días xunto a outras dezaseis escolas de todo o mundo, elaborando catro propostas de pizza: Polbo á galega, con polbo galego, queixo San Simón e allada picante; Bosque galego, con crema de castañas e mel picante; Terra meiga, con zorza picante; e Rapadoira, con setas, queixo azul e pera. As estudantes viaxan acompañadas pola súa profesora, Conchi Carreiras, coa que levan tempo preparando as receitas. Esta é a terceira participación do IES de Foz neste certame, no que xa acadaron un segundo posto en edicións anteriores. A actividade forma parte do programa Erasmus+ da FP, financiado pola Unión Europea, que facilita a participación do alumnado en competicións de habilidades profesionais por toda Europa.
A xornada comezará ás 12:00 h cun faladoiro titulado “Vizoso e nós”, no que participarán Pepe Penabade, Pepe Blanco, Caxigueiro, Aurelia Balseiro e Mª Cristina Rubal González, moderados por Antonio Reigosa. Ás 13:20 h abrirase a exposición “Xosé Vizoso. O neno que debuxou un cabalo”, que permanecerá dispoñible durante as festas de San Lucas. A partir das 13:45 h terá lugar o acto de inauguración e descuberta da placa da nova rúa Xosé Vizoso, na Praza da Fonte Vella, coa presenza de autoridades, familiares e amizades do artista. As persoas asistentes recibirán no auditorio unha lámina cunha obra de Vizoso como agasallo.
A exposición, instalada no Centro Comarcal Pazo de San Tomé, invita a observar con calma, descubrir historias e poñer en valor un patrimonio vivo que forma parte da nosa identidade. Unha maneira diferente de achegarnos ao mundo rural que tanto significa para As San Lucas.
Co sol ocultándose e a lúa asomando entre as torres de Donlebún, o músico e divulgador reivindicou o poder evocador e transformador do bravú fronte á morriña paralizante. Na sala de lectura da biblioteca, Souto explicou a evolución do rock bravú no imaxinario galego, evocando as músicas populares que acompañaron durante décadas os remolques dos pascualiños e os labores comunitarios, e lembrando a vitalidade de grupos como Skornabois, Diplomáticos de Monte Alto, Xenreira, Zënzar, Pinto de Herbón ou os Rastreiros. A boa lembranza da súa anterior visita levou ao artista a pechar a velada interpretando o “Himno de Ribadeo”, composto por Arturo Mogo, nun final cheo de afecto pola vila e pola súa identidade cultural.



