A miña relación coa POLÍTICA, entendéndoa como “Ideoloxía é a práctico para unha mellor gobernanza da Polis ou cidade, pobo ou aldea” tivo puntos de euforia, dose de paixón. Atravesou por decepcións varias. Pasou por separacións, cesamentos temporais da convivencia, divorcios e breves reconciliacións. Ata baixas por depresión. Pero agora, a estas alturas, a miña relación coa política que mais preto teño é só cuestión de distancia. Afástame ver como o xogo político se parece máis a un Madrid-Barça que a un debate de ideas para buscar o ben común. Paixón polas cores e incapacidade de recoñecemento dalgunha virtude no rival. Ver os papeis de información local demóstrao.
Pero afástame máis saber que os políticos o saben e o usan. E é que a distancia -corríxome- vai máis cos intérpretes (os políticos) que coa película (a propia política). Os que converten a ciencia e os titulares en xogo de palabras.
Afástanme dous presuntos lideres locais Melchor Roel e Cesar Aja sen talle e, como os malos adestradores, ratificados cada dous por tres polos seus partidos, simpatizantes e forofos. Un quedou só co seu equipo de goberno e algún outro da confraría de “Que hai de lo mio” e ao outro vóanlle en círculo os paxaros á espera de que apoie o xeonllo no chan dende o primeiro día. Afástame un goberno que improvisa e que utiliza parches para tapar buratos. Que non ten tino dos cartos públicos e gasta a esgalla en festas e “chuminadas varias” (moi socialista, seique). Que alza a voz só con caralladas, mentres os parados medran e as paredes se resgan con ‘pechados por cesamento de negocio’.. Afástame unha oposición que é como ese compañeiro de traballo que baixa a fumar a todas as horas para criticar. Que non sabe usar unha lavadora que deixe limpos os seus trapos máis manchados. Como un boxeador pegón, pero sen pegada. Afástanme moita xentiña de Deus e o seu conformismo de presebe, o comercio dos tránsfugas (os cadáveres no armario que todos teñen), e a dilapidación…
Que canta… Distancia.
Ocorreu pasadas as 15:30 horas. Un traballador tivo que ser evacuado ao hospital logo de caerlle o tronco dunha árbore enriba mentres realizaba tarefas no monte en Cervo. Aínda que estaba liberado e consciente, precisaba asistencia sanitaria. Os profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 trasladárono finalmente ao Hospital de Burela. Neste operativo tamén participaron a Garda Civil e a Policía Local de Cervo.
Subliñou o traballo colectivo, o papel do voluntariado e a participación de arredor de mil corredores. Tamén puxo en valor o impacto económico e social da proba e o apoio institucional que permite o seu crecemento, incluída a difusión en streaming que levou a CAMOVI e a Viveiro a todo o mundo.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"
