Cando menos sorpresa foi o que me causou un comunicado do Partido Popular de Lugo sobre a praga da couza da pataca. Veñen a dicir que isto non se pode analizar politicamente e que temos que tirar todas e todos a unha porque, do contrario, cito literalmente “calquera acción noutra dirección estará contribuíndo á extensión da praga e xerando situacións de confusión indesexables”. Eu, que son moito de emoticonos no whatsapp, utilizaría agora esa cariña amarela que abre uns ollos coma pratos.
Primeiro, porque entendo que o PP está acostumado a dicirlle a todo o mundo de que podemos falar ou non. Pero comprenderán, señoras e señores, que as decisións políticas son branco de crítica ou opinión política. Agardo que non me apliquen a lei mordaza por estas liñas.
Segundo, porque as charlas que comezaron esta mesma semana están participadas por políticos (ben, estaban). Porque entendo eu, desde a miña ignorancia, que o señor delegado da Xunta, Jose Manuel Balseiro, toma parte nas charlas como político e non como técnico. Do contrario, amósome gratamente sorprendida de atopar a quen con tanta facilidade fala de claúsulas chan, como de vivendas de alugueiro turístico, coma de pesca, coma de patacas. Todo un talento desaproveitado como delegado da Xunta, desde logo.
O problema vén se interpretamos o comunicado do Partido Popular: quen faga (ou pretenda facer) política con isto, estará contribuíndo á extensión da praga; logo o señor Balseiro está facendo que a praga se extenda? E niso igual ata coincidimos: efectivamente a irresponsabilidade da Xunta (e, por ende, do seu representante) a súa tardanza e a súa indefinición á hora de formular as medidas contribuíron notablemente a que esteamos na situación na que estamos.
Quizais é por iso polo que o superdelegado se botou a un lado e agora desapareceu nas charlas ou quizais foi porque na primeira delas non lle gustou o que viu e oiu e preferiu dar un paso atrás e mandar a técnicos e técnicas a dar unhas explicacións que non lles corresponden. Porque si, efectivamente, as solucións teñen que ser técnicas, xa o eran hai dous anos; pero as decisións son políticas e esas, certo é, contribúen a extender a praga.
E, a risco de que eu poida contribuír tamén, vou arriscar a dicir o que penso: a Xunta (e, polo tanto o PP que a xestiona) está sendo unha irresponsable. Non só non actuou a tempo (e non o fixo polos seus intereses partidarios, porque prohibir plantar patacas en plenos periodos electorais non lles había axudar moito), senón que cando actuou fíxoo a bandazos, improvisando e botando balóns fóra: a almacenistas, produtoras e produtores ou concellos. Tanto dá! O caso é non asumir responsabilidade e as culpas para os demais. Agora a culpa tócalle a técnicos e técnicas e ao Ministerio, que ha ser quen prohiba. Que veñen sendo eles mesmos, pero os de Madrid están máis lonxe e doélles menos o tema, porque cando a pataca chegue a MercaMadrid tanto dá de onde sexa, que a couza non ha levala.
E temos que ter fe, crer na palabra do señor Balseiro e do Partido Popular e acreditar en que vai haber indemnizacións, aínda que, claro, levan os seus prazos. Por iso hai xente que tivo que desbotar a colleita de patacas o ano pasado e aínda non cobrou os 0,30€ que establece o Ministerio por quilo.
Por iso, ou porque os prazos do PP (xa sabemos na Mariña como son coas autovías ou a ampriación do Hospital) levan outro ritmo.
Non sei se seremos quen de acabar coa praga da pataca ou se eu mesma contribuirei a que se extenda. Do que si que estou segura é de que xa nos fomos afacendo a convivir con outra praga ben difícil de atallar: a da política dos enganos, as medias verdades, as medias mentiras e as ameazas veladas do Partido Popular. Esa si que é unha boa praga!
Ana Ermida
Responsábel do BNG na Mariña



















No acto, o autor estará acompañado por Xosé Ramón Veiga, profesor de Historia Contemporánea na USC, e por Francisco Villamil, profesor de Ciencia Política na Universidade Carlos III. A Galicia moderna (1880-1939) desmonta a visión tradicional dunha Galicia rural, atrasada e pasiva no cambio de século, e amosa a profunda transformación económica, agraria e social que viviu o país nese período.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
O alcalde, Dani Vega, fixo un balance moi positivo: “foi un concerto moi especial nun marco espectacular, como é a igrexa parroquial de Ribadeo, e no que o gaiteiro Carlos Núñez encandilou aos asistentes co seu repertorio. Todos os asistentes disfrutámolo moito”. Xunto a Carlos Núñez estiveron o rexedor e as concelleiras de Cultura, Turismo e Seguridade, Begoña Sanjurjo, Marta Saiz e Montse Seijo.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.



