O BNG pedirá ao Pleno de Cervo unha restitución moral e institucional por parte da corporación da figura dos represaliados polo Franquismo

Cervo, 23 de agosto de 2013. O BNG anunciou a presentación dunha iniciativa para o debate plenario que pretende restituír a memoria daquelas persoas, veciñas do concello, que sufriron a represión após o golpe de estado franquista do 36. As declaracións do alcalde de Baralla e Deputado provincial do PP, Manuel González Capón, non deberan ter acubillo nun estado democrático e por tanto a formación política na que milita deberá tomar medidas contundentes para a súa destitución xa que el non o fai de motu propio. Neste sentido o BNG defenderá que o pleno da corporación municipal que se restitúa a memoria das 65 persoas represaliadas polo franquismo durante e despois do alzamento militar do 18 de xullo de 1936 e pedirá a destitución do alcalde de Baralla dos seus cargos.

Para o BNG de Cervo “ E hora de facer xustiza con todas as vítimas do franquismo, de restaurar a memoria dos que deron a súa vida por unha sociedade máis xusta, dos que se entregaron a unha loita por un mundo de iguais, daqueles que fixeron posíbel o proxecto da II República, no que tivo de avanzo na igualdade social, na defensa dos servizos públicos, hoxe máis unha vez cuestionados e de avance nunha articulación plurinacional do Estado . Chegou a hora de que restituamos moral e tamén institucionalmente aos veciños e veciñas de Cervo que sufriron o franquismo, como propoñemos na moción porque só desde a memoria é posíbel construír unha sociedade democrática”, afirmou Estúa.

A reivindicación da memoria non é para os nacionalistas un exercizo de oportunismo político co que alimentar a nostalxia, nin un acto rutineiro co que brindar ao sol cando quenta conforme a unha determinada moda. É un exerzizo de xustiza cos perdedores, é un compromiso cos que nos precederon na loita é xa por último un acto de afirmación do noso compromiso cunha sociedade máis xusta. A memoria dos antifranquistas non é para nos o conto dun ano, é toda unha bagaxe de loita, de experiencia transformadora que o reformismo republicano esparexou por toda Galiza e que o franquismo recluíu no silenzo, experiencia e proceso de cambio social que debemos pór en valor ao servizo da mellora das condicións de vida das maiorías sociais da nación Galega”.

Xa por último Estua afirmou que “para nos a memoria, o recoñecemento e o exemplo das vítimas do franquismo é un actuar diario. Memoria que está sempre con nos, porque é un patrimonio de dignidade, de cultura cívica e tamén de aspiración a unha outra sociedade máis libre e merecente de considerarse democrática. Recoñecemento que é recuperación e restitución das súas figuras, pago da débeda que a sociedade actual ten contraída con eles por aspirar a un modelo social que xire arredor do triangulo da xustiza, da igualdade e dun modelo político no que o pobo sexa realmente que máis ordene. É exemplo, exemplo do que a barbarie e o terror non quixo que fosemos, exemplo dun patrón de comportamento ético e comprometido coas maiorías sociais, exemplo a fin da forza das ideas, cando por ideas se morría e das ideas non se vivía, exemplo a fin do que nos aspiramos volver a ser”.