Que a opinión pública perdeu a confianza na xustiza é un feito notorio no que me gustaría afondar dende outra perspectiva que non fora a tradicional queixa sobre as súas dúas velocidades: a do pobre e a do rico.
Tópicos, lugares comúns e expresións trilladas que semellan ter máis valor segundo cal sexa a boca que as pronuncia, presente queda aquela manifestación de Carlos Lesmes, presidente do Consello Xeral do Poder Xudicial e do Tribunal Supremo que afirmaba, non hai moito tempo, que a lei procesual estaba feita para o “roubagaliñas” e non para o gran defraudador.
Habería que ver agora que valor teñen estas declaración feitas pola máxima autoridade xudicial española e en que lugar quedamos despois das mesmas.
Nestes días de borrasca voltamos a vivir un episodio de psicose xudicial representado no Tribunal Supremo; así o alto tribunal di que serán válidas aquelas cláusulas de chan das hipotecas que foran negociadas individualmente, dando resposta ao recurso de casación exposto pola Caixa Rural de Teruel.
A cuestión a analizar é que sentido ten dito pronunciamento e como pode compatibilizarse co criterio mantido ata o de agora.
Quixera resaltar que xa o propio Tribunal Supremo –pola vía da arquicoñecida sentencia do 9 de maio de 2013, en relación coas cláusulas solo- determinou que o contido dunha hipoteca nunca podería ser negociado individualmente. Era por tanto o modelo por antonomasia de contratación seriada.
A contratación seriada é aquela na que se lle oferta ao consumidor un conxunto de condicións que teñen que ser asumidas como un pack, que non poden ser negociadas individualmente, que se corresponden coa doutrina anglosaxoa de “ou o tomas ou o deixas –take it or leave it-.”
Pensemos en moitos dos contratos de subministro eléctrico, de telefonía, de produtos bancarios… De seguro a meirande parte obedecerá a esta forma de contratación por adhesión.
En ningún deles se negocian as súas estipulacións de forma individualizada e a validez do seu contido quedaría condicionada pola transparencia no proceso de subscrición. A cuestión é que agora, cando xa se consolidou o criterio de que as hipotecas son contratación seriada o único que se podería valorar de xeito individualizado é a comprensibilidade no momento da súa contratación.
O tema que nos ocupa nestes intres é que está a pasar co Tribunal Supremo, cal é o motivo do seu constante cambio de criterio e en que medida estamos a pagar todo isto.
Non nós podemos permitir ir sempre ó rebufo de Europa en materia xudicial, non podemos dicir un día unha cousa e logo a contraria, non podemos limitar a retroactividade en base a criterios macro-económicos…
Merecemos unha xustiza eficaz, seguridade xurídica e un espazo no que se poida contemplar a igualdade ante a lei. No caso contrario seguiremos tendo un ordenamento xurídico que castigue ao delincuente social e que garantice a impunidade do defraudador.



















No acto, o autor estará acompañado por Xosé Ramón Veiga, profesor de Historia Contemporánea na USC, e por Francisco Villamil, profesor de Ciencia Política na Universidade Carlos III. A Galicia moderna (1880-1939) desmonta a visión tradicional dunha Galicia rural, atrasada e pasiva no cambio de século, e amosa a profunda transformación económica, agraria e social que viviu o país nese período.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
O alcalde, Dani Vega, fixo un balance moi positivo: “foi un concerto moi especial nun marco espectacular, como é a igrexa parroquial de Ribadeo, e no que o gaiteiro Carlos Núñez encandilou aos asistentes co seu repertorio. Todos os asistentes disfrutámolo moito”. Xunto a Carlos Núñez estiveron o rexedor e as concelleiras de Cultura, Turismo e Seguridade, Begoña Sanjurjo, Marta Saiz e Montse Seijo.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.



