Tentar informarse de xeito diversificado nestos tempos é unha carreira de fondo na que se remata extenuado. A procura de información -da que hai inflación- vese torpedeada pola necesidade de testar a súa validez -da que hai dúbidas crecentes-.
A realidade sempre foi unha fábrica de información para as persoas. A fábrica. Con máis ou menos interpretación, e transmisión e recepción da visión interpretada. Mais ‘a fábrica’ vese na actualidade na necesidade de competir cos ‘obradoiros’. Obradoiros de produción de sucedáneos de información vendidos como se de información se tratase.
O fin dun ‘obradoiro de información’ non é subministrar información. Nin aínda desinformar. Desinformar é só unha técnica para lograr o fin: o poder. Do tipo que sexa, pero do xeito máis inmediato e duradeiro posible. Como sexa. Sen importar a xente sobre a que se teña -pretenda ter- o poder. Con ilo, tamén se despreza o traballo asociado ó poder: quérese poder. Limpo de cargas. Para usalo. Para desfrutalo en exclusiva. Para exercelo e facelo sentir. Non para administralo e con el mellorar a vida dun pobo, senón para dirixilo ó antollo en función de fins alleos a el.
Desinformación… Para preparar un salteado, sazonar erros con medias verdades con mentiras, axitar, botarlle un pouco ou un moito de refrito de sentimentos a gusto, para que pique máis, e servir no momento oportuno, coa temperatura ambiente adecuada e os acompañamentos, bebidas alcohólicas, postres doces… do mesmo estilo, para que a comida quede completa. Repetir o servizo cantas veces faga falta variando un pouco a receita e/ou os ingredientes, ata que o comensal afaga o seu gusto e non atope sabor fóra de aí. Entón, con suavidade, xa se poderá chamalo a comer a merda onde e cando diga o cociñeiro. Convén nos primeiros tempos pasar algunha enquisa de satisfación de cento en vento, digamos, de catro en catro anos, para certificar -ante o resto de xente non afeita aínda- que a receita está de rechupete. Como significa esa palabra, de re-chupete, de re-volta á infantilización máis primaria. De premio, non leva traballo exercer o poder sobre un neno dun ano. Só o levaría o coidalo. Pero, se desinformas a conciencia, vas a coidar a conciencia?
Signos. Signos de querer o poder e non o traballo que leva consigo, nin a responsabilidade, nin, moito menos, compartilo.
Engadido:
Vivimos nun mundo no que a tecnoloxía está a desenvolverse cada vez máis. Nun mundo tecnolóxico. A tecnoloxía pode liberar, pode facer á súa vez que desenvolvamos a nosa humanidade, o noso ser persoas. Pero é neutra. Non é un ben absoluto. É un instrumento. E, en relación a este tema, o poder de confundir e conformar á xente a través dos medios vai en aumento a medida que a tecnoloxía se fai máis sofisticada. É dicir, a medida de que é máis capaz de substituír as cousas naturais como por arte de maxia, sen sospeita.
Durante o evento realizouse unha ofrenda aos mariñeiros falecidos e, seguidamente, tivo lugar a subida da imaxe da Virxe do Carme ata a Igrexa. Esta última xornada continuou cunha misa solemne, á que asistiron numerosos veciños e visitantes que se achegaron ata a localidade mariñá, seguida da procesión acompañada pola Banda Naval e de actuacións musicais. A programación completarase a partir das 17:00 horas con diferentes actividades para os máis cativos e cativas.
Estará dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, xa que neste 2026 cúmprese o centenario do nacemento de quen fora presidente do Goberno. No acto interviñeron o presidente do RCNR, Pablo Fernández, o director territorial de Deportes da Xunta, Manuel Otero, un dos fillos do tamén alcalde honorario de Ribadeo Víctor Calvo-Sotelo, e o rexedor ribadense, Dani Vega. Todos exaltaron a práctica deportiva na ría, a labor desenvolvida polo Real Club Náutico e a vinculación de Leopoldo Calvo-Sotelo co estuario. Entre o público asistente estaban máis membros da familia Calvo-Sotelo, directivos e ex directivos do RCNR, edís de Ribadeo e representantes de Acisa.
O grupo, composto por cinco mulleres e sete homes cunha media de 26 anos, foi recibido pola subdelegada do Goberno, Olimpia López, que lles agradeceu o compromiso co servizo público e destacou o papel esencial da Policía Nacional na seguridade cidadá. Oito axentes estarán na Comisaría de Lugo, dous en Monforte e dous en Viveiro. Ao finalizar as prácticas, escollerán destino definitivo segundo a puntuación obtida no proceso selectivo.
A iniciativa busca poñer en valor a diversidade cultural do municipio a través da gastronomía, convidando ás persoas de diferentes países a elaborar pratos típicos que se ofrecerán de forma gratuíta ao público. O Concello asumirá o custo dos ingredientes e asignará a cada participante un posto identificado co seu país de orixe. As inscricións poden realizarse ata o 29 de xullo enviando un correo a feiras@vilalba.es. Rouco chamou á participación para seguir construíndo unha Vilalba aberta e integradora, nunha feira que quere consolidarse como espazo de convivencia e dinamización da feira tradicional.
Ata o 4 de agosto poderán realizarse as renovacións, mantendo as tarifas aprobadas en asemblea: 200 € e 250 € para adultos, e acceso gratuíto para menores grazas ao convenio coa Fundación Imdecum, con opción voluntaria de abono infantil por 40 € con reserva de asento. A partir do 5 de agosto activaranse as novas altas. Os abonos poderán tramitarse a través de CLUBER ou presencialmente na oficina do club, con horario de mañá e tarde en xullo e só de mañá en agosto.
A Presidenta Carmela López destacou o valor deste produto emblemático da Mariña e o traballo do sector pesqueiro. Rocío Rivera e Herminia Pernas puxeron en valor a tradición mariñeira de Burela e o papel dos mariñeiros da Moncloa. O público degustou 450 tapas elaboradas con bonito nunha xornada que serviu de escaparate desta cita gastronómica e de convite a visitar Burela a próxima fin de semana.
As crianzas desfrutaron dunha refrescante xornada con inchables e xogos acuáticos na contorna do complexo deportivo da Veiga.
