A Mariña, 14 de abril, 2021. A pesar do acusado descenso da súa actividade, a central de carbón das Pontes (Endesa) segue a ser unha grande fábrica de crise climática. Durante 2020 emitiu un millón de toneladas de dióxido de carbono (CO2). Só outra industria en Galicia, a planta de alúmina-aluminio de Alcoa en San Cibrao, superou moi lixeiramente esta cifra.
A produción eléctrica nas centrais de carbón galegas diminuíu o 45,5% en 2020. Ademais, en xullo apagouse a central de Meirama (Naturgy). Como resultado da súa menor produción, as emisións de gases causantes de cambio climático das térmicas de carbón baixaron de 2,5 a 1,5 millóns de toneladas entre 2019 e 2020 (1). A central de carbón das Pontes emitiu un millón de t de CO2 en 2020, fronte a 2,3 millóns en 2019. A central de Meirama, malia estar operativa só no primeiro semestre, incrementou a súa achega á emerxencia climática global desde 230.000 en 2019 a 530.000 t o ano pasado. Malia a diminución da súa actividade, as centrais das Pontes e Meirama volveron estar en 2020 entre as cinco industrias galegas con maiores emisións (ver táboa ao final do comunicado).
O oco na produción eléctrica deixado polas centrais de carbón galegas está a ser cuberto polo descenso da produción, o gas fósil e as enerxías renovábeis (2). O gas fósil, tamén denominado gas natural, non é un combustíbel limpo e contribúe á crise climática. Por iso, cómpre ir limitando todo o posíbel o seu papel como enerxía de respaldo, para abandonar o seu emprego na xeración eléctrica antes de 2030.
Por segundo ano consecutivo, a xeración eléctrica nas centrais térmicas de ciclo combinado con gas fósil das Pontes (Endesa) e Sabón (Naturgy) superou a obtida a partir do carbón. Pero mentres as chemineas das centrais de carbón emitiron 1,5 millóns de t de CO2 para xerar 1.350 GWh, os ciclos combinados emitiron 850.000 t de CO2 para producir 2.200 GWh.
A queda no consumo eléctrico provocada pola COVID-19, unida ao aumento da xeración renovábel, fixo que a suma das emisións das centrais termoeléctricas de carbón e de gas fósil volvese diminuír en 2020, até seren o 82,7% menores que en 1990. Polo tanto, en 2020 ficou amplamente superado o obxectivo de redución de emisións de gases de invernadoiro das centrais térmicas proposto na Estratexia de Cambio Climático e Enerxía 2050 do Goberno galego para 2030 (-54,3%). E mesmo situámonos a non moita distancia do proposto para 2050 (-98%). O que proba a enorme falta de ambición climática da Xunta, nomeadamente no relativo á descarbonización da xeración eléctrica.
Pero é que tamén o obxectivo de redución das emisións totais galegas de gases causantes de cambio climático para 2030 foi alcanzado xa en 2019. A estratexia climática da Xunta confórmase cunha redución do 24,6% das emisións en 2030, en comparación con 1990. Aínda que polo de agora non se dispón de datos oficiais, todo apunta a que en 2019, por causa da caída na queima de carbón, xa se teña atinxido ese obxectivo (3). E que, sen dúbida, se teña superado en 2020, sobre todo polos efectos da COVID-19 mais tamén polo menor uso do carbón e o aumento das renovábeis na xeración eléctrica.
A plataforma Galiza, un futuro sen carbón defende un recorte das emisións totais de Galicia do 65% en 2030, a máis tardar. Para o acadar, cómpre deixar de queimar combustíbeis fósiles na xeración de electricidade, mais iso non sería dabondo. Reclamamos tamén que se tomen medidas urxentes noutros ámbitos como o transporte.
Incerteza sobre o peche total da central de carbón das Pontes en 2021
Endesa confirmou a súa intención de pechar, xa este mesmo ano, a central de carbón das Pontes. Porén, as institucións galegas e o Goberno estatal aínda se aferran á insustentábel “alternativa” da co-combustión de carbón e residuos orgánicos (“biocombustíbeis”) para tentaren alongar a vida dun ou dous dos catro grupos que a forman.
Desde a plataforma Galiza, un futuro sen carbón demandamos o peche total e definitivo da central das Pontes e a aceleración da elaboración dos Convenios de Transición Xusta para as áreas de influencia socioeconómica das centrais de Meirama e As Pontes.





















O Concello de Navia presenta este sábado 28 de febreiro, ás 12:00 h no Casino, o libro Tras las huellas de Campoamor en Alicante, de Luján Martínez Suárez. Ademais, adquiriu un valioso volume da RAE de 1865, que inclúe un discurso seu orixinal. O exemplar incorporarase á Biblioteca Municipal, ampliando o fondo dedicado ao poeta.
O Restaurante Oviedo-2 será o encargado de elaborar o caldo, o compango e as filloas de sobremesa. O acto incluirá tamén lectura de poemas e música, coa participación de Eli García-Bouso, que interpretará algunhas pezas inspiradas en Rosalía de Castro. O prezo do xantar será de 15 euros para socios/as e 20 euros para non socios/as. As persoas interesadas poden inscribirse enviando un correo a agrupacionfranciscolanza@gmail.com ou mediante unha mensaxe de WhatsApp ao 699 809 606.
Neste espazo radiofónico, de 12 a 14 horas, Félix Jorquera falará coa directora do IES de Foz, Leticia Maseda, co coordinador do evento, José Ríos, así como con alumnado e profesorado participante e moi implicado nos Campionatos Internacionais de Baristas e Catas de Café, que estes días enchen Foz de xente e de aroma cafeteiro.
Os propietarios, Javier Montero e Tita Iglesias, recolleron o recoñecemento na Coruña, agradecendo o apoio da clientela, do seu equipo —formado integramente por mulleres— e da propia guía. O establecemento mantén esta recomendación desde 2021 e suma tamén un Sol Repsol, obtido en 2024 e renovado para 2026. O hotel restaurante Javier Montero abriu as súas portas en novembro de 2018.
Unha comedia orientada para público adulto dirixida por Cándido Pazó. Hora: 20.30. Sipnose: 1880, Curros Enríquez é denunciado polo bispo de Ourense por uns poemas do seu libro Aires da miña terra, un dos piares do Rexurdimento Galego. A pesar da opinión contraria do fiscal, un xuíz dá curso á denuncia e o célebre escritor é procesado e condenado.
A xornada comezou cun aperitivo no bar O Colorado, onde os socios se reuniron para o tradicional brinde previo ao xantar. O encontro continuou no Restaurante Asturias nun ambiente de fraternidade, gozando dun cocido digno de exaltación e dunha longa sobremesa. Durante a velada, os asistentes compartiron lembranzas e falaron das actividades que a asociación prepara para o futuro, nun ano no que Os Cacholeiros se achegan ao seu 35º aniversario. A entidade aproveita esta celebración para reivindicar unha vez máis os pratos tradicionais, elaborados con produtos locais e de tempada, e o labor dos establecementos hostaleiros do concello e da comarca.



