Os últimos anos púxose de moda o termo “cuñao” para referirnos ao suxeito que, supostamente, sabe de calquera tema, que dá leccións sen que ninguén llas pida e que, polo xeral, senta cátedra en espazos públicos, xa sexan físicos como os bares, ou virtuais, como os foros ou redes sociais.
Non é que eu sexa un experto en “cuñadoloxía”, porque tampouco son unha persoa dada a socializar moito con descoñecidos. Sen embargo, si que me gusta examinar a un “cuñao” dende a distancia, tanto en vivo como en internet, porque o considero interesante se un non se implica no eido emocional. A partir de aí, creo que hai algunhas verdades e algúns mitos sobre este personaxe que é parte da paisanaxe urbana e rural que convén delimitar para saber do que falamos e, sobre todo, para sermos rigorosos.
Os principais elementos da sabedoría popular que se cumpren cando se fala dos “cuñaos” son dous. O primeiro, que o nivel de coñecemento do que falan cando queren ensinar aos demais é, no mellor dos casos, superficial, cando non inexistente. Por outra banda, estes personaxes sempre sentarán cátedra e non terán problema en desbotar, mesmo con argumentos sectarios ou de (suposta) autoridade, as opinións contrarias, aínda que estean mellor fundamentadas.
Sen embargo, hai dous lugares comúns, ao meu entender tendenciosos, que non se dan sempre cando falamos de “cuñaos” e que convén matizar. Son os seguintes:
1. Existe o costume de empregar o termo “cuñao” para descualificar opinións que se consideran sempre de dereitas ou conservadoras, e aí nego a maior. O motivo é que os “cuñaos” se mimetizan co entorno ou son un subproduto do mesmo; polo tanto, un “cuñao” existe cando hai un humus que favoreza o seu desenvolvemento. Por poñer un exemplo, alí onde a esquerda sexa socialmente hexemónica, será máis factible que os “cuñaos” respondan a ese perfil ideolóxico, mentres que, onde o sexa a dereita, acontecerá o contrario.
2. Por outra banda, tamén se pensa que un “cuñao” responde ao prototipo dun varón de mediana idade, desleixado e dun nivel cultural medio ou baixo. Erro maiúsculo, porque un “cuñao” pode ser de calquera xénero, idade, presenza exterior ou nivel cultural. O mínimo común denominador para que o “cuñadismo” agrome é o que se dixo antes: falar con seguridade e con ánimo proselitista do que non se sabe e ter unha actitude arrogante ante as obxeccións. Se se cumpren esas condicións, “cuñao” pode ser calquera.
Se ben este tipo de personaxes sempre existiron, baixo outras denominacións, na democracia posmoderna teñen máis notoriedade da que terían noutros tempos. Por iso é aconsellable que nós sexamos os primeiros en ollar cara á realidade sen prexuízos e con humildade, precisamente para non ser nós mesmos “cuñaos”.
A interrupción do servizo está prevista entre as 8.00 e as 19.00 horas con motivo dos traballos de conexión á nova obra de saneamento que se está a executar na contorna. Trátase dunha intervención necesaria para avanzar na mellora das infraestruturas e dos servizos básicos na zona.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
