A mostra “Mariñas,marosas e maruxainas”, co retratos de 16 mulleres da comarca, pasa a formar parte da exposición permanente do museo cervense, que reforza a visibilidade das mulleres na súa museografía
Lugo, 2 de agosto de 2024. O Museo do Mar de San Cibrao incorporou á sua exposición permanente unha espiña dun bonito de 48 quilogramos doada por Antonio Rey Otero, coñecido como “Ton”, histórico mariñeiro e armador de Foz.
A espiña, procedente dun exemplar de gran tamaño capturado entre as costas de San Cibrao e Burela, pode verse na Sala 3 do museo , xunto a restos doutras especies mariñas e obxectos relacionados coas artes e aparellos de pesca.
Iria Castro agradeceu a xenerosidade de Antonio Rey Otero, sinalando que “é un orgullo que unha persoa que viviu e coñece o mar e os seus oficios como poucas decida legar esta peza ao Museo do Mar” e recordou o “estreito vínculo do Museo coa comunidade xa que os seus fondos proceden na súa maioría das persoas que cederon pezas, fotografías e a súa memoria persoal ao Museo”.
Renovación museográfica para ampliar a visibilidade das mulleres
Ademais desta peza, o Museo do Mar estreou unha museografía dirixida a reforzar a visibilidade das mulleres na historia do propio museo e da vida do mar coa incorporación á exposición permanente da mostra “Mariñas, Marosas e Maruxainas”, unha serie formada por 16 retratos e outros tantos textos de traballadoras do mar e da terra -unha por cada concello da Mariña- e creada polo 50 aniversario do Museo como homenaxe ás mulleres que coas súas mans construíron o pasado, presente e futuro da comarca.
En liña co propósito de incorporar ao museo a memoria das mulleres, o Museo do Mar fai un chamamento para recuperar a memoria das nenas que asistiron á escola que hoxe alberga o museo e das mestras que exerceron nela. Todas aquelas persoas que poidan ter información ao respecto (memoria oral, documentos, fotografías, etc.) poden compartila achegándose ao Museo ou enviándoas ao correo museodomar@museolugo.org.






















Subliñou o traballo colectivo, o papel do voluntariado e a participación de arredor de mil corredores. Tamén puxo en valor o impacto económico e social da proba e o apoio institucional que permite o seu crecemento, incluída a difusión en streaming que levou a CAMOVI e a Viveiro a todo o mundo.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"



