Se algo nos ten que caracterizar ás persoas que temos responsabilidades públicas é a nosa honestidade e honradez. Non podemos laminar a nosa credibilidade dicindo unha cousa e facendo outra; non podemos botar abaixo as ilusións dunha comunidade destruíndo a súa confianza e diluíndo os seus soños dunha vida mellor a golpe de motoserra.
Máis dun mozo e moza que xogaron a carón das árbores do Gregorio Sanz seguro que viviron esa sensación cando, dun día para outro, viron como cortaban a árbore que eles plantaran a finais do século pasado ou nos comezos deste, a mesma na que agora poderían estar xogando os seus fillos e fillas.
Moitos dos nosos avós e avoas conversaron horas e horas á sombra dalgunha das árbores máis emblemáticas da zona do parque de San Francisco. Seguro que poderán estar temendo que o castiñeiro que tanta protección lles deu nos bravos días de verán, poida ser cortado para maior gloria dos fastos megalómanos dalgúns.
Uns e outros, da xente máis nova á de maior idade, poden ver como un día se dice unha cousa nunha entrevista de radio ou na prensa escrita, e agora acabar oíndo xusto o contrario no salón de plenos do concello. Todas e todos recordarán como se comentaba a dificultade para mover os camións das orquestras no parque de San Francisco e que por ese motivo había que facer unha reforma integral do mesmo; pero agora, osmando o enfado da veciñanza, fínxese que non se vai tocar nada en dito parque e nas inmediacións (léase rúa Clemente Martinez Pasarón).
Dicir que non se fixo corta, e ver como quedaron as árbores no patio do Gregorio Sanz, é o mesmo que tomarnos por parvos aos veciños e veciñas de Ribadeo. Manifestar de forma solemne que se actúa segundo os criterios dos informes técnicos cando resulta que eses informes son posteriores á corta, é mentir descaradamente. Escoitar no último pleno por parte do alcalde a súa xustificación esaxerada, botando balóns fóra e acusando á anterior corporación de non ter deixado ningunha árbore en pé, revolve a calquera e demostra que a mentira sistemática xa non funciona e que a realidade é máis poderosa: había e hai castiñeiros no noso parque, e outras especies polas nosas rúas. Incluso nos chegou a acusar de cortar o teixo emblemático na contorna da igrexa de Arante cando alí segue en pé e ben vistoso… Non: non se pode ser tan ousado.
O alcalde de Ribadeo, preso dos seus delirios de grandeza, vese na tesitura de ter que recuar (polo menos aparentemente) e finxir que non ía facer nada. E, por suposto, aproveita para inventar a súa realidade paralela (todo un monólogo ben extenso que leva á práctica nos plenos) e botar as culpas de todos os males ao anterior goberno. O público asistente ao pleno do martes 4 de febreiro puido comprobar que Daniel Vega esténdese e esténdese para soltar un feixe de palabras ocas e non dicir nada.
Con todo, o máis rechamante da noite, despois de todas as incongruencias cometidas, foi a súa negativa a votar a favor da nosa proposta: 1. Paralización inmediata da corta de árbores, agás para casos debidamente xustificados con informes técnicos previos. 2. Calquera actuación hipotética ou futura sobre o Campo de San Francisco deberá contar coa exposición pública previa á licitación do mesmo, para permitir a participación da veciñanza. Resulta que o grupo municipal do PP negouse a votar a favor de aplicar a legalidade. É tal a súa cegueira política, que nin son quen de se comprometer a actuar conforme á lei.



















No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
O vendedor da ONCE Daniel José López Legaspi foi quen levou a sorte ao municipio desde o seu posto de venda situado na Praza Maior.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 



