Mondoñedo-Ferrol, 20 de abril de 2025
Hoxe é Pascua de Resurrección. Un día grande para os cristiáns, o punto de referencia da nosa fe. Cada domingo convértese nun eco desta solemnidade. Celebramos que Cristo, o Crucificado, foi resucitado. El foi o primeiro, o primoxénito de entre os mortos. Pero un día tamén nós resucitaremos. Esta é a nosa esperanza que nos permite vivir e afrontar o futuro. Porque os cristiáns somos o pobo da esperanza. Non porque pensemos que as cousas van saír ben, non porque queiramos ser optimistas por natureza, senón porque sabemos que a nosa vida non conclúe no baleiro, senón que ten unha meta, unha meta tan grande que xustifica o esforzo do camiño. Como nos lembra o papa Francisco: «A esperanza cristiá consiste precisamente nisto: ante a morte, onde parece que todo acaba, recíbese a certeza de que, grazas a Cristo, á súa graza, que nos foi comunicada no bautismo, «a vida non remata, senón que se transforma» para sempre».
Moitas veces, e de formas diferentes, as distintas xeracións preguntáronse como será iso, como se producirá esta resurrección ao final dos tempos. San Paulo responde a esa pregunta observando os fenómenos da natureza. Nela dáse ese proceso de continuidade e descontinuidade que está presente tamén no acontecemento da resurrección. Toda a natureza está chea de momentos de morte e resurrección, especialmente cando observamos o gran de trigo que, podrecéndose, dá luz a un corpo novo e diferente. Non sabemos como, pero non é irracional, Deus faino na natureza e pódeo facer connosco. Non podemos responder á forma, pero estamos seguros de que un día tamén nós resucitaremos con Cristo e a morte será vencida definitivamente.
Pero a nosa esperanza na resurrección non só é un acontecemento do futuro. Sería pouca cousa e daría a sensación de que a nosa fe no Resucitado tería que agardar ao mañá. Non é a certeza do final dunha película feliz, senón que é a forza e a graza que nos permite e axuda a vivir no hoxe e aquí da nosa historia. Cristo vive e quérete vivo. Cristo vive e quere darche a súa vida, vivificarte, encherte da súa mesma graza.
Esta é a experiencia que fixeron os apóstolos e as mulleres na mañá do primeiro domingo. Esta é a experiencia real na vida de todo crente ao longo da historia. Porque o descubrimento de Xesús como o Vivente cambia a vida e é o inicio dun camiño de fe, que se converte en resposta de amizade a un acontecemento de amor previo. Si, atravesa a porta que é Cristo para entrar na vida que o amigo da vida che quere regalar.
Os sacramentos son eses agasallos que o Señor nos fai para ofrecernos esta vida que nace da Pascua. E xunto cos sacramentos, a vida nova en Cristo experiméntase na comunidade cristiá que vive grazas ao Espírito. O Espírito é o que nos fai vivir e ter vida. Por iso, durante a Pascua leremos o libro dos Feitos dos Apóstolos, para facer nosa a mesma experiencia daquela primeira comunidade de viventes crentes que, pola acción do Espírito, querían xerar moita vida ao seu redor. Toda unha provocación tamén para nós hoxe!
Queridos amigos: Felices Pascuas de Resurrección! Que no medio desta cultura de morte, os seguidores do Resucitado sexamos luz, fermento, esperanza, fonte de nova vida. Resucita, vive e vivifica o noso mundo.
O voso irmán e amigo,
Fernando García Cadiñanos
Bispo de Mondoñedo-Ferrol
No acto, o autor estará acompañado por Xosé Ramón Veiga, profesor de Historia Contemporánea na USC, e por Francisco Villamil, profesor de Ciencia Política na Universidade Carlos III. A Galicia moderna (1880-1939) desmonta a visión tradicional dunha Galicia rural, atrasada e pasiva no cambio de século, e amosa a profunda transformación económica, agraria e social que viviu o país nese período.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
O alcalde, Dani Vega, fixo un balance moi positivo: “foi un concerto moi especial nun marco espectacular, como é a igrexa parroquial de Ribadeo, e no que o gaiteiro Carlos Núñez encandilou aos asistentes co seu repertorio. Todos os asistentes disfrutámolo moito”. Xunto a Carlos Núñez estiveron o rexedor e as concelleiras de Cultura, Turismo e Seguridade, Begoña Sanjurjo, Marta Saiz e Montse Seijo.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.
