Dende hai algún tempo chámame a atención nos xornais o uso da palabra ‘líder’. Se imos ó dicionario, aparece que significa “Cabeza dun grupo ou persoa que o dirixe ou representa”. E de aí, poderiamos estender o seu uso ‘legal’, respaldado pola Academia, a multitude de campos, entre eles, a política. Mais, nunha democracia, o uso da verba ‘líder’ leva consigo a rebaixa, a diminución relativa dos e das encabezados / dirixidos / representados, en relación ó ou á ‘líder’, en flagrante contradición coa esencia democrática. Algo, ese significado e o que leva asociado, que pode vir por dous camiños, ‘de arriba abaixo’ ou de ‘abaixo arriba’. Explícome:
Hai xente que se autoproclama líder, conseguindo máis ou menos ó tempo unha representación de ten algo de uso da base democrática, nun sistema que se cualifica como democrático. Aí temos unha morea de casos, dende o Hitler votado en minoría nunhas primeiras eleccións que lle permitiron manobrar para arrasar non só coas eleccións vía a noite dos cristais esnaquizados, senón co seu país e co mundo enteiro. Dicía, dende el ó Trump votado maioritariamente segundo o sistema electoral norteamericano despois de alentar un ameazador asalto ó Congreso e usando o resultado para tentar pasar da parte do sistema que non lle interesa no momento. Dous, por poñer só dous exemplos ben diferentes e ó tempo ben iguais. En ambos casos, o resto da xente serían ben os seus seguidores ou ben os seus inimigos. Si, xa sei que inimigo non é o contrario de seguidor, e máis aínda, que entrambos grupos debera estar a maioría social, pero así é como os autoproclamados líderes establecen as cousas.
Por outra banda, hai xente que de xeito consciente ou inconsciente, abdica de pensar como individuo, por si mesma, de opinar e actuar en consecuencia, aceptando e acollendo como propios datos, referencias, pensamentos, opinións e actuacións doutras persoas. De xeito lóxico, no camiño de adaptación prodúcense desaxustes grandes, como acoller políticas que os prexudican, sen ter contrapartidas como, por exemplo, a de que puideran beneficiar á maioría.
Os dous ‘camiños’ mencionados están relacionados, claro, pero non deixan de ser diferentes por ser a visión como ‘líder’ ou como’ liderado’. Considero que o segundo, o que toma a masa ‘liderada’, é aínda mái perigoso que o primeiro. Como mostra, un botón: esta semana pasada, un ‘socialista’ gañou as primarias do partido demócrata para alcalde da cidade de Nova York. Máis aló do que iso poda supoñer para o chamado establishment demócrata ou en xeral, da clase que mantén o poder nos USA, os medios están a cualificalo de iso, de ‘líder’, que tomado no sentido tradicional da política levaría a que chegara a ser un máis dentro da oligarquía que controla os EEUU. Ou sexa, a un futuro no que as súas ideas e expectativas quedarían mediatizadas de xeito automático pola súa situación de poder. E, de ser así, o que estariamos sería cambiando un autócrata -dalgún xeito, xa ‘amortizado’ polo sistema- por outro pintado doutra cor, outro nome e mesmo outras accións superficiais, pero rulando co mesmo sistema de autocracia e uso da democracia, que non de democracia ‘a secas’. Non sei se el mesmo, agora mesmo, se considera ou non ‘líder’, pero as lentes coas que se pretende que o miremos levan escrta esa verba: líder. E as verbas, logo, devan a plasmar o significado en cada cousa que se fai.
Particularmente, non quero líderes no sentido que se entende, senón persoas que traballen cóbado con cóbado co resto da sociedade. E ese significado de líder hoxe por hoxe xa é difícil que se comprenda e se aplique…
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
O vendedor da ONCE Daniel José López Legaspi foi quen levou a sorte ao municipio desde o seu posto de venda situado na Praza Maior.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
