BURELA .- A CIG de A Mariña presentou en Burela a campaña “Reivindicamos o noso espazo na sociedade como mulleres, traballadoras e galegas” iniciativa que a secretaria da muller da organización sindical está a pór en marcha en todo o país con motivo do “Día da muller”
Reivindicamos o noso espazo na sociedade como mulleres, traballadoras e galegas!
As traballadoras que formamos parte da Confederación Intersindical Galega reivindicamos
a ideoloxía de clase que durante anos formou parte da conmemoración do 8 de marzo. Por iso
acompañamos o substantivo traballadora a esta data. Porque cremos que é bo recuperar da his-
toria colectiva o xermolo proletario que agora aparece esvaído e encuberto de tintes consumistas
propios do capitalismo.
Historicamente as mulleres rexistramos sempre niveis de paro superiores aos dos homes. Du-
rante décadas xustificamos as políticas de igualdade no emprego pola necesidade de equilibrar o
nivel de inserción laboral entre ambos sexos. No actual contexto de crise económica, os medios de
comunicación centraron as súas informacións nas elevadas taxas de paro padecidas polos homes,
baseando a súa información en que a destrución do emprego se centrou maioritariamente en sec-
tores masculinizados. De feito, a meirande parte das medidas de apoio ao emprego concentráronse
nos sectores da construción e do automóbil, deixando de lado o impulso do emprego feminino e a
protección do colectivo desempregado máis vulnerábel, que está composto maioritariamente por
mulleres. Aínda que é certo que o aumento do paro en 2009 afectou máis aos homes, a taxa de
paro segue a ser maior no caso das mulleres.
Nun contexto de crise e aumento do desemprego, é preciso activar todos os mecanismos
para protexer as traballadoras e os traballadores, pero poñendo atención a que nesa redución dos
cadros de persoal non se aumente a fenda da discriminación das mulleres no mercado laboral. Por
iso é preciso seguir pulando pola aplicación de políticas activas que permitan avanzar no emprego
feminino e reducir as discriminacións actualmente existentes.
A pesar do respaldo social que tivo a Lei de igualdade, o certo é que a traslación aos convenios
colectivosdasmedidasdeigualdadenonalcanzouavelocidadeprevistainicialmente.Nestecontexto,
a Administración galega non só non está a realizar os investimentos necesarios, senón que centra
os recortes orzamentarios precisamente nos programas relacionados co emprego, a igualdade e a
conciliación da vida familiar, laboral e persoal.
Non se traballa en reformas legais para fomentar a corresponsabilidade, como é o caso da
ampliación dos permisos de paternidade ou maternidade, mentres que se seguen a potenciar as
excedenciasporcoidadoeasreduciónsdexornada(senningúntipodeaxudaquecompenseabaixa
de salarios) e, pola contra, anúncianse novas medidas de fomento do emprego a tempo parcial.
Tampouco se fala das precarias condicións na que as mulleres están a desenvolver o seu traballo,
presionadas pola patronal para forzalas a abandonar os seus postos, creando un ambiente degradan-
te, intimidatorio e hostil. Ou as presións ás que someten as mulleres limitando ou imposibilitando o
dereito ao exercicio da conciliación da vida familiar, persoal e laboral, denegando incluso reducións
de xornada, permisos relacionados coa maternidade, protección do embarazo e a lactación, etc.
Porque as mulleres e os homes que formamos parte da CIG entendemos que a crise económica
non se pode empregar máis como escusa para reducir postos de traballo, e para non desenvolver as
medidas de igualdade adoptadas para frear a discriminación laboral e favorecer a conciliación. Por iso
nondebemospermitirqueseinstaletaménomedononosotraballoeposterguemoscalqueraactuación
quenonteñacomofinmanteroemprego,aíqueprecisamosqueasmullereseoshomesqueformamos
parte da negociación colectiva demandemos a aplicación de medidas de igualdade adoptadas para
rematar coa discriminación laboral e favorecer a conciliación, aínda en tempos de crise.
Así as cousas, as mulleres non podemos ficar caladas. Por iso loitamos unidas para dignificar as
nosas condicións sociolaborais e salariais, por superar as situacións de discriminacións que adoita-
mos padecer: precariedade, subemprego, contratos a tempo parcial, inactividade, temporalidade,
economía somerxida, desemprego, violencia, pobreza, dependencia, desigualdade, segregación
horizontal e vertical…
Deslexitimamos a división sexual do traballo, e apostamos por un modelo de sociedade formado
por persoas sustentadoras/coidadoras en igualdade, ao que deben ir orientadas as políticas públi-
cas, e non ao actual modelo que obriga as mulleres a volveren ao fogar a ocuparse do coidado de
familiares dependentes, ou ben a reducir a súa xornada para compatibilizala co coidado.
Neste sentido alzamos a voz a favor dos servizos sociais públicos, que en Galiza están sendo
desmantelados.
Denunciamos que seguimos topando cun teito de cristal que limita a nosa equiparación cos
homes, sobre todo cando queremos acceder a postos de liderado político, económico, social e
intelectual.
Denunciamos a explotación da dobre xornada. Porque seguimos a destinar moitas máis horas
ca os homes por xornada ás tarefas domésticas, de xeito que o fogar segue a ser o segundo centro
de traballo das mulleres, tarefas non remuneradas que nos impiden descansar do traballo realizado
fóra da casa.
Reivindicamos o noso dereito á sexualidade, ao control do noso corpo e a decidir libremente
sobre a nosa maternidade. E cando nos decidimos a exercela, que se garanta que non imos ser
discriminadas ao incorporarnos ao posto de traballo.
Denunciamos a invisibilidade do traballo das mulleres, xa que non se representa estatisticamente
a presenza feminina na forza laboral, dado que non se considera parte do produto o traballo da
muller que non chega ao mercado (aprovisionamento de bens para labores de reprodución no ám-
bito doméstico, educación, creación de alimentos, traballo de coidado e sanitario, etc.), ou porque
moitas delas fican aínda baixo o epígrafe da economía somerxida.
Somos conscientes de que para logralo é preciso fortalecer a nosa organización, sumando
mulleres ao noso proxecto sindical, reivindicando o noso espazo na sociedade, como mulleres,
traballadoras e galegas.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"
O grupo teatral O Centiño de San Martiño (Foz) actuou este sábado en Marzán, convidado pola asociación veciñal Torques de Marzán. O local quedou pequeno ante a resposta do público: 73 persoas, un récord de asistencia para unha obra de teatro na parroquia. A comedia provocou constantes risas e un ambiente moi participativo. A iniciativa volve demostrar o valor de levar actividade cultural e teatro afeccionado ás parroquias e barrios, achegando propostas escénicas a lugares afastados dos grandes circuítos. O Centiño continuará a xira de “O Autobús” nas vindeiras semanas: Sábado 25 de abril: Vilaronte (Foz). Sábado 2 de maio: Casa da Cultura de Trabada
A xornada contou con degustación gratuíta de viños elaborados por adegas da contorna, unha cata comentada e un mercado de produtos gastronómicos locais, permitindo aos asistentes coñecer de primeira man a riqueza do produto de proximidade. O pregón desta edición correu a cargo de Alejandro Gándara, quen presentou o seu proxecto audiovisual 360 curvas, unha obra que reflexiona sobre a distancia entre A Fonsagrada e Lugo e sobre o conflito social e político asociado á perda da súa condición de cabeceira de comarca, no marco da loita contra a despoboación.
Haberá degustación diaria de ostras na carpa do porto. Concertos, showcookings, visitas guiadas e actividades mariñeiras. Lancha pola ría, exposición de maquetas e concurso fotográfico #somoslasostra2026, ademais propostas especiais en Acueo, La Casilla e Restaurante Peñalba.
A etapa, cun percorrido duns 150 quilómetros, partiu arredor das 11:30 horas e rematou en Barreiros, atravesando concellos como Xermade, Muras, Viveiro ou Foz. A proba reúne a equipos do ciclismo profesional internacional e sitúa a provincia de Lugo como escenario dunha das citas deportivas máis destacadas do calendario. O Goberno colabora no desenvolvemento da carreira a través das Forzas e Corpos de Seguridade do Estado, que velan polo correcto desenvolvemento da proba e pola seguridade de participantes e afeccionados.
