Entre as nosas lecturas desta fin de semana cómprenos subliñar a dun libro entrañable que ten o encanto que sempre engade ó tratarse de feitos e persoas que nos resultan próximas, “Enseñanza, Mar y Cultura en San Ciprián”. O enunciado responde ás coordenadas que enmarcaron a experiencia vital dun home excepcional: don Francisco Rivera Casás. Nado en Viveiro, durante mais de 50 anos exerceu o maxisterio na vila da Maruxaina plenamente identificado coa súa paisaxe e a súa paisanaxe á que dedicou tódolos esforzos, dende a entrega e o altruísmo, pola mellora cultural e social dos seus veciños. E a fe que o logrou; mesmo en tempos de tantas penurias, ás que os ensinantes non foron alleos. Os sancibrenses, xentes de fonda vocación mariñeira, pois como di o autor : “el que pasa la vida / mirando siempre al mar / sus aguas misteriosas / siente ansias de cruzar”atoparon nel o gran valedor, impartindo ó longo de décadas as ensinanzas marítimo- pesqueiras, o que fixo elevar os coñecementos profesionais e humanos, e moitos deles acadasen sona como expertos navegantes, altamente cualificados, desempeñando ó longo de sucesivas xeracións cometidos importantes no mundo da navegación.Pero mais alá desta visión, e da permanente actividade intelectual, don Francisco é o arquetipo do cabaleiro e exemplo para a cidadanía, sempre digno de imitar.A súa elegancia persoal, que desborda a impecable presencia; a delicadeza dos modais, a modestia e sempre o trato amable e correcto, é un imán que atrae e reflicte unha singular personalidade; en definitiva, é un “mestre da vida”.
O libro, autobiográfico, é un canto de amor a esta terra, á súa historia e ás súas xentes: medio natural e humano co que convive en total comuñón.Un vello e histórico edificio acolle o Museo do Mar, orgullo da vila e da Mariña; o museo e don Francisco son a mesma cousa. Él, próximo a cumplir os 100 anos, é unha prolongada e infrecuente lección de vida.
Lea tan aleccionador libro, lector amigo, A nós serviunos, entre outras cousas, para reafirmar a vella admiración e o afecto que sentimos por tan preclaro persoeiro.



















Varios grupos participan en obradoiros de cestería na Devesa e de manualidades en Rinlo, Cinxe e As Anzas. A Área de Benestar Social, Saúde e Familia quere “potenciar deste xeito a convivencia e encher de propostas os locais sociais do noso concello e de entretemento ás persoas que viven nas parroquias de Ribadeo”.
A programación inclúe propostas variadas como cociña, manualidades, cestería, risoterapia, baile e poda, pensadas para ofrecer alternativas de lecer e fomentar un envellecemento activo entre a veciñanza. Desde o Concello destacan que as actividades “están a ter unha resposta moi positiva por parte dos veciños e veciñas”, o que demostra o interese por este tupo de propostas. Neste sentido, poñen en valor a importancia de promover este tipo de iniciativas, xa que “contribúen a promover un envellecemento activo e melloran a calidade de vida das persoas, xa que fomentan a participación social e serven como punto de encontro”.
O tráfico estará regulado por semáforos e está previsto que este venres rematen as obras.
O xurado profesional outorgou o primeiro premio ao Restaurante Ca Vitoriano por “El susurro del llagar”, seguido do Blanco Hotel Spa e de Los Olivos. No xurado popular, o triunfo foi para Los Olivos, acompañados no podio polo Novak Café e A Mar de Fondo. O Concello de Navia destacou o impacto do evento no dinamismo da vila e o papel clave da hostalaría como motor económico e turístico.
Fixoo no marco do Campionato Galego de Coctelería celebrado no Hostal dos Reis Católicos.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.



