A Mariña, ten paralizada outra vez unha autovía no norte, xa non temos nin por onde escapar. Aillados, nun mar sen botes salvavidas. ¿Alguén levanta a man para protestar polo deixados que estamos? ¿Queremos coller as pasaxes do tren cara a nada? Porque semella imos en primeira clase, camiño de descarrilar.
Mentres a pandemia campa coma boi da morte, e as cosecuencias económicas ou sociais vense nas nosas rúas comerciais. As empresas afogan, e afóganas. Os nosos novos sen traballo escapan e a sangría do capital humano capaz de construir futuro medra. Colleunos espidos, e débiles: non facemos , nin fabricamos, non labramos, nin pescamos… ¿Condeados á extinción? Ciivilizacións abandoados no medio de selvas, quedaron valeiras por situacións así, enfermidades e ruinas mercantís.
Non somos, nin seremos os primeiros en irnos, a emigración está na nosa memoria. Escapar dos problemas é a solución doada, e chega un momento que necesaria. O malo é que coma cando fan auga os barcos as ratas liscan a tempo e a orquesta toca ata o fin.
Vivimos tempos sen gobernos, nin oposicións. Fixemos parques sen árbores, peiraos onde atracan coches, polígonos sen naves, mudamos a madeira e a pedra de sempre polo inox e bancos insentables importados.
¡Qué fumos punteiros en varios campos vese na historia! Os nosos maiores tiñan outra idea de respeto e coidado á terra, eran líderes que facían en vez de desfacer, unha sociedade civil desinteresada e unida. Resisitían, adaptábanse, poder de resilencia, eran xente forte e da escola da vida. Sabemos que estamos de paso, pero procuremos para os que veñen o que tanto suor costou.
Falan de plan A de Alcoa… nunca dun Plan B… Falan de hoxe e non de mañá, de saír do paso rápido e da foto. E sempre queda no caixón o de producir e fabricar nós.
¿Porque non se sentan na mesa quenes deben tomar decisións competentes?¿Para cando un Plan de Reconstrucción Comarcal? O dun modelo sostible, un turismo ligado ó patrimonio e natureza, obradoiros de traballo para profesións, texido padroal, artesanía local, urbanismo artístico e de crecemento lóxico, asentar bases sólidas dunha industria de materia autóctona, centros de formación e información, aposta polas tecnoloxías, menos trabas burocráticas, estudar as consecuencias de cada moeda investida…
O mundo muda e precisamos medidas de urxencia. Un pobo sen xente é un deserto de area. Non esperemos agochados que nos saquen as castanas do lume, con pequenas cousas hai cambios, a acción comeza agora e aquí.
Varios grupos participan en obradoiros de cestería na Devesa e de manualidades en Rinlo, Cinxe e As Anzas. A Área de Benestar Social, Saúde e Familia quere “potenciar deste xeito a convivencia e encher de propostas os locais sociais do noso concello e de entretemento ás persoas que viven nas parroquias de Ribadeo”.
A programación inclúe propostas variadas como cociña, manualidades, cestería, risoterapia, baile e poda, pensadas para ofrecer alternativas de lecer e fomentar un envellecemento activo entre a veciñanza. Desde o Concello destacan que as actividades “están a ter unha resposta moi positiva por parte dos veciños e veciñas”, o que demostra o interese por este tupo de propostas. Neste sentido, poñen en valor a importancia de promover este tipo de iniciativas, xa que “contribúen a promover un envellecemento activo e melloran a calidade de vida das persoas, xa que fomentan a participación social e serven como punto de encontro”.
O tráfico estará regulado por semáforos e está previsto que este venres rematen as obras.
O xurado profesional outorgou o primeiro premio ao Restaurante Ca Vitoriano por “El susurro del llagar”, seguido do Blanco Hotel Spa e de Los Olivos. No xurado popular, o triunfo foi para Los Olivos, acompañados no podio polo Novak Café e A Mar de Fondo. O Concello de Navia destacou o impacto do evento no dinamismo da vila e o papel clave da hostalaría como motor económico e turístico.
Fixoo no marco do Campionato Galego de Coctelería celebrado no Hostal dos Reis Católicos.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
