Santiago de Compostela, 31 de marzo, 2021. O deputado do BNG Luís Bará reclamou a “anulación das inmatriculacións realizadas pola Igrexa católica cando se trate de bens de dominio público” e ampliar a información sobre os bens inmatriculados, “especialmente no caso de propiedades rústicas, de maneira que se facilite a súa identificación e localización”. A proposición non de lei nacionalista foi rexeitada polo grupo maioritario do Partido popular.
Na súa intervención, o parlamentario do BNG lembrou que a Igrexa católica goza desde 1946 dun “privilexio franquista” que lle permitiu inscribir miles de bens sen ter que acreditar a propiedade dos mesmos, xa que a Lei hipotecaria e o regulamento posibilitaron que os representantes eclesiásticos actuasen como “fedatarios públicos”.
Aínda que a citada norma non permitía inscribir templos dedicados ao culto, por ser considerados bens de dominio público, a realidade, asegurou Bará é que moitos destes bens foron inscritos por primeira vez no Rexistro a nome da Igrexa entre os anos 1946 e 1998. No ano 1998, o goberno do PP ampliou o privilexio franquista mediante unha modificación da Lei hipotecaria que lle permitía á igrexa inscribir tamén lugares de culto como igrexas, mosteiros, ermidas, capelas, catedrais, etc. Como consecuencia desta norma, entre 1998 e 2015 foron inscritos case 35.000 bens a nome da Igrexa católica, dos cales unha parte poderían ser bens privados, outros de propiedade das administracións e outros de dominio público.
No ano 2017 foi aprobada unha proposición non de lei no Congreso na que se demandaba ao goberno do Estado a elaboración dun informe con todas as inmatriculacións realizadas entre 1998 e 2015, así como “reclamar a titularidade do dominio se a devandita inmatriculación non contaba cun título material previo”.
Por outra parte, no ano 2018,engadiu o deputado, unha Comisión de Persoas Expertas creada para determinar a titularidade da Mezquita de Córdoba recomendou anular as inmatriculacións mediante un recurso ao Tribunal Constitucional ao que sumou o litixio gañado pola veciñanza de San Xurxo de Sacos (Cerdedo-Cotobade) contra o arcebispado de Santiago, logo de que a igrexa inmatriculase irregularmente a carballeira de San Xusto e o monte de Lixó.
A igrexa rexistra solares, garaxes, pisos e carballeiras
O goberno do Estado contaba desde agosto de 2018 coa listaxe das inmatriculacións realizadas desde 1998 e tardou máis de dous anos e medio en facer pública a listaxe de bens inmatriculados. Dos bens rexistrados, 34.984, chama a atención, asegurou o deputado, “a alta porcentaxe de inmatriculacións rexistradas en Galiza, 7.131” das que 2.747 son edificios dedicados ao culto e edificacións anexas e 4.384, propiedades urbanas e rústicas como: solares, garaxes, pisos, carballeiras ou campos da festa.
O deputado instou á Xunta de Galiza a demandar do goberno do Estado, ampliar a información sobre os bens inmatriculados, especialmente no caso de propiedades rústicas, de maneira que se facilite a súa identificación e localización, investigar as inmatriculacións da Igrexa católica sen o pertinente título de propiedade e a posterior anulación cando se trate de bens de dominio público.
O nacionalista lamentou que unha vez máis, o Partido popular defenda os privilexios da xerarquía católica. Hai quen quere retorcer a historia, explicou pero a realidade é que o regulamento hipotecario do ano 46 concedeulle á Igrexa a condición de “fedatario público” para poder rexistrar bens como “pago de favores por amparar un réxime que masacrou a moi xente en Galiza”. Si hai que molestar a Igrexa católica, o “PP non move un papel”, apostilou o deputado.



















Ocorreu pasadas as 15:30 horas. Un traballador tivo que ser evacuado ao hospital logo de caerlle o tronco dunha árbore enriba mentres realizaba tarefas no monte en Cervo. Aínda que estaba liberado e consciente, precisaba asistencia sanitaria. Os profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 trasladárono finalmente ao Hospital de Burela. Neste operativo tamén participaron a Garda Civil e a Policía Local de Cervo.
Subliñou o traballo colectivo, o papel do voluntariado e a participación de arredor de mil corredores. Tamén puxo en valor o impacto económico e social da proba e o apoio institucional que permite o seu crecemento, incluída a difusión en streaming que levou a CAMOVI e a Viveiro a todo o mundo.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"



