Emilio González Legaspi
Parece ser que hai crise económica, parece ser que o ladrillo esfarelou, parece ser que xa non se venden pisos, parece ser que xa non poden subir os prezos das vivendas en progresión xeométrica, parece ser que os bancos xa non prestan desinteresadamente, parece ser que bancos e construtores xa non gañan cartos a moreas… e por iso hai crise. Hai crise porque o que non chora non mama e como sempre maman os mesmos, fanse os miñaxoias para provocar a compaixón de todos e non lles privemos de seguir enchendo as alforxas de beneficios. Cando as vacas eran gordas, quedaron con todo o millo. Non repartiron as ganancias, senón que aproveitaron para incrementalas exponencialmente. A burbulla inmobiliaria non xurdiu de súpeto. Foi inflada interesadamente por construtores, bancos, goberno e a cobiza de todos, como sucede nas festas de aldea diante o posto dos trileiros. Fixéronse máis pisos que demanda real existe, pero necesitábanse para a especulación. Subiron os prezos continuamente e en porcentaxes progresivos de mes en mes ate acadar valores inalcanzables para uns salarios conxelados. Na ambición non se acordaron da máxima do mercado que di: “se quen compra perde capacidade adquisitiva non se poderá vender o que se produce, as transaccións diminuirán e o sistema de mercado necesitará axustes”. Isto máis ou menos, que eu non son economista, pero é lóxica que calquera familia responsable entende e sofre diariamente. Os bancos promoveron o mercado con créditos baratos e sen ningún tipo de aval fiable, agora teñen medo á morosidade. Os cartos negros axudaron no incremento dos prezos e da especulación sen ningún tipo de control institucional… E todos pensamos que isto era eterno. Agora o espertar dun soño tan bonito e ver a realidade núa, provoca angustia, iso si, a uns máis que a outros.
Agora os responsables da situación están chorando todos os días para que o goberno acuda na súa axuda cos cartos de todos, pero as ganancias dos tempos bos están gardadas para darnos con elas nos fociños e riren de nós a gargalladas. E se algunha divinidade non o remedia aqueles que se empufaron para comprar un piso, aqueles que lles custa chegar a fin de mes, aqueles que son escravos dos bancos baixo o látego de xuros, comisións e ameaza de embargo, aqueles inocentes que apostaron na timba de poker profesional serán, coma sempre, os paganos… que a corda rompe sempre polo máis frouxo.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
O vendedor da ONCE Daniel José López Legaspi foi quen levou a sorte ao municipio desde o seu posto de venda situado na Praza Maior.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
