Coñecemos como cancel culture (cultura do cancelamento) o fenómeno polo que amplos grupos de persoas, estruturados arredor das redes sociais, expresan dun xeito coordinado o seu radical desacordo coas actitudes ou opinións de determinada persoa (normalmente alguén instalado nun lugar de relativo prestixio social) para acadar o obxectivo de que perda ou diminúa a súa tribuna de opinión-ou cátedra- e/ou sexa removido pola súa empresa ou organización do seu posto máis ou nenos directivo ou representativo. O fenómeno acadou amplo desenvolvemento coas campañas feminista do #metoo e antiracista do #blacklivesmatter.
Esta cultura do cancelamento permitiu unha máis ampla difusión dos valores feministas e antiracistas, mais os seus excesos fanan non poucas veces os propios alicerces da liberdade de expresión e xeran importantes danos colaterais precisamente por se desenvolver sen as garantias da posibilidade dun proceso de debate xusto e contradictorio, negándolle aos cancelados a posibilidade de defensa ou réplica. Velaí, neste senso, o manifesto asinado por máis de 150 pensadores e intelectuais (entre eleso lingüista Noah Chomsky ou a escritora J. K. Rawling) no 2020 denunciando estes excesos.
Cómpre evitarmos simplistas adhesións ou condenas globais. Non poucos procesos de cancelamento amosan a resposta de milleiros de persoas ausentes ou excluídas da Academia e dos media mainstream empregando a única arma da que dispoñen: a expresión coordinada nas redes sociais. Na descualificación global da cultura do cancelamento, neste senso, abrolla ás veces unha vontade dos intelectuais sistémicos por bloquear o acceso de novas voces e opinións, nomeadamente das dos colectivos excluídos ou em risco de exclusión.
Porén, a liberdade de expresión habería ser quen de limitar eficazmente os efectos prexudiciais dos procesos de cancelamento. A libre opinión, creación artística e literaria e investigación científica non ten máis límites no sistema xurídico europeo ca os dos delictos de odio. Entón, a difusión de novas ou opinións que obxectivamente sinalen para despersonalizalas a persoas só pola súa común pertenza a un colectivo histórica ou actualmente excluído ou vulnerábel non están abeiradas na liberdade de expresión e así o ten expresado unha manchea de veces a xurisprudencia do Tribunal Europeo de Dereitos Humanos. Porque, logo do sinalamento e da despersonalización, ven moitas veces a exclusión da maioría que conleva a cidadanía real e despois pode vir a agresión, dende a illada e individual até a colectiva e sistémica. O proceso é moi semellante ao do bullying escolar por todos coñecido.
Neste senso, os procesos de cancelamento que denuncien opinións e comportamentos favorábeis a este sinalamento e despersonalización de colectivos excluídos ou vulnerábeis non haberían ser considerados atentatorios contra a liberdade de expresión. Velaí, entón, o límite.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"
O grupo teatral O Centiño de San Martiño (Foz) actuou este sábado en Marzán, convidado pola asociación veciñal Torques de Marzán. O local quedou pequeno ante a resposta do público: 73 persoas, un récord de asistencia para unha obra de teatro na parroquia. A comedia provocou constantes risas e un ambiente moi participativo. A iniciativa volve demostrar o valor de levar actividade cultural e teatro afeccionado ás parroquias e barrios, achegando propostas escénicas a lugares afastados dos grandes circuítos. O Centiño continuará a xira de “O Autobús” nas vindeiras semanas: Sábado 25 de abril: Vilaronte (Foz). Sábado 2 de maio: Casa da Cultura de Trabada
A xornada contou con degustación gratuíta de viños elaborados por adegas da contorna, unha cata comentada e un mercado de produtos gastronómicos locais, permitindo aos asistentes coñecer de primeira man a riqueza do produto de proximidade. O pregón desta edición correu a cargo de Alejandro Gándara, quen presentou o seu proxecto audiovisual 360 curvas, unha obra que reflexiona sobre a distancia entre A Fonsagrada e Lugo e sobre o conflito social e político asociado á perda da súa condición de cabeceira de comarca, no marco da loita contra a despoboación.
Haberá degustación diaria de ostras na carpa do porto. Concertos, showcookings, visitas guiadas e actividades mariñeiras. Lancha pola ría, exposición de maquetas e concurso fotográfico #somoslasostra2026, ademais propostas especiais en Acueo, La Casilla e Restaurante Peñalba.
A etapa, cun percorrido duns 150 quilómetros, partiu arredor das 11:30 horas e rematou en Barreiros, atravesando concellos como Xermade, Muras, Viveiro ou Foz. A proba reúne a equipos do ciclismo profesional internacional e sitúa a provincia de Lugo como escenario dunha das citas deportivas máis destacadas do calendario. O Goberno colabora no desenvolvemento da carreira a través das Forzas e Corpos de Seguridade do Estado, que velan polo correcto desenvolvemento da proba e pola seguridade de participantes e afeccionados.
A cita contará con charlas, obradoiros, concurso de fotografía e unha ampla zona expositiva. A feira será de acceso gratuíto e está pensada para gozar en familia.
